Sermo
tunc talis ꝯfitens a nullo peccato pōt abſolui niſi an̄ ſit abſolutꝰ ab illa excōmunicatione. Un̄ dr̄ in decre. Excōmunicatioabſolutionē impedit. xxiiij. q. i. Audiuimꝰ⁊. c. Quicūqꝫ. Secūdus caſus ē ꝓpt̓ ignorantiā ſacerdotis. vtpote qn̄ ſacerdos eſtignorās. tūc debet queri ſacerdos qͥ ſciatligare ⁊ ſoluere. ⁊ cū hͦ diſcernere differentiam peccatoꝝ. Ex hͦ ptꝫ ꝙ ille ſępius decipiūt̉ qͥ ignaros ⁊ illiteratos quęrūt confeſſores. Tertiꝰ caſus ſi cōfeſſio nō fuit integra. vt qꝛ ſcienter obticuit aliqd̓ peccatum mortale. Aut etiā ſi acceſſit cū voluntate peccādi. Quartꝰ ſi ꝯtempſit aut neglexit ſatiſfacere ⁊ oblitꝰ eſt ſatiſfactionemſibi iniunctā. nā ſi ſciret ⁊ eā implere velletcū vera ꝯtritione. ita tn̄ ꝙ ⁊ cū bono ꝓpoſito cōfeſſus eſſet. non oportet eā reiterarecōfeſſionē. Et ītelligunt̉ duo vltimi caſusqn̄ mutat ſacerdotē. Si aūt ad eundē ſacerdotē reuertit̉. tunc diſtinguendū eſt. qꝛaut recēter aut nouiter cōfeſſus eſt aut dememoria ſunt elapſa ipſi ſacerdoti ꝓpt̓ diuturnitatē tꝑis. In primo ſcꝫ qn̄ peccatacōfeſſa adhuc ſunt ī memoria ſacerdotis.tūc nō tenet̉ omīa reiterare. ſed ſolū illudpeccatū qḋ ſciēter obticuit vel illā fictionēꝙ cū volūtate ampliꝰ peccādi ad ꝯfeſſionem acceſſit. Sed in ſcd̓o caſu qn̄ .ſ. peccata elapſa ſunt a memoria ſacerdotꝭ. tūctenet̉ oīa reiterare. etiam ſi decies cōfeſſuseſſet. ⁊ ſꝑ aliqd̓ peccatū ſciēter obticuiſſet.tūc om̄es iſte ꝯfeſſiones ſunt iterāde. quiacōfitēti vnū peccatū mortale nō dimittit̉ſine alio. Itē q̨̄rit̉ de peccatis ſciēter commiſſis et poſtea oblitis. vtrū reqͥratur pęnitētia ⁊ ꝯfeſſio de his. Rn̄detur ſi hō itaeſt oblitꝰ ꝙ nullo mō recordatur. tūc nontenet̉ ad pęnitentiā niſi in generali. ſed tn̄tenet̉ laborare ⁊ diligentiā facere recordādo .ſ. ⁊ orando deū vt reuelet ei peccatumoblitū. ⁊ audiēdo ẜmones cuꝫ maiori diligētia. vt ſic poſſet ad memoriā reducerepeccatū hmōi oblitū. Si autē pōt recordari. tūc tenet̉ in ſpeciali ꝯfiteri. Si autemoīno non recordat̉. tūc tenetur in generalicōfiteri. dicens ſe deū in multis offendiſſepeccatis de qͥbꝰ nō recordatur. et libenter
vellet cōfiteri ⁊ cōteri ¶ Sed qͣꝫtuꝫ adtertiū ſciēdū de ſatiſfactione. ꝙ ſatiſfactioſemꝑ tenet̉ fieri ꝑ ꝯtrariū. ut ſuꝑbo iniungenda ē humilitas ⁊ ꝓſternatio ⁊ veſtiumornatus depoſitio. Itē auaro iniuſtarumreꝝ reſtitutio. ⁊ de iuſtis rebꝰ elemoſynarūdiſtributio. Item guloſis ⁊ ebrioſis ieiunia: Quia ẜm Salo. Per q̨̄ qͥs peccat ꝑhͨ etiā punietur. Itē luxurioſis et adulterꝭiniungende ſunt afflictiones corꝑis. vt .ſ.dure iaceāt. veſtes aſperas induāt. ⁊ diſciplinas cum virgis recipiant. ⁊ ſic de alijs.Un̄ Gregꝰ. Nequaqͣꝫ ſatiſfacimus ſi abiniquītate nō ceſſamus. ⁊ niſi voluptatesquęqꝫ qͣs dilexerimus ecōtrario oppoſitislamentis inſequamur. Item accidioſis etpigris iniungendę ſunt vigilię .ſ. vt maneſurgāt ⁊ eccleſias frequētent. ⁊ etiaꝫ qn̄qꝫꝑegrinationes faciant. Item iracundis etrancoroſis vt cū ſuis inimicis ſe recōciliēt⁊ omnē vindictā ⁊ iracundiam penitus excorde dimittant. et cū inimicꝭ amicabiliterloquātur. ⁊ erga eos ſe charitatiue teneāt⁊ ſic de alijs ¶ Quęritur vtꝝ ſatiſfactionem iniūctam ⁊ cōpletam ī peccato mortali neceſſe ſit iterare. Rn̄detur ẜm ſanctūTho. in. iiij. diſ. xv. Aliquę ſatiſfactionesſunt ex qͥbus manet aliquis effectꝰ in ſatiſfaciente. poſtqͣꝫ etiam actus ſatiſfactionitranſit. ſicut in ſatiſfactionibus ex ieiunioſeqͥtur debilitatio corꝑis. ⁊ ex elemoſynislargitis ſubſtantię diminutio. ⁊ ſic d̓ alijs.Et tales ſatiſfactiones facte ī peccatis nōoportet ꝙ reiterentur. qꝛ qͣꝫtum ad iſtudqd̓ de eis manet ꝑ pęnitētiā ſequenteꝫ accepte fiūt. Satiſfactiones autē quę nō relinquūt aliquē effectū ī ſatiſfaciēte poſtqͣꝫactus tranſit. oportet ꝙ iterētur. ſicut ē deor̄one ⁊ ſimilibꝰ. Actꝰ enī interior qͥ totaliter trāſit. nullo mō viuificatur. ſꝫ oportetꝙ iteretur. Alber. magnꝰ addit ⁊ Guilhelꝙ talis tenetur ad pęnitentiā poſtea ſuſcipiendam ſiue ſatiſfactionem. non tn̄ eſt eimponēda tāta pęnitētia quanta ſi nullafuiſſet impoſita. qꝛ p̨̄ſumendum ē ꝙ ꝓpterillam prius iniūctam quam fecit licet extracharitatē. dominꝰ maiorē contritionem etdederit. et non eſt in peccato mortali qui
O
R