XLVII
¶ Ultimo q̄rit̉ qͣꝫdiu chriſtꝰ manet ſubſpecie panis. Rn̄det̉ qͣꝫdiu ſpēs panis nōdigeſtę ſūt. tādiu manet ī ſtomacho ſb̓ dictis ſpeciebꝰ ⁊ in qͣlibet ꝑtis ſpecie viſibiliEt ſi ipſe qͥ cōmunicauit ē bonꝰ ⁊ bn̄ diſpōſitꝰ. tūc poſt digeſtionē manet effectꝰ. Siaūt malꝰ tūc pꝰ digeſtionē recedit chriſtꝰab eo. Nā ī os iude chriſtꝰ in ſacr̄o ītrauit⁊ ſi mūdū cor habuiſſet tūc chriſtus cū gr̄aſua ſtatim ab eo nō receſſiſſet. Simile ē ſi īignē vel ī aliquā immūdiciā caderet. tuncadhuc maneret ſacr̄m qͣꝫdiu ſpecieſ maneret. qꝛ ī os ipſiꝰ pctōris pollutū intrat. ⁊ tn̄nullū fructū ꝯſeqͥt̉. ſꝫ īcurrit maximū ꝑiculum. Un̄ canit̉ ī ſequētia de corꝑe chriſtiSumūt boni ſumunt mali. ſorte tn̄ ineqͣli.Un̄ de ſacr̄o dicit Damaſcenꝰ. Dū ſpēsſentit̉ ſacr̄m ē. dū aūt deſinit ſētiri ſacr̄mnō ē. ¶ Quantū ad ſcd̓m principale ſcꝫqͣꝫ bonū ſit ſe digne p̨̄parare ad ꝑcipiēdūſacr̄m euchariſtię: poſſumus elicere ex hisꝑticul̓ q̨̄ ibi ſumūt̉ ī hͦ ſacr̄o. Pro qͦ ſciēdū ꝙ quīqꝫ ſumunt̉ in hͦ ſacr̄o. Primū ēipſū corpꝰ qḋ ſūpſit d̓ ꝟgīne. qd̓ ſpūſſāctꝰde puriſſimo ſanguine Marię formauit.Scd̓m eſt ſanguīs ipſiꝰ quē fudit in cruce.Tertiū ē ipſa aīa chriſti. quā pater miſit d̓corde ſuo ī vteꝝ virginis. Quartū ē vitacū corꝑe. Quītū ē ipſa ineffabilis deitas.In primo cū digne accipis corpꝰ chriſti efficieris ꝑticeps oīuꝫ bonoꝝ q̨̄ chriſtuſoꝑatus ē ī vita ſua. ieiunando. p̨̄dicandodiſcurrēdo. orando. vigilādo. ⁊ ſic ⁊ alijs.Inſuꝑ totiꝰ paſſionis meriti. Nā ſanctusTho. de aquino dicit. ꝙ ī qͣlibet miſſa inuenit̉ om̄is fructꝰ ⁊ vtilitas quā chriſtꝰ indie ꝑaſceues oꝑtꝰ ē ī cruce ⁊ cū morte ſua.Et eandē gr̄aꝫ ⁊ fructū qͥlibet deuotꝰ quidigne cōmunicat ꝑcipit. Itē accipis ibi īhͦ ſacro ꝑticipationē oīuꝫ meritoꝝ totiuseccl̓ię ⁊ ſanctoꝝ ī cęlo. Hinc ē. ꝙ ī ſymbolo catholicę fidei dicimꝰ: Credo ſanctorūcōmunionē. Un̄ Alber. mag. Per veruꝫcorpꝰ chriſti omnes nos oībꝰ chriſti gratijs⁊ oīuꝫ fideliū cōmunicamꝰ. ꝓpter qd̓ etiācōmunio dr̄. Ideo aūt oīuꝫ bonoꝝ chriſti⁊ oīuꝫ ſanctoꝝ meritis facit nos cōmunicare vt ſi qͥd deficit ī ſingulis. ex oīuꝫ ſctōꝝ
abundātia ſuppleat̉. Ibi in hͦ ſacr̄o habemus virtutes patriarchaꝝ: reuelationes ⁊illumīatiōes ꝓphetaꝝ. dignitates apl̓oꝝvictorias martyꝝ. ſanctitatē ꝯfeſſoꝝ. mudicias virginū. charitatē angeloꝝ. ⁊ ꝯſequēter bona et merita oīuꝫ electoꝝ. q̨̄ oīaa chriſto ī corpꝰ eiꝰ myſticum fluxerūt. ⁊ deqͦlibet ī quēlibet ſpūſſancti gr̄a redundat.Un̄ ieſus chriſtꝰ pōt dicere ad quemlibetdigne cōmunicantem illud qd̓ Iacob adLaban dixit. vt habet̉ Gen̄. xxx. Modicū habuiſti anteqͣꝫ venirē ad te. et nūc diues effectꝰ es. bn̄dixit tibi dn̄s ad introitūmeū. Scd̓o cū accipis ſanguinē mūdaberis a pctō. Un̄ ad Heb̓. ix. Sanguischriſti emūdauit ꝯſcientiā nr̄aꝫ ab oꝑbꝰmortuis ad ſeruiendum deo viuēti. qm̄ ſiſanguis hircoꝝ ⁊ vituloꝝ ī veteri lege iudęos mūdauit. qͣꝫtomagis ſāguis chriſtiqͥ effuſus ē ꝓ pctīs nr̄is emūdabit aīas nōſtras qui ē tāto maior ⁊ p̄cioſior ⁊ carior.Querit̉ vtꝝ per hͦ ſacr̄m deleant̉ oīa pctāvenialia. Rn̄det̉ ẜm Tho. in. iiij. diſ. xij.ꝙ ſic. Nō tn̄ oportet ſemꝑ ꝙ oīa venialiadeleantur ſed ẜm menſuram deuotionis.poſſet tn̄ tātꝰ feruor eē ꝙ oīa venialia deleret. Itē q̨̄rit̓ vtꝝ ꝑ hͦ ſacr̄m deleāt̓ mortalia. Rn̄det̉ ẜm beatū Tho. vbi ſupra.Nō delet mortalia niſi oblita. Un̄ ꝙ dr̄Abſolutio ſceleꝝ. dupliciter pōt intelligiſcꝫ vel ꝙ dr̄ ſic crimina abluere inqͣꝫtuꝫ eaimpedit. vel d̓ his q̨̄ nō ſūt ī bona ꝯſciētiavl̓ memoria. Ꝙ aūt ꝑ hͦ ſacr̄m ſcꝫ ſumēdoſanguinē chriſti peccata deleant̉ oſtenditChryſo. dicēs: Honorabil̓ ſanguis chriſti qn̄ cū bona volūtate ſumit̉. omnē ęgritudinem aīę extinguere poterit. Ambro.Debeo illud ſemꝑ acciꝑe vt mihi ſemperpctā dimittāt̉. Un̄ etiā Bern̄. Euchariſtię ſacr̄m potes eſt peccata dimittere. debellare obuias poteſtates. et inferre cęlisaīas reu̓tētes d̓ terra. Tertio qn̄ accipisaīam chriſti tūc recipis pignꝰ ęternę vitęſi ſic in tali ſtatu decedis. Un̄ canitur d̓ hͦſacr̄o. Et futurę gl̓ię nob̓ pignꝰ dat̉. qꝛ hͦſacr̄m dat vitā gr̄ę in pn̄ti. Ioh̓. vi. Quimāducat me. ipſe viuet ꝓpt̓ me. In futurodat vitā gl̓ię. Vnde etiam Ioh̓. vi. Qui
B
C
D