2Sermo
etiā oſtēſio immenſę dilectionis. Siqͥdeꝫ.cōpleto certamine dn̄icę paſſiōis. ꝯſūmatoqꝫ oꝑe redemptiōis inclinauit caput etemiſit ſpūm. Ergo dr̄ in verbis pręmiſſis:Inclinato capite. Ex qͦ in p̨̄cedēti ẜmonedictū ē. qͣꝫ ſalubre ⁊ vtile ē hr̄e memoriampaſſiōis chriſti. Tūc iā ī ẜmone pn̄ti dicēdū eſt. q̨̄ hō cogitare dꝫ. cū videt crucifixiimagine vt ſic ex paſſiōe chriſti deuotionem hauriat ¶ Pro quo notandum ꝙchriſtꝰ pēdēs ī truce qͣttuor habuit. Primo caput habuit īclinatū. Scd̓o habuitmanꝰ ꝑforatas ⁊ extēſas. Tertio pedes cōfixos ⁊ affixos. Quarto latꝰ aꝑtu. Caputhabuit pͥmo inclinatū ī ſignū recōciliationis tanqͣꝫ oſculaturꝰ hoīeꝫ ad gr̄aꝫ eū recipiēdo. Multꝭ enī ānis deꝰ pr̄. homī fuitinimicꝰ. ſꝫ chriſtꝰ ꝑ paſſionem recōciliauithoīeꝫ deo pr̄i. Ro. v. Eū inimici eſſemusrecōciliati ſumꝰ deo ꝑ mortē filij eiꝰ. Ergoī ſignū recōciliatiōis chriſtꝰ caput inclinauit ī cruce p̨̄bēdo nob̓ oſculū. imo etiaꝫ petit a nob̓ oſculari dicēs ad quēlibet peccatorē illud Gen̄ .xxvij. Accede et da mihioſculū fili mi. Et hͦ fit ꝑ pnīam et emēdationē vitę. Ergo o pctōr quōdā fuiſti deiinimicꝰ. nunc ꝑ ꝯtritionē poteris dei filiusfieri. Quōdā a deo ꝑ pctm̄ receſſiſti. nūcgͦ accede ꝑ ꝯtritionē ⁊ pnīaꝫ. qꝛ ipſe ē paratus te ad gr̄aꝫ reciꝑe. ⁊ tibi oīa peccatatua indulgere. Et hͦ figuratū ē nob̓. Lucꝭ.xv. de filio ꝓdigo redire volente ad pr̄em:cū adhuc lōge eſſet. vidit eū pr̄ ſuꝰ. et mīamotꝰ ē. ⁊ occurrēs amplexatus eſt collumeius ⁊ oſculatus ē eū. Scd̓o chriſtꝰ habuit caput inclinatū tanqͣꝫ nos ſalutaturꝰbonū nob̓ optādo. Solēt aūt hoīes ſalutādo qͣdrupliciter bonū ſibijnuīcē optareſcꝫ bonā diē. bonā nocte. bonū mane. bonū veſper. Sic chriſtꝰ d̓ cruce optat homībonā die ęternitatis. quā diē dedit latroni cū dixit ei. vt habet̉ Lucꝭ. xxiij. Amē dico tibi hodie mecū eris ī paradiſo. Itē bonā noctē optat homī tꝑe p̨̄ntis aduerſitatis cū ſibi dat gr̄aꝫ ⁊ ꝟtute patiētię. Vn̄Matth̓. v. Beati eritis cum maledixerītvob̓ homīes ⁊ ꝑſecuti vos fuerint. ⁊ dixerint om̄e malū aduerſum vos mentientes
ꝓpter me. gaudete ⁊ exultate ī illa die. qm̄merces veſtra copioſa eſt in cęlis. Ergo qͥhō noli timere aduerſitates huius ſęculi.qꝛ et chriſtꝰ ꝓpter te aduerſitates ſuſtinuitItē oꝑtat homī bonū mane ſcꝫ oꝑatiōisUn̄ Can. vij. Mane ſurgamꝰ ad vineaꝫO hō cogita qͥd xp̄s ſuſtinuit tota nocte⁊ mane hora pͥma ꝓ te. ⁊ ſurge ⁊ regratiare ei. Iteꝫ optat homini bonū veſper. ⁊ hͦꝯtingit in agone mortis. Iſtud figuratuꝫeſt Ioh̓. xx. Ubi chriſtꝰ cū ſero factū eſſet.venit ad diſcipl̓os ſuos. ⁊ dixit eis: Parvob̓. Sic ſi deuote ẜuis chriſto. paſſionēeiꝰ portās ī corde tuo. veniet ad te ꝑ gr̄aꝫſuā in vltima hora mortis tuę. ⁊ faciet tibipacem. ⁊ defendet te ꝙ dęmones tibi nocere nō poterūt. Un̄ Gregꝰ. Aliqn̄ ī ꝯſolationē egrediētis aīe ipſe apparere ſoletauctor ⁊ retributor vitę. Tertio habuitcaput īclinatū tanqͣꝫ piꝰ dn̄s volēs exaudire p̄ces hoīs. Solēt enī principes ſęculiqn̄ aliquē pauꝑem petētē volūt exaudirecaput īclinare ⁊ attente adu̓tere. Sic chriſtus rex gl̓ię volēs hoīem exaudire. caputinclinauit ī cruce. Un̄ psͣ. Inclinauit dn̄saurē ſuā mihi ⁊ ī diebꝰ meis īuocabo. q. deEx qͦ video caput ī cruce īclinatū. certusſū ꝙ exaudiet me. ⁊ ideo ꝯfidenter īuoco.Quarto habuit caput inclinatū tanqͣꝫgr̄as agēdo. ⁊ deū patrē benedicēdo PsͣIn ppl̓o graui laudabo te. Populꝰ grauis fuit populus iudęorum qui grauis fuit chriſto ad puniēdū eū: Tn̄ īter iſtū populū chriſtꝰ laudabit deū patreꝫ. Sꝫ diceres. O chriſte quō poteras gͣtias diceredeo pr̄i. qͥ tot pęnis te expoſuit nec ab illiste eripuit. Rn̄det̉ ꝙ chriſtꝰ gr̄as egit ī tꝑemortis ſuę prīcipaliter ꝓpt̓ duo. Primoqꝛ hūanū genꝰ redemit ꝑ ſuā amarā mortem ab ęterna damnatione. Scd̓o vt exemplū nob̓ daret̉. ut et nos deo pr̄i gr̄asageremꝰ ī tribulatiōibꝰ nr̄is. Un̄ GregꝭRecte mētis ē deū nō ſolū in ꝓſꝑis benedicere. ſꝫ etiam ī aduerſitatibꝰ collaudare.Un̄ Caſſi. ſuper illud psͣ. Volūtarie ſacrificabo tibi. Volūtarie deo ſacrificāt. qͥinter anguſtias paſſionū iugiter deo grasagūt. Scd̓o etiā chriſtꝰ hūit manꝰ ꝑfo
P
O