LIII I

animam qͣꝫ corpus proprium vel res temporales. ⁊ hoc propter precioſitateꝫ animęUn̄ dicit Augꝰ: Maiꝰ ē dānū in amiſſione vnius animę qͣꝫ mille corpoꝝ. Vn̄ totꝰmūdus ille preciū vniꝰ animę eſtimare nōpoteſt. Sciendū ꝙ quilibet prudēs hō nōvnū diem nec aliquā horaꝫ in tali ſtatu viuere debet in qͦ mori nollet. ⁊ hͦ ꝓpter incertitudinē mortꝭ. Lucꝭ. xij. Eſtote parati. qꝛneſcitis diē neqꝫ horam. Ergo quilibet ſicviuere deberet qͣſi cras mori oporteret .ſ. apeccatꝭ ſe cauere ⁊ bona opera facere. Seneca. in epl̓a. Oēs dies velut vltimꝰ ordinandi ſunt. qꝛ de felicitate hoīs vltīa diesiudicat. Secūdi ſūt qͥ quęrūt illud qd̓inuenire nō pn̄t .ſ. diu viuere. ⁊ negliguntquęrere qd̓ facilit̓ pn̄t inuenire .ſ. bn̄ viueretam in ꝑ̄nti qͣꝫ in futuro. Seneca in epl̓a.Nemo qͣꝫ bn̄ viuat ſed qͣꝫdiu curat. cū oībus poſſet contingere vt bene viuant. diunulli. Ꝙ nullus vitā longam in ꝑnti habere pōt. oſtēdit Iob dicēs: Breues dieshoīs ſunt. Idem. Hō natꝰ de muliere breui viuens tꝑe. Hoc iam nr̄is tꝑibus veꝝeſt ꝙ ſumꝰ breuis vitę. Hoc enī patet reſpectu antiqnoꝝ patrū. Adam vixit nongentos triginta annos. Nōe tēꝑe diluuijfuit ſexingentoꝝ ānoꝝ. ⁊ poſt diluuiū trecentoꝝ qͥnqͣginta. Sed iaꝫ nr̄is tꝑibꝰ pauci ꝑueniūt vſqꝫ ad ſeptuageſimuꝫ vel octuageſimū annū. īmo plures moriunt̉ infra triginta ānos. qͣꝫ vltra viuētes illū terminū attingant. Itē vita nr̄a reſpectu ęternitatis nihil ē. Remigiꝰ. Tempꝰ nr̄m incomꝑatione ęternitatis nihil eſt. aut horabreuiſſima. Sic patet ꝙ vita nr̄a breuis ēnec vllus vitam longā acquirere pōt. Sꝫqꝛ deus ſemꝑ paratꝰ eſt indulgere ⁊ daregram. qꝛ nullū ſpernit qͥ venerat pctōresredimere. ideo expectat vt miſereat̉ noſtriChryſoſto. ſuꝑ Matth̓. Nō enī cū peccauerint hoīes ſtatim punit eos. ſꝫ expectat ꝑmultas gnaͣtiones. Et deus vult miſerericuilibet pctōri. etiā qͣꝫtumcūqꝫ magnis peccatis ſit inuolutꝰ. ſi vere cōterit̉ ⁊ gratiamquęrit. Bern̄. Maior ē dei pietas qͣꝫ queuis iniqͥtas. Ezech̓. In quacūqꝫ hora peccator ingemuerit ⁊cͣ. O qͣꝫ ſtulti ſūt illi qui

multa faciūt ⁊ quęrūt ꝑitoſ medicos. ⁊ magnā pecuniā liberiꝰ expēdūt ꝓ longationevitę corꝑis. qͥ vix vnū denariū audēt ꝓpt̓deū erogare. Itē qͥ parati eēt vltra qͣdraginta vel qͥnqͣgīta miliaria ire vbi poſſentlongā vitā adipiſci. ſꝫ ꝓpt̓ bn̄ viuere nolūtad ꝓximā eccleſiā vel ſermonem accedere.Tertū ſūt qͥ habent malam vitā ⁊ volūthre bonā mortē. qꝛ taleſ nō intelligūt ꝙ vita mala ⁊ mors mala cōcordāt ⁊ ꝯmunicant ſimul. Sūt itaqꝫ plures qͥ ducut malam vitam. ſꝫ cōmunit̓ oēs volūt hr̄e mortem bonā. hͦ patet. quia ſi ꝑuerſi ⁊ peſſimiint̓rogarent̉ vtrū ſaluari vel bn̄ mori vellent. rn̄derēt oēs. ꝙ ſic. qꝛ hͦ ē nat̉ale. Un̄Ariſto. pͦ. eth̓. Oīa bonū appetūt. Un̄ etiāBoetiꝰ de cōſol̓. ph̓ię. Mentibꝰ hoīuꝫ naturalit̓ inſerta ē cupiditas veri boni. ſꝫ raro contingit. ꝙ illi qͥ ꝑuerſam vitā ducuntbn̄ moriant̉. Augꝰ de diſciplina chriſtiana. Non pōt male mori qͥ bn̄ vixerit. ⁊ vixbn̄ morit̓ qͥ male vixit Ariſto. iij. eth̓. Qualis vnūqͥſqꝫ ē. talis videt̉ ſibi finis. Ex qͥbus ſequitur. qͣꝫ illi ſtulti ſint qui ducuntmalam vitam ⁊ volunt habere bonā mortem. ¶ Quarti ſunt qui intendunt benefacere. ⁊ tamen non ad effectum illaꝫ bonam intentionē perducunt. ſic ⁊ multi ſūtqui dicunt ſe habere bonam voluntatembenefaciendi ⁊ emendandi ſe adhuc antemortem. ſed differunt quandoqꝫ vigintivel triginta annos anteqͣꝫ incipiant hͦ bonū ꝓpoſitum perficere. ⁊ ſic quandoqꝫ moriunt̉ ⁊ nūqͣꝫ incipiūt. ſed tales ſtulti ſuntquia chriſtꝰ qui dedit eis bonū ꝓpoſitum īhoc exhibuit eis cęleſte regnū ⁊ paratꝰ eſteis dare executionem boni ꝓpoſiti ⁊ conſequenter regnum cęli. ⁊ reſiſtunt ei ⁊ ſuffocant hoc bonum propoſitum. Nonne ſtultus eēt pauper ille cui rex exhiberet regnūvnū ⁊ ex negligentiā ⁊ pigritia nollet accipere. ſic tales ſunt. ¶ Quantū ad ſecūdum ſciendū ꝙ qͣttuor ſunt genera hoīuꝫnimis ſapienteſ. Primi ſunt qui hoc qd̓eſt inſcrutabile volunt ꝑſcrutari. videlicetipſam ſanctam trinitatem. ſcilicet quomodo hoc ſit ꝙ deꝰ eſt trinus in ꝑſonis ⁊ vnꝰin eſſe. ⁊ quō ſimiles ſunt tres perſonę et

R