Sermo

octuagintaſeptē annis ⁊ genuit Lamech.Et vixit Mathuſalē poſtqͣꝫ genuit Lamechſeptīgētis octogintaduobꝰ ānis etgenuit filios ⁊ filias. ⁊ facti ſunt oēs diesMathuſalē nōgenti ſexagintanouē anni⁊ mortuus ē. Vixit aūt Lamech centumoctuagītaduobꝰ ānis ⁊ genuit Noe. Vixit aūt Lamech poſtqͣꝫ genuit Nōe. qͥngētis ⁊ nonagītaqͥnqꝫ ānis ⁊ genuit filios ⁊filias. Et facti ſūt oēs dies Lamech ſeptīgenti ſeptuagintaſeptē anni ⁊ mortuꝰ eſt.Noe ꝟo cū qͥngētoꝝ eēt ānorum genuitCham Sem ⁊ Iaphet. Et cū multiplicati ſūt hoīes ⁊ malicia hoīuꝫ ſuꝑ terrā. tuncdn̄s iuſſit Nōe fabricare arcā. ⁊ cū eſſet ſexingentoꝝ ānoꝝ. tūc intrauit cuꝫ tribꝰ filijsſuis ⁊ cū tribꝰ vxoribꝰ filioꝝ ſuoꝝ. ⁊ cū vxore ſua. tūc aꝑte ſunt cataracte cęli ⁊ factūeſt diluuiū qͣdraginta diebꝰ ⁊ noctibꝰ. ⁊ eleuauerūt arcā aquę oꝑuerūtqꝫ aquę diluuij terraſcentū qͥnqͣginta diebꝰ. poſt centūqͥnqͣginta dies decreſcebant. Poſt qͣdraginta dies aperiēs Noe feneſtrā arcę. emiſit coruū qͥ nō eſt reu̓ſus. ſed manſit ī vnocadauere. poſt emiſit colūbā quę ē reuerſa.qꝛ nō inuenit vbi pes eiꝰ quieſce̓t. Poſtſeptē dies iterū emiſit colūbā. q̨̄ de ſero reuerſa eſt portās ramū oliuę in ore ſuo. Iterū poſt ſeptē dies emiſit colūbā q̨̄ nō eſt reuerſa. tūc intellexit Noe ꝙ exiccata ē t̓ra.Tūc dixit dn̄s ad Noe: Egredere de arca tu ⁊ vxor tua ⁊ filij tui ⁊ vxores eorum.Poſt dixit eis: Creſcite ⁊ multiplicamini⁊ replete t̓ram. Et ędificauit Nōe altare ⁊obtulit ſacrificiū dn̄o ⁊cͣ. Tūc Noe plantauit vineā ⁊ cū creuiſſet vinū bibit de illo⁊ inebriatꝰ eſt. qꝛ nō nouit fortitudinē vini. Vixitqꝫ Nōe poſt diluuiū trecētis qͥnqͣginta ānis. Et totū tꝑs Noe fuerūt nōgenti qͥnqͣginta āni. Et ab Adā vſqꝫ addiluuiū fuerūt mille ducēti qͣdragītaduoāni. ſꝫ pꝰ diluuiū hoīes tādiu nō vixeruntſic̄ an̄ diluuiū. qꝛ tūc debilitatę ſunt viresherbarū ⁊ fructuū. ¶ Querit̉ quare antiqͥ pr̄es tādiu vixerūt ⁊ iaꝫ hoīes nr̄is tꝑibus decreſcūt ita ꝙ raro īuenit̉ aliqͥs qͥ ꝑueniet ad ſeptuageſimū vel octu ageſimuꝫānū. ſꝫ qͣſi oēs moriūt̉ in iuuētute. Rn̄det̉

ꝙ ſūt octo cāę. Prima ē ẜm Henricū dehaſſia ſuꝑ Gen̄. qꝛ ipſoꝝ cōplexio erat ꝑpinquior Adę nobiliſſimo viro a deo ſolocreato. ſꝫ nos ſumꝰ ꝯcepti de fragili ⁊ corrupta materia. igit̉ ⁊cͣ. Et cū hͦ ſumꝰ elōgatia pͥncipio nr̄o .i. ab Adā ꝑ multū tꝑs. Exemplū de fōte ⁊ riuulo eiꝰ. Nā qͣꝫto riuulꝰeſt ꝓpinqͥor fonti. tātomagꝭ ē aqͣ recētior ⁊melior. ſꝫ in fonte optia. Et qͣꝫto remotiusfluit a fonte. tātomagꝭ tepida erit. Itē qꝛdeꝰ ē creator. Adę ⁊ deꝰ ē ꝑfectior ī oꝑibuſqͣꝫ creatura poſſit eſſe in ſuis oꝑbꝰ Deutꝭ.xxxij. Dei ꝑfecta ſūt oꝑa. Adā enī fuit pulcer fortꝭ ⁊ ſapiēs. qꝛ filiꝰ nat̉alit̓ aſſimilat̉parētibꝰ. ⁊ ſi natura pōt hͦ. qͥd tunc deꝰ a qͦAdaꝫ īmediate fuit creatꝰ. imo Adaꝫ habuit cognitionē ⁊ noticiā dei. cuiꝰ ꝑ̄ntiamqͣdā interiori aſpiratiōe ꝯtemplabat̉. nōtn̄ ita excellent̓ vt ſctī iam ī prīa. nec ita inęnigmate vt nos modo ī via. Itē. Adamnouit res factas qꝛ eis noīa impoſuit. Etẜm ſctm̄ Tho. de aqͥno. Noīa naturꝭ rerūcōgiuere debēt. ergo. Adā ſciuit nat̉as omniū aīaliū ⁊ herbarū. Secūda cā cōſil̓is ē.qꝛ plantę ⁊ aīalia erāt fortioris naturę etmaioris qͣꝫtitatꝭ. Un̄ Gen̄. vi. dr̄: Erantaūt gigātes ſuꝑ terrā illis diebꝰ. Et Numeri. xiij. mentio fit d̓ ingenti botro apportato de t̓ra ꝓmiſſiōis ad oſtēdēdū Moyſi ⁊ filijs iſrael qͥ erāt ī deſerto. Et ſi in botro. cur nō ī alijs ſegetibꝰ ⁊ alijs fructibꝰ ſimile fuit? Manifeſte enī apparet iaꝫ ſꝑ d̓die in diē fructꝰ decreſcere. qꝛ an̄ cētū annos fructꝰ maiores ⁊ meliores fuerunt. qd̓ꝓbat̉ teſtimonio ātiqͦrū ⁊ anceſſoꝝ nr̄oꝝ.ergo iā finis mūdi appropinqͣt. Apl̓s. Noſſumꝰ in qͦs fines ſęculoꝝ deuenerūt. Unde etiā. Ariſto. viij. phyſicoꝝ. homo dicit̉minor mūdus ⁊cͣ. Hīc hō qn̄ incipit ſeneſcere. tūc deficit. ſic ⁊ mudus. qͣꝫtomagꝭ finiappropinqͣt. tātoplus īcipit defice̓ in fructibꝰ ⁊ ſegetibꝰ. Tertia cā qꝛ nutrimētū antiqͦrū erat ſimpliciꝰ. qͣle nat̉a optimū fec̄. ⁊nō tā artificiale ſic̄ mō fit. qd̓ nō taꝫ ſalubre qͣꝫ delectabile fit ex ingenio alicuiꝰ artꝭcoqͥnarie. qd̓ cū appetitū effrenē ad exceſceſſum prouocat. vires eneruat. morboſqꝫmultiplicat. ⁊ conſequent̓ vitam minuit.

O