LX
Seneca ī epl̓a. Sl̓toſ morboſ ml̓ta fercula fecerūt. ¶ Un̄ Macrobius probat ꝑ qͥnqꝫ. ꝙ ml̓tiplicitas ferculoꝝ nocꝫnō ſolū aīę. ſꝫ etiā corꝑi. Primo ꝓbat ꝑ hͦqꝛ aīalia vt freq̄nt̓ ſūt ſana. qꝛ vtunt̉ ſimplici cibo ⁊ aſſueto ſuę naturę conueniētiNullo mō libent̓ vtunt̉ illis quę ſunt contraria ſuę naturę. cuiꝰ oppoſitū hō rōnaliſſępe facit. comedēdo ⁊ bibēdo ea q̨̄ nō cōpetūt ſuę naturę. ſꝫ ſolū vt ſatiſfaciat delectationi ⁊ appetitui. Secūdo ꝓbat hͦ ꝑ artem medicinalē. qꝛ medici ſuadēt infirmiscomedere ⁊ bibere ſimplicē cibū ⁊ potū ⁊ n̄diuerſa fercula .ſ. aſſata vel frixa. Et ratiohuiꝰ eſt. qꝛ ſimplex cibꝰ ⁊ potus magis eſtdigeſtiuꝰ. ⁊ etiā qꝛ antea nimiſ repleuerūtſe diuerſis cibarijs. Et ẜm Ariſto. ij. eth̓.Medicinę fiūt ꝑ ꝯtraria. ergo oportet eospoſtmodū abſtinere. ⁊ ſimplicē cibū ſumere. Tertio ꝓbat ꝑ hͦ. Verbi gr̄a. Si duohoīes eiuſdē cōplexiōis biberēt eandē mēſuram. ⁊ vnꝰ biberet diu̓ſa vina ſimul ⁊ ſemel. tūc citius infirmaret̉ ⁊ minꝰ cōpeteretſuę naturę ille multipſex potꝰ qͣꝫ iſte qͥ biberet ſimplicē potū. cū tn̄ eandē mēſurā biberunt qͣꝫtū ad qͣꝫtitatē. ſic ſimile ē de cibointelligendū. Quarto ꝓbat ꝑ hͦ ſi qͥs infirmat̉. tūc medici p̄n̄t eo faciliꝰ cognoſcere vn̄ habeat illā infirmitatē. ſi ſimplicemqͣꝫ ſi diuerſa cibaria cōmediſſet vel diu̓ſapocula bibiſſet. Quinto ꝓbat ꝑ hͦ. qꝛ natura eſt vniformis in oꝑatione ſua. Cū aūtdiu̓ſa ⁊ ml̓tiplicia fercula hō comedat. tuonatura digerit illū cibū qui magꝭ eſt digeſtiuuſ remanēte illo cibo qui eſt minꝰ digeſtiuus ī ſtomacho. Et cū hō guloſus ſuꝑaddit iterū aliū cibū ſuꝑ cibū. comedēdo⁊ replendo ſe an digeſtionē. tūc ille cibusqͥ manet ī ſtomacho indigeſtꝰ fit putridusſic ſtomachus corrūpit̉ ⁊ hō ꝯſequent̓ infirmat̉ ⁊ qn̄qꝫ morit̉. Un̄ Seneca. Multa fercula morbos multos fecerūt. Un̄ etiam Sap̄. dr̄ ꝙ gula multo plures interficit qͣꝫ gladiꝰ. Ex his oībꝰ patet. ꝙ vtiliꝰ etſalubrius ē etiā qͣꝫtum ad corpꝰ comedereſimplicē cibū ⁊ aſſuetū qͣꝫ incōſuetū. ſꝫ abſtinentia in cibo ⁊ potu ē ſanitas corporis ⁊ꝓlongatio vitę Eccꝭ. xxxvij. Qm̄ autem qͥ
abſtinens eſt adijciet vitam. Vnde etiamAriſto. d̓ regimīe prin. Abſtinere a comeſtionibꝰ nimijs ⁊ ſuꝑfluitate. ē ſūma medicina. Hoe patet nō ſolū in antiqͥs pr̄ibusq̄ ante chriſtū fuer̄t. Un̄ Ioh̓s euāgeliſtavixit nonagīta ānis. ⁊ vixit a paſſiōe chriſti octogintaſex annis. Itē btūs Antoniꝰfuit viginti ānoꝝ qn̄ heremū intrauit. ⁊ inheremo vixit octuagintaqͥnqꝫ annis. ⁊ ſictotū tꝑs vitę ſuę fuerūt centum qͥnqꝫ āniItē btūs Paulꝰ pͥmꝰ heremita fuit. xvi.ānoꝝ qn̄ heremū intrauit. ⁊ ī heremo vixitnon agītaſeptē āniſ. ⁊ ſic totū tꝑs vitę ſuęfuerūt centū tredecim āni. Itē patꝫ hͦ in religioſis ſicut ī carthuſiēſibꝰ ⁊ alijs qͥ ꝓpterabſtinentiā diutiꝰ viuūt. qͣꝫ iſti diuites ſęculares qͥ ſꝑ ſūt in delitijs ⁊ voluptatibuſnam tales guloſi occidūt ſeipſos. Nā plures diutius viuerēt. ſi in abſtinētia viuerent. Itē plures in currūt diu̓ſaſ infirmitates .ſ. ꝙ aliqͥ efficiūt̉ contracti. aliqui hydropici. aliqͣ ꝑalitici. ⁊ ſic d̓ alijs. ⁊ hoc ꝓpt̓voluptatē carnis. Un̄ Hiero. in epiſtol̓.Mat̓ ſanitatꝭ abſtinētia. mat̓ ęgritudinisvoluptas. Quarta cauſa ẜm Henricū d̓haſſia ē. qꝛ antiqui morari ſolebāt in aerepuro. Non enī tot ciuitates ⁊ caſtella cōpacta fuerūt. Hoc iam patet etiā in qͥbuſdam ciuitatibꝰ vbi ī platęis eſt magnꝰ fetor. de quo fetore plures infirmant̉ ⁊ eo citius moriunt̉. Et ergo ciuitates mūdę ſeuandę ſunt pro ſanitate ⁊ ꝓlongatione vitę. Quinta cauſa ē. qꝛ antiqͥ magis caſtifuerūt. hoc patet. qꝛ cū fuerunt octogintavel nonaginta ānoꝝ tūc pͥmo mr̄imoniuꝫꝯͣxerūt. Sꝫ nr̄is tꝑibꝰ pauciꝰ caſte viuūt ⁊citius moriūt̉. Un̄ Ariſto. de regimīe pͥn.Coītus ē deſtructio corꝑis ⁊ abbreuiatiovitę. Itē cōmētator de breuitate ⁊ longitudine vitę dicit: Qui multum cōiunt parum viuūt. Vnde etiam Gregꝰ in moral̓.Per luxuriam natura corrūpit̉. ſenectꝰ inducit̉. vita minuit̉. morti appropinquaturSexta cauſa eſt infectio ⁊ corruptio elemētorū ex peccato iam augmentato ⁊ in futuro augmentando qꝛ iniqͥtas qͦtidie abundat in mūdo. Vnde homo compoſitꝰ ē exquattuor elementꝭ. Nam elementuꝫ aqu
P