L. ſ. I
in tꝑe ſuę mortis. qꝛ tūc inſtat maxīa temptatio homī. Un̄ qͥlibet hō dꝫ mori ī meditatione paſſiōis chriſti. ⁊ dꝫ illa quinqꝫhr̄e q̨̄ chriſtꝰ ī cruce moriēdo habuit. Dehͦ q̨̄re infra ſer. cxxxv. O ¶ Et nota exemplū ꝙ qͥlibet dꝫ mori ī meditatiōe paſſionis chriſti. Un̄ legit̉ ꝙ qͥdā magnꝰ peccator ī agone ꝑcuſſus in reꝑcuſſiōe pctōꝝſuoꝝ. ⁊ ī tali anguſtia dedit ſe ad meditādū paſſionē chriſti. et ſingulis mēbrorumchriſti paſſiōibꝰ ſuoꝝ membroꝝ iniqͥtateꝫadiūxit. vtputa qn̄ cogitauit ſuoꝝ criniūornatū. ad genas euulſas dn̄i ieſu cōꝑationē fecit. Et vultꝰ ſui cōpoſitionē ad dn̄iieſu ꝯſputā faciē ęquiꝑauit. Et oculoruꝫſuoꝝ vagā ⁊ diſſolutaꝫ viſionē. ad chriſtiieſu oculorū velationē cōꝑauit. Et luxuriā et delitias corꝑis flagellatiōibꝰ chriſtiaſſil̓auit. Et gulā ⁊ ebrietatē ſuam felli ⁊aceto adiūxit. ⁊ ſic de alijs. reddēdo ſingula ſingulis. ⁊ nō ē ambigēdū quin ſaluteꝫcū latrone obtinēs ab hac luce emigrauit.Poſtremo q̨̄rit̓ vtꝝ hō plꝰ teneat̉ regratiari deo d̓ bn̄ficio creatiōis qͣꝫ de bn̄ficioredemptiōis. Rn̄det̉ ꝙ hō plꝰ tenet̉ regratiari deo d̓ redemptiōe qͣꝫ d̓ creatiōe. Un̄Ambro. ī li. de virgi. Plus enī dn̄e ieſudebeo tuis iniurijs qͥbꝰ redemptꝰ ſum. qͣꝫtuis virtutibꝰ qͥbꝰ creatꝰ ſū. nō enī hͦ ꝓdeſſet niſi ⁊ redimi ꝓfuiſſet. Un̄ Chryſo. ſuꝑMatth̓. Nec ē aliqͥd aliud ꝓpt̓ qd̓ magisdeo gr̄as agere debeamꝰ qͣꝫ ꝓpt̓ mortē ipſius ¶ Ꝙ aūt deo nihil ſit tam acceptū⁊ homini tam ſalutifeꝝ ſic̄ deuota meditatio paſſiōis chriſti. on̄dit̉ ī illo exēplo. Legit̉ enī ꝙ qͥdā heremita extitit ſanctiſſimęvitę qͥ inſtantiſſime dn̄m exorauit. vt ſibion̄deret qd̓ ẜuitiū īter oīa ẜuitia ſibi magis placeret. ſꝫ qꝛ multum valet dep̄catioiuſti aſſidua: Cōtigit qͣdā vice cū idē heremita eēt ī cella ſua ⁊ orādo deū honoraret. Audiuit cuiuſdā pauꝑis vocem de qͦmultū admiratꝰ ſurrexit. tēptans qͥd hoceēt. Et cū exiſſet vidit hoīeꝫ nudū ⁊ crucēmagnā ſuper ſe baiulantē. quē cū vidiſſetdixit: Quiſnā es tu. ⁊ vnde veniſti. at illern̄dit. d̓ cęlo veni. Et ille. qͥs es tu? rn̄dit.Ieſus chriſtꝰ marię filiꝰ ego ſū. Cui ille ait.
Quid o bone ieſu h̓ facis corā me miſeropctōre Rn̄dit. tu me huc tuis orōibꝰ cōpuliſti. Nā diu me rogaſti vt on̄derē tibi qd̓ẜuitiū īter oīa ẜuitiā maxime acceptarē. etnūc veni tibi hͦ īdicare. Nā vides magnācrucē quā porto ī humeris meis. Et ē mihī acceptiſſimū ẜuitium qd̓ tu ⁊ qͥlibet hōmihi exhibere poteris vt tollas crucē meāſuꝑ te. memorādo qͦtidie paſſionē meamdeuote: hͦ ẜuiciū ē mihi acceptabiliſſimū.Sꝫ diceret aliqͥs quē honorē debeo exhibere paſſioni chriſti. Pro quo ſciēduꝫẜm Iorda. ꝙ qͥ qͦtidie dixerit. xv. pr̄. nr̄. ꝑvnū ānū ꝯtinuū. hic cōpleto āno cuilibetvulneri dixit vnū pr̄ nr̄. ita ꝙ tot ſūt vulnera chriſti. qͦt dies ī āno quīdecies multiplicati. accipiēdo quālibet plāgā flagellationis ꝓ vno vulnere. ⁊ pūcturā cuiuſlibet ſpinę ꝓ vulnere vno. Un̄ verſus. Septuagintaquīqꝫ p̨̄ter centū milia quinqꝫ.Tot fert̉ chriſtꝰ. pro nob̓ vulnera paſſus.Quę qͥdē or̄o multū efficax eſſe ꝑhibetur.Un̄ Bern̄. Nos ad deuotionē incitansinqͥt. Volue et reuolue huc ⁊ illuc dn̄icūcorpꝰ. vbiqꝫ īuenies dolorē. vbiqꝫ cruorē.Un̄ etiā Augꝰ. Ieſus dn̄s q̇ cęlū diu̓ſisveſtiuit ⁊ veſtit ſideribꝰ. nudꝰ. vētis et ardoribꝰ. ⁊ ad maioris pudoris cumulū periudicis mīſtros eſt crucis duris ⁊ magnisclauis affixꝰ. Un̄ Bern̄. Chriſtꝰ oſtenditnob̓ manꝰ vt faciamꝰ q̨̄ fecit. latꝰ vt ſentiamꝰ q̨̄ ſenſit. pedes vt ambulemꝰ qͦ ꝑrexitUn̄ idē Bern̄. ī ꝑſona chriſti in qͦdā ſermone. O hō vide ꝗ ꝓ te patior. nō ē dolorſic̄ dolor qͦ crucior. ad te clamo. qꝛ ꝓ te morior. vide pęnas qͥbꝰ afficior. vide clauosqͥbꝰ ꝯfodior. cū dolor ē tātꝰ exterior. iteriꝰ ēplāctus gͣuior. cū te tā ingratū exꝑior.¶ In die paſcenes. Sermo. xlix.De paſſione.Nclinato capite emiſit ſpirituꝫ. Ioh̓. xix.IIoh̓. de geminiano. Morsſaluatorꝭ (chariſſimi) quā hodie recolimꝰfuit vltima cōſumatio dn̄icę paſſionis. etfuit cōſūmatio noſtrę redemptionis. Fuit
l 3
L
O
N