Sermo

mortis. Sic cū quis loquitur verba detractoria verba ſcurrilia ⁊ impudica. ſignumeſt mortis ſpūalis in aīa. qꝛ ſic̄ hō habet ſeab intra ī corde. ſic ſe oſtēdit ab extra ī verbis ⁊ opere. Un̄ Ariſto. iiij. eth̓. Qualiſcunqꝫ vnuſqͥſqꝫ eſt. talit̓ dicit ⁊ talit̓ operatur. ⁊ talit̓ viuit. Similit̓ intelligendū eſtde auditu. qꝛ cū hō appropinqͣt morti. tūcnon habet clarū auditū ⁊ ꝑfectū. Sic ſpiritualit̓ ſi libent̓ audis verbū dei ⁊ cętera bona quę ſūt ſalutꝭ. ſignū eſt digne cōmunionis ⁊ vitę ſpūalis. Un̄ Iohānes. Qui exdeo eſt. verba dei audit. Sed qn̄ hō libenter audit verba detractoria. ꝟba ſcurrilia⁊ luxurioſa. ſignū malū eſt. Sextum ſignū eſt motus bonę oꝑationis. Exemplūde muliere impręgnata q̨̄ ſentit ſe grauidam ꝑ motuꝫ pueri. ſic ſi agilis es in bonaoꝑatione. Apl̓s ad Gal̓. Si ſpiritu viuimus. ſpū ⁊ ambulemꝰ. quia ſicut agilitasin mēbris eſt ſignū ſanitatꝭ. ſic ſi agilis esin bona oꝑatione. ſignuꝫ eſt dignę cōmunioniſ. Sed cū incipit hō tepeſcere. ⁊ d̓ mane diu dormire ⁊ breue ē ſibi tꝑs ſedere intabernis ⁊ potare. ſꝫ in his quę dei ſūt tediūhabet. malū ſignū eſt. Un̄ Leo papa ī ſermone. Non ꝓuenit dormiētibꝰ regnū cęlorum. nec ocio ⁊ deſidia torpētibꝰ beatitudo ęternitatis ꝓmittit̉. Sciendū ꝙ Ieſuschriſtꝰ ab intra monet illos qui digne cōmunicauerūt qualit̓ amplius ſe debeāt regere. ⁊ a peccatꝭ cauere. Ergo ſi tu ſentis hͦin te ꝙ moueris ad bona opera. ſignuꝫ eſtdignę cōmunionis. Chryſoſto. Qui habent ſpm̄ dei. non ſunt cōtenti ſedere ocioſi. ſed ipſe ſpūs qui eſt in eis vrget eos aliquod bonū apprehendere. Gregꝰ. Charitas dei nō eſt ocioſa. operat̉ enī magna ſieſt ⁊cͣ. Septimū ſignū ē calor natural̓.qꝛ qͣꝫdiu hō habet calorem ſpū ilem. id eſt.amorē dei ⁊ ꝓximi. ſignū eſt vitę ſpūalis.Unde Augꝰ. Vita animę amor ē. Quinon amat mortuus eſt. Gregꝰ. in omelia.Probatio ſanctitatꝭ nō eſt ſigna facere. ſꝫvnūquēqꝫ vt ſe diligere. Augꝰ. Dilectioſola diſcernit inter filios dei ⁊ filios diaboli. Vnde ſciendū ꝙ ex charitate debemuscompati fratribꝰ noſtris. ⁊ eos nō deſpice

re in defectibꝰ ſuis. Unde Gregꝰ. Omnesfratres ſumꝰ dei ptāte conditi. ⁊ eius ſanguine redempti. et idcirco fratres nr̄os qͣꝫtumlibet pauꝑes ⁊ abiectos. in nullo deſpicere debemꝰ. Etiam cōpaſſio ꝓximi ē ſignū ſanctitatꝭ in ipſo hoīe. Un̄ Gregꝰ. li.xxiij. moral̓. Tanto quis ꝑfectior eſt. qͣꝫtoꝑfectius alienos dolores ſentit. imo naturale eſt. ꝙ vnū mēbrū compatit̉ alij membro. Apl̓s. Si patit̉ vnū mēbrū. comꝑatiuntur ⁊ oīa mēbra. Ergo qui nō compatitur ꝓximo. eſt tanqͣꝫ membrū abſciſum amyſtico corꝑe chriſti. qꝛ chriſtꝰ eſt caput etchriſtiani in gr̄a exiſtentes ſunt mēbra eiꝰ.Un̄ Gregꝰ. Non aliter redemptoris noſtri mēbra efficim̄. niſi adhęrēdo ⁊ compatiendo ꝓximo. Et illā charitatē ⁊ comꝑaſſionē ꝓximis debemꝰ oſtēdere factꝭ. GregꝰNunqͣꝫ vere compatit̉ qui qd̓ neceſſe eſtꝓximo negat. VVnde. j. Ioh̓. iij. Qui habet ſubſtantiā huius mūdi ⁊ viderit proximū neceſſitatē hr̄e. ⁊ claudit viſcera ſua abeo. quō charitas patris manet in illo?¶ Sed vltimo ſciendū eſt. ex qͦ charitas Ldei ⁊ ꝓximi ē ſignū digne cōmuniōiſ ⁊ viteſpūalis. Tunc orit̉ quęſtio quę ſit charitas ſufficiens. quo ad deū ⁊ quo ad proximū. Rn̄deo ꝙ ad charitatē que ſit ſufficiens neceſſario tria requirunt̉. Primo vtdimittat hō omne mortale peccatū ad minus pro dilectione dei. ſi hoc noluerit. ſaluari non poterit. Vnde pͣs. Qui diligitisdn̄m odite malū. Qui enī non odit malūnon habet veram dilectionē ad deū ſed ſimulatā. Si enī nō dimittis omne peccatūmortale. quicqͥd ꝓ dilectione dei facis nōtibi ſufficit. Si ergo dicꝭ hͦ vel illud dimittere nō valeo. Rn̄deo adhuc vere nō diligis deū. ſi ꝟo vnā guttam verę dilectionis haberes ad deū. totū mūdū ſi deus p̨̄ciperet dimitteres ꝓpter eum. quia vt dicitAugꝰ. vna gutta charitatꝭ maior eſt oceāno. Secūdo neceſſariū eſt vt ꝓ eius dilectione ob contemptū ſibi illatū per peccatum aliquē honorē exhibeas ꝑ aliqua bona opera ⁊ pęnitentiā. Aliter dilectio tuatibi nō ſufficit. nec ē vera. Psͣ. Declina amalo ⁊ fac bonū. qꝛ n̄ ſufficit mala dimittē