LIII
Tertio chriſti paſſio eſt remediū cōtra gulam. quia chriſtus felle ⁊ aceto in cruce potatus eſt. pͣs. Dederunt in eſcam meaꝫ felEt hoc guloſi non conſiderāt qui in cibis⁊ potibus crapuloſe viuūt. Quarto chriſti vulnera liuores ⁊ flagellationes debētnobiſ eſſe in remediū contra omnē luxuriāQuinto chriſti māſuetudo ⁊ patientia debent nobis eſſe remediū contra omnē inuidiam. Sexto chriſti labor ⁊ inquietudoquam trigintatribꝰ annis ⁊ vltra ꝓ nobisin terra habuit. impugnant noſtram accidiam. O tu piger qui de mane diu dormis conſidera qualiter chriſtus ꝓ te vigilauit ⁊ ſępius in oratione ꝑnoctauit. Ergo ſurge mane ⁊ lauda creatorem ⁊ redēptorem tuū. vt laborum ⁊ beneficioꝝ eiusgratus videaris ¶ Tertiū remediuꝫ eſtmemoria p̨̄teritoꝝ peccatoꝝ. Naꝫ qͥncūqꝫtemptaris de aliquo peccato perpetrando. tunc cogita vtrum antea reus fuiſti inillo peccato an non. ſi non. tunc deus p̨̄ſeruauit te ex ſua gr̄a ⁊ bonitate vſqꝫ ad hāchoram. ⁊ cū perpēdis hoc in teipſo. tūc lauda ⁊ regratiare deo. ⁊ pete ab eo vt pręſeruet te amplius ab illo ⁊ ab oībus peccatisvſqꝫ ad obitum. quia iam non intendascōmittere illud pctm̄ a quo deus a iuuentute tua te pręſeruauit. Si aūt reus fuiſtiin illo peccato. ⁊ deus ex ſua mīa tibi īdulſit illud per contritionē ⁊ confeſſionē ⁊ pęnitentiam. tunc deus maiꝰ bonū tibi fecit.qͣꝫ ſi totū mūdū tibi dediſſet. Quia ſcd̓mAugꝭ. Magis eſt peccatorē conuertere qͣꝫcęlū ⁊ terram creare. quia qͣꝫcito peccaſtimortaliter tunc ex iuſticia dei īmediate infernū intraſſes niſi mīa ipſius ad pęnitentiam te ſuſtentaſſet. Item ſi peccas īteratoforte tibi deus nunquam dabit gratiamverę contritiōis ⁊ pęnitentię. qꝛ per te potes peccare. ſed per te non potes reſurgere.ſicut piſces poſſunt per ſe intrare rete. ſꝫ nōper ſe exire. Itē ſi peccas amittas oīa ꝓpriamerita. priuas te ſuffragio totiuſ eccleſię. ⁊ſeꝑas te a conſortio omniū ſanctoꝝ ⁊ angeloꝝ dei. ⁊ inſuper ſubijcis te diabolo. qͥnihil habet tibi dare niſi infernū ꝓ ſolario⁊ inſuꝑ aīam ꝓpriam interficis. quā chriſtꝰ
ꝓprio ſanguine ſuo redemit. Itē deles tea libro vitę. elongas te a cęlo. ⁊ appropinquas ad infernū. Psͣ. Appropinqͣuerūtvſqꝫ ad portā mortꝭ. Quartu remediū ēꝯſideratio extremi iudicij. De qͦ dic̄ Hiero. Siue dormio ſiue vigilo ſiue aliqͥd aliud facio. ſꝑ illa vox nouiſſimę tubę ſonatin auribꝰ meis: Surgite mortui ⁊ venitead iudiciū dei. Hoc iudiciū timere debemꝰꝓpter diſtrictaꝫ rationē. quā ibi reddituriſumus. Primo reddituri erimꝰ rationemde cogitatiōibꝰ. Sap̄. pͦ. De cogitatiōibꝰimpij interrogatio erit. Un̄ Gregꝰ. Sicdeus cogitatiōes vniuſcuiuſqꝫ ꝯſiderat. ⁊cunctos greſſus dinumerat vt nec minutiſſimę cogitatiōes quę apud nos vſu viluerunt. eius iudicio indiſcuſſe remaneant. Item reddituri ſumꝰ rationē de omnibus verbis Matth̓. xij. De oī verbo ocioſo qḋ locuti fuerint hoīes ſuꝑ terram. reddituri ſūt rōnē in die nouiſſimo. Et talistimor iudicij debet eē cuſtos linguę nr̄ę. neloqͣm ꝟba ocioſa detractoria adulatoriamendacia. iuratoria. ſcurrilia. ⁊ ſic d̓ alijsItē reddituri ſumꝰ rationē de oībꝰ oꝑbꝰqua .ſ. intentiōe facta ſūt. Eccꝭ. vi. Cunctaquę fiunt adducet dn̄s ad iudiciū. Lucꝭ.xvi. Redde rationē villicatiōis tuę. qͣſi diceret: redde rationē de omni greſſu qͦ vnqͣꝫpedibus tuis ambulaſti. de cogitatū. quovnqͣꝫ male cogitaſti. d̓ tactu quē tuis manibus perpetraſti. ⁊ de omnibus operibusquę cum corpore tuo perfeciſti. ⁊ ſic de alijsItem quilibet redditurus eſt rationem detemporalibus. ſcilicet quomodo ea lucratus ſit. quomodo expēdit. quomodo poſtſe reliquit. Item de temꝑe. Bern̄. Oē tempus nobis impenſuꝫ a nobis exigit̉ qualiter ſit expenſum. Unde Gregꝰ. Sicut nōperibit capillus de capite. ſic nō ꝑibit momentum de tempore. de quo non oporteatnos reddere rationē. Item de ſtatu ⁊ officio noſtro reddituri ſumus rationeꝫ. ſicutvxorati d̓ ſtatu matrimonij. ſimiliter ⁊ virgines ⁊ viduę. Similiter męchanici deſuis artificijs. vt ſutor de ſua ſutoria. ſartor de ſua ſartoria. ⁊ faber ⁊ piſtor. omneſqꝫ alij de ſuis officijs ⁊ artificijs.
O