ſed ⁊ oportet bona facere. Gregꝰ. Probatio dilectionis eſt exhibitio oꝑis. Un̄ cuꝫquilibet terrenꝰ dn̄s qui ē contemptꝰ ⁊ offenſus velit vt ſibi aliquis honor exhibeat̉Ipſe chriſtꝰ qui eſt dn̄s dn̄oꝝ vult hͦ idēSed ſūt qͥdam qui ꝓ omni contemptu etꝓ oībꝰ peccatꝭ ſuis nō ſolū nō magnā ſatiſfactionē vel gloriā ſibi exhibere volūt. īmonec vnā veram contritionē ſibi dare dignant̉. Nam illā acceptaret. vbi aliud habere non poſſet. ẜm illud pͣs. Cor contritū⁊ humiliatū deus nō deſpicies. Date gͦ illi hanc. ſi nō vultꝭ. vt illi magni ſancti. prodilectione eiuſ mortē pati. mūdū relinquere. oīa ꝓ deo dare. ſaltē hͦ mīmū tribuite. ⁊per hoc ſanet oīa vulnera aīę vrę. Hiere.iij. A vulneribꝰ tuis ſanabo te. pͣs. Qui ſanat cōtritos corde. Matth̓. v. Beati quilugent. Sed qui nūc nō tm̄ dare volūt ꝓeius dilectione. vos iudicate ſi illū vere diligant. vere nō credo ꝙ vlla in his ſcintiſla charitatꝭ flagret. Tertio ꝙ ꝓ eius dilectione ad ꝓximū habeas fraternā charitatem vt ei bonū appetas. ⁊ quicqͥd vis ab eoſupportari hͦ illi nō facias. ⁊ ſi eū lęſiſti ī fama vel in rebus vt ſibi ſatiſfacias. Et ſi inaliqͦ te lęſit vel offendit. hͦ ei ex corde indulgeas. aliter vere nō diligꝭ. Apl̓s. Si diſtribuero oēs facultates meas in cibos pauperū. charitatē aūt ad ꝓximū .ſ. nō habeam.nihil mihi ꝓdeſt. jͣ. Ioh̓. iij. Qui nō diligit frēm. manet ī morte. Et hͨ illa charitasſic regulata ẜm hͨ tria iam dicta. eſt charitas ſufficiēs ad ſalutē ⁊ q̨̄ ducit ad gloriā.¶ In eadē feſtiuitate paſce Sermo. lij. de recidiuatione.Ane nobiſcūdn̄e Lucꝭ. xxiiij. In qͥbꝰ verb̓¶ monem. ne ab opere bono iaꝫincepto deſiſtamꝰ. ſꝫ in bono ꝑſeueremus.Un̄ Chryſoſto. Nō incepiſſe ſed ꝑfeciſſeꝟtutis eſt. Un̄ Iſido. de ſummo bono.Tūc placet nr̄a conu̓ſatio. qn̄ bonum qd̓inchoamꝰ. ꝑſeueranti fine complemꝰ. Ethͦ fieri nō poteſt niſi chriſtꝰ nobiſcū maneat. ⁊ nos adiuuet. Ergo deuote dicere debemus: Mane nobiſcū dn̄e ⁊cͣ. ¶ Sciē

dum ꝙ homo ſeptē magna ꝑicula incurrit. qui poſt feſtū paſcę recidiuat ⁊ chriſtuma ſe expellit. Primū damnū eſt. ꝙ recidiuatio aufert hoī fructū p̨̄teritę contritiōisconfeſſionis. ⁊ ſatiſfactionis. īmo ſi tot bona opera quis haberet qͦt beatuſ Petrusapl̓s. Inſuꝑ ſi tot merita ⁊ bona opera q̄ꝫhaberet. qͦt ſunt ſtellę in cęlo. ⁊ quot arenęin litore maris. totū anihilat ⁊ oīa perdit.ſic ſcilicꝫ ꝙ oīa iſta nihil ad ſalutē ꝓficiūtſi ſic decedit. Ecech̓. xviij. Si iuſtꝰ auerterit ſe a iuſticia ſua ⁊ fecerit iniqͥtatē. omneſiuſticię eius quas oꝑatus eſt nō erūt ī memoria. Et hoc intelligit̉ ſi homo ſic morit̓.Sed ſi poſt recidiuationē econu̓ſo reſurgit ꝑ pęnitentiā. tunc oīa illa merita ⁊ bona opera quę ante peccatū fecit. reuiuiſcūt⁊ erunt ſibi meritoria. ſed illa bona oꝑa q̨̄hō fecit interim qn̄ ſcienter fuit in peccatismortalibꝰ nō reuiuiſcūt ſedⁱ mortua ſunt.Un̄ verſus. Viuere nō poterūt quę nūqͣꝫviua fuerūt. Secūdo recidiuatio vilificat hoīem ad modū canis. Prou̓b̓. xxviQuaſi canis qui reuertit̉ ad vomitum. ſichomo īprudens qui iterat ſtulticiā ſuam.Sic peccator ſi mala quę ꝑ confeſſionemeuomuit. ⁊ iterato cōmittit. facit ſicut canis ⁊ ei ſimilis erit. Sciendū ꝙ recidiuanſtam miſer ⁊ indignus eſt. ꝙ nulliꝰ boni necſpūalis nec tꝑalis dignꝰ eſt. Nec eſt dignꝰcū pedibus ſuis terram calcare. nec lumenceli videre. ⁊ ſic de alijs. Quia indignior ēoībus creaturꝭ corꝑalibꝰ. Ariſto. vij. eth̓.Prauus homo deterior ē beſtia. Ergo cūin gratia es. tunc es dignꝰ oī bono. regnocęleſti ⁊ vſu creaturarū. quia deus creaturas ꝓpter hoīem creauit. vt eis vtatur. ⁊ inde deū laudet Sed poſt recidiuationē nōeſt dignus vſu alicuius creaturę. quia oīscreatura dei bona eſt ⁊ cū tu malus ſis. gͦ ⁊cͣAriſto. vij. polliticoꝝ. Sicut optimū animaliū eſt homo fruēs lege. ſic peſſimū omniū eſt homo a lege ⁊ iuſticia ſeꝑatꝰ. Vnde etiam dn̄s ſoquit̉ ad animā recidiuantem. vt habetur Hiere. ij. Ꝙͣ vilis factaes nimis reiterans vias tuas. Unde etiāAugꝰ. Quid vis rurſum ingerere qd̓ inīmicū fuerit tibi. canis renertēs ad vomitū

m

Q