Sermo
ſuū ⁊ ſus lota in volutabro. Bruta aīaliavage aues. in eaſdē pedicas ⁊ eadeꝫ retianō incidūt. Tertīo qꝛ recidiuās in maiorem ptātem diaboli incidit ⁊ poſtmodumfortius a diabolo poſſidet̉. Sicut miles qͥamiſit caſtrū ⁊ recuꝑat illud. poſtmodū melius cuſtodit ⁊ fortius poſſidet ne iterumamittat. Sic diabolus facit qͥ hoīem ꝑ pęnitentiā ꝑdidit. ⁊ poſtea ꝑ recidiuationeꝫrecuꝑat. Itē recidiuās facit ſic̄ ille qͥ euaſiſſet captiuitatē ſui maximi inimici ⁊ poſtmodū traderet ſe ei ſponte in eandē captiuitatē. Sic recidiuās q̇ euaſit ptātem diaboli. ⁊ etiā infernū per mīam dei ⁊ etiam ꝑpęnitentiā quā egit. econu̓ſo dat ſe ſponteꝑ recidiuationē in captiuitatē ⁊ ptātē diaboli. ⁊ ſubmergit ſeipſum in ꝓfundū inferni. Iob. xxi. In puncto ad infernū deſcenderunt. Augꝰ. de verbis dn̄i. Qui peccatum peccato addit. funē nectit cū quo ligetur. Quarto recidiuās fit impotens ad reſurgendū. ſicut infirmitas iterata. vel vulnus curatum qn renouat̉ poſtmodū difficilius ſanat̉. Sic ſimilit̓ eſt de hoīe recidiuante. Matth̓. xij. et Lucꝭ. xi. Erūt nouiſſima illiꝰ hoīs peiora prioribꝰ. In ſignumcuius dixit Ieſus cuidam ſanato. vt habetur Ioh̓. v. Ecce ſanus factus es. cauene pecces. ne deterius tibi aliquid contingat. Itē eſt magna crudelitas quā recidiuans exercet in ſuam ꝓpriā aīam. Verbi gr̄a. Si quis vulnera frīs ſui carnalisvel matris ſuę ſanata renouaret magͣ crudelitas eēt. qͣꝫto maior eſt qn̄ hoc facit aīęſuę. quā plus diligere debet qͣꝫ pr̄eꝫ vel matrem. ꝓpter dignitatē ipſiꝰ aīę. Un̄ Augloquens de dignitate ipſius aīę dic̄: Sic̄deꝰ oēꝫ creaturā. ſic aīa oēꝫ corporeā creaturaꝫ natura ⁊ dignitate pręcellit. Vndeetiam Bernardus. Totus mundus illeprecium vnius animę eſtimare non poteſt.Non enī deus pro toto hoc mūdo animāſuam. id eſt. vitam ſuam daret. quā tamēꝓ anima humana dedit. Quinto ꝙ recidiuans eſt irriſor diuinę mīę. quę ſibi fecitpacē cū dīna iuſticia. Cū .n. dina iuſticiavoluit eū ęt̓na morte occide̓. tūc mīa ſe oppoſuit ⁊ pacē fec̄. Quō gͦ talis audet āpliꝰ
oculos ad dei mīaꝫ eleuare ⁊ bonitatē deiinuocare. cū ſit cōtumax ⁊ irriſor dīnę mīe⁊ bonitati? Inſuper ꝓpter illam magnamingratitudinē deum grauiꝰ offendis. Exēplum huius de ſeruo qui percuteret dn̄mſuū ad maxillam. ⁊ īmediate veniam peteret. ⁊ poſtmodū iteraret percuſſionē quando primam ꝓpter pęnitentiā ſibi indulſiſſet. Sic tunc iterū rogaret indulgeri ſibi.dn̄ſ poſſet dicere. tu ſubſannaſ me. Sic ſimile poteſt intelligi de chriſto. Item ſciendum ẜm Guilhelmū lugdunēſem. ꝙ illaingratitudo multum aggrauat peccatumſcilicet ingratitdo venię ⁊ gratię iam datin p̨̄ſenti. ⁊ glorię in futuro promiſſę. Cuꝫeniꝫ pro peccato mortali peccator ſit debitor ęteruę mortis. pro dimiſſione vniꝰ peccati mortalis homo deberet libent̓ ſeruiredeo mille annis. ſi tamdiu viueret. qui ſibimaius bonū fecit indulgendo ſibi peccatūmortale. qͣꝫ ſi ſibi vnum regnum vel etiamtotum mundum dediſſet. Quod manifeſtum poteſt fieri ex hoc ꝙ pro dimiſſionemortis temporalis quę eſt momētanea. ſeruiret aliquis libenter alicui omnibus diebus vitę ſuę. multomagis pro dimiſſioneęternę mortis. Sexto quia recidiuans cōtriſtat omnes ſanctos ⁊ omnes āgelos deiqͣꝫtum in ſe eſt. Et ratio eſt. quia ſicut tota trinitas ⁊ omnes ſancti angeli gaudiuꝫhabuerunt in conuerſione ipſius peccatoris. ſic econuerſo recidiuans contriſtat deum ⁊ beatam virginem Mariam ⁊ omēsſanctos ⁊ angelos dei qͣꝫtum in ipſo eſt.Bernardus. Putas placatos habebis īiudicio. quos tanto ⁊ tam ſperato vis priuare gaudio? Et cōſequenter ſequitur. ꝙtalis non eſt dignus ꝙ ſancti quos hic cōtriſtauit amplius intercedant pro eo. imotalis recidiuans ꝑuipendit deum ⁊ omēsſanctos ⁊ angelos dei. Quod oſtendit̉ inhoc. quia elegit hoc temporale ſcilicꝫ honorem mundanū luxuriam ⁊ gulam pro merito chriſti ⁊ omniū ſanctorū ⁊ angelorumin cęlo exiſtentium. quorum non eſt numerus. Apocꝭ. vij. Vidi turbam magnā quādinumerare nemo poterat. Cum tamē dequolibet ſancto magnum gaudiū habitu-