Sermo

Quintū remediū eſt conſideratio pęnęinferni. De qua dicit pͣs. Pluet ſuꝑ peccatores laqueos ignis ſulphur ſpiritꝰ procellarū pars calicis eorū ⁊cͣ. Dicit enī pluet. quia ſicut guttas pluuię non poteſt dinumerare aliquis. ſic nec damnatoꝝ pęnas. Dicit enī Bernardꝰ. ꝙ ſcintilla vnagehennę ignis. plus lędit peccatores. qͣꝫ ſivna dn̄a in labore ⁊ in partu prolis ꝑſeuerando mille annos perduraret. Un̄ Ambro. dicit: ꝙ ſi omnes hoīes nati ab. Adaꝫvſqꝫ in hodiernū diem viuerent. ⁊ omneſboni p̨̄dicatores eēt. ⁊ omnes d̓ minutiſſima pęna inferni prędicarent. illi omnes illius minutiſſimā penam propalare nō poſſent. Augꝰ. dicit: Si omnes hoīes nati abAdam vſqꝫ ad hodiernū diem ⁊ ampliuſnaſcituri viuerent vſqꝫ ad nouiſſimū dieꝫ⁊ oīa gramina quę exorta vnqͣꝫ fuerūt. eſſent hoīes. ⁊ ſi vnaꝫ pęnā quā patiat̉ aīapro vno peccato mortali in inferno ex ęqͥpartirētur. ita ꝙ daret̉ vnicuiqꝫ hoī parſillius pęnę ęqua. tūc particula quęuis illius pęnę hominis vnius maior eēt qͣꝫ omnia tormenta quę omnes ſancti martyres⁊ omnes raptores ⁊ omnes malefici vnqͣꝫpaſſi ſunt. Gregꝰ. Hoc ſuſpicari non poterit. quod ibi cruciatibꝰ deditum non fuerit. Ergo pęna dānatoꝝ eſt infinita ⁊ inexplicabilis. Vnde Ariſto. ij. de genera.Impoſſibile eſt infinita pertranſire. Sextum remedium eſt conſideratio cęleſtisgaudij. Pro quo ſciendū ꝙ in cęleſti patria habemꝰ ml̓ta dulcia fercula ⁊ p̄cioſa.Primo habemꝰ ibi fercula magna. quiaibi corpus ⁊ aīa plene paſcunt̉. Hic enimtm̄ venter hoīs paſcitur. ſed ibi homo plene in omnibꝰ ſenſibꝰ corporis ⁊ animę repletur gaudijs. Si enī vnus totum munduꝫdaret vni pro labore ſuo ſatis eſſet. quemdeus ſolo verbo creauit. quia dixit ⁊ factaſunt. quid tunc vbi cęlum dabit cum ſuisgaudijs. ⁊ vbi apponit diligentiā ſuam vtmagnū gaudiū tibi faciat. Un̄ dixit diſcipulis ſuis: Vado parare vobis locum.Secundo ibi habebimꝰ multa fercula. qꝛtot ſunt ſancti ⁊ angeli in cęlo. quoruꝫ numerus nobis eſt ignotuſ. quia nec ſtellę cę

li. nec guttę maris. ſic nec numerū ſanctoꝝaliquis noſtrū numerare poterit. VndeApocꝭ. vij. Vidi turbā magnā quā nemodinuerare poterat. Et d̓ qͦlibet ſctō qͥlibetnr̄m magnū gaudiū habebit. qꝛ ibi optīenoſcimꝰ ⁊ ſumme diligimꝰ nos alt̓utrū. ſicꝙ nūqͣꝫ mater in ꝑn̄ti dilexit taliter vnigenitū ſuū. Et ideo ex nimia charitate ſcd̓mAnſelmū. vnuſqͥſqꝫ noſtruꝫ intantū gaudet de alterius gaudio inqͣꝫtum de ſuo ꝓprio. ⁊ econuerſo. Quicquid vnꝰ non habet in ſeipſo. hoc habebit in alio. Vn̄ Gregꝰ. Ex illius ſanctę ⁊ perfectę charitatismerito fiet. vt vnuſquiſqꝫ habiturus ſit inalio. quod non habet in proprio merito.Ergo quicquid alij habent. hoc tuum eritex ſincera charitate. Sicut quicquid hicvnum membrum habet. cōdiuidit cū alijsItem tantum gaudium habebit quis devno ſancto. ꝙ ſi mille annis deo ſeruiſſet.per tantum ſpacium temporis deo nō plene de hoc ſatiſfeciſſet. Ergo ſi totus mundus eſſet illius hominis. tunc potius velletillo carere qͣꝫ gaudio illo priuari quod devno ſancto poteſt habere. Tertio ibi habebimus fercula dulcia. ſic ꝙ talis dulcedoeſt hic ignota. Vnde pͣs. Ꝙ magna multitudo dulcedinis tuę dn̄e. quam abſcondiſti timentibꝰ te. Apocꝭ. xix. Beati qͥ ad cęnam agni vocati ſunt. Hoc patet etiaꝫ inſanctis qui tanta ſuſtinuerunt pro dulcedine vitę ęternę. Vnde Paulus raptusin viſione vidit gaudia cęli. ⁊ poſtmodumdixit: Non ſunt condignę paſſiones huiꝰtemporis ad fururam gloriam. Si enī omnes tribulationes. ⁊ omnem paupertatemquis ſuſtineret. īſuper ⁊ omni die milleſiesmoreretur. adhuc condignuꝫ non feciſſet.Un̄ Chryſo. Si quotidie oporteret nostormenta ſufferre. ⁊ ipſam gehennam paruo tempore tolerare. ꝓ eo vt ipſum chriſtūvidere poſſemus in gloria. ⁊ ſanctorum eiꝰnumero ſociari. non erit dignū omne patiquod triſte eſt modo. vt tanti boni. tantęqꝫ glorię participes haberemur. Quarto habebimus ibi fercula p̄cioſa. qꝛ deusſemet dabit nobis in pręmiū. Et ſi creatura a deo creata pōt lętificare hoīeꝫ. Verbi

P