XLIII
tenetur ex p̨̄cepto eccl̓ię poſtqͣꝫ ad annosdiſcretionis ꝑuenerit cōfiteri oīa peccataſua ⁊ cōmunicare ſaltē ī paſca. vt patet exͣde penitē. Omīs. Non enī ſufficit ꝯtritioniſi ſequat̉ cōfeſſio. Un̄ Ambro. li. de ꝑadiſo. Nō enī quiſqꝫ a pctō iuſtificari poterit. niſi peccatuꝫ an̄ ꝯfeſſus fuerit. Sedq̄ritur qͣlis debet eſſe ꝯfeſſio. Rn̄detur ꝙprimo debet eſſe p̨̄meditata. ¶ Sꝫ diceres qͣꝫtam diligentiā debet habere ad rememorādū peccata. Rn̄det̉. ꝙ maiorē qͣꝫvnqͣꝫ in aliqͣ re trāſitoria habuit. Et hͦ ꝓbatur. Quia ſi qͥs rōnem regi terreno deberet dare de multis et arduīs cauſis ſubpęna priuationis oculoꝝ vel alioꝝ membroꝝ ſi in ipſa rōne deficeret. tūc magnaꝫdiligentiā adhiberet vt debite rōneꝫ redderet. Sꝫ maiorē rationē reddituri ſumꝰī ꝯfeſſione ⁊ ſub maiori pęna. qꝛ d̓ tota vita noſtra. et ſub pęna dānationis ęternę.Itē qͥlibet pęnitens debet ad memoriamducere ī quo loco deliquit et qͦtiens qd̓libet peccatū cōmiſerit. Un̄ Augꝰ. in li. depęni. Vere pęnitens ꝯſideret qͣlitatē criminis ī loco. in tꝑe. in ꝑſeuerātia. ī varietate ꝑſonę. ⁊ qͣ temptatione hͦ fecerit. et inipſius vitij multiplici executionē. Undeſciendū ꝙ nō ſufficit ī ꝯfeſſione dicere hocpeccatū ſępiꝰ cōmiſi. qꝛ ꝯfeſſor neſcit ītelligere vtꝝ decīēs vel vigeſies commiſit. Etqͥlibet ꝯfitens ſi certum numeꝝ ſcit dicat.Sinautē n. dicat ſb̓ determīato numero.ꝓut in eſtimatione ſibi videt̉. vt dicēdo hͦpeccatū cōmiſi deciēs. vl̓ viceſies. vel centies. vel plꝰ vl̓ minꝰ. qꝛ certu numeꝝ ignoro. tūc cōfeſſor pōt eū ẜm hͦ expedire. ⁊ pęnitentiā iniugere. qꝛ maior pęnitētia iniugenda ē illi qͥ aliqd̓ peccatū deciēs cōmiſit. qͣꝫ qͥ ſemel vel ter cōmiſit. Scd̓o ꝯfeſſio debet eſſe nuda et ītegra. qꝛ deꝰ dimidiam ꝯfeſſione nō acceptat. ec vnū peccatum mortale ſine alio remittit. VndeDeutꝭ. xxxij. Dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Tertiocōfeſſio debet eſſe ꝓpria ⁊ accuſatoria .ſ. ꝙſua ꝓpria peccata ꝯͣfiteat̉. ⁊ nō alioꝝ. Necaliquē debet nominare in ꝯfeſſione niſi intali caſu ī quo ſine denoīatione ꝑſonę nōpoſſet ipſū peccatuꝫ exprimere. vt ſi pecca-
uit cū ſorore vel cū matre. Itē ꝯfitens nondebet ſe excuſare ſicut aliqͥ dicūt ī ꝯfeſſiōedicēdo: Deꝰ ordinauit ꝙ hͦ malū cōmiſi.qd̓ oīno eſt falſū. ⁊ cū hͦ magnū peccatū ēcredere vl̓ dicere ꝙ deꝰ malū fecerit vel ordinauerit. ſꝫ eſt ipſiꝰ homīs malitia ꝓpria.Apl̓s. Hęc ē volūtas dei ſanctificatio veſtra. Itē aliqͥ dicūt. coactus ſum ab hominibꝰ. Seneca. Dimitte excuſationē quianullꝰ inuitꝰ peccat. Et tales ſic ſe excuſantes nō ſunt abſoluēdi. qꝛ ꝯfeſſio debet eſſeꝓpria ⁊ accuſās. Quarto debet eē lachrymoſa. qꝛ cū dolore et amaritudine cordispeccata ſunt ꝯfitēda vt mīa conſequaturUn̄ Gregꝰ. Illū quē ꝯſpicis delicta cuꝫfletu delere ī conſpectu deitatꝭ nō dubitesꝯſequi miſericordiā. Cōtra hͦ faciūt qͥ peccata ſua qͣſi fabulā ſacerdoti pręponunt.nullā verecūdiā de pctīs habēdo. Bern̄.Sunt qͥdaꝫ qͥ ꝯfitēdo ſicut fabulā pctōꝝſuoꝝ narrāt hiſtoriam. et ęgritudines aīęſuę ſine ꝯfuſione dinumerāt. Sꝫ vere ꝯfitens cū verecūdia debet confiteri peccataſua. vt erubeſcentiā habeat ꝓ pęna. Augꝰin li. de pęni. Erubeſcētia enī ē magna pęna. ideo qͥ erubeſcit pro chriſto dignus eſtmiſericordia. Quinto cōfeſſio debet fiericum bona ſpe. et cum magna humilitate.Bern̄. Humiliter pęnitētibꝰ remittit deEt diabolꝰ eū que ī corde homīs īuaſeratamittat pͥncipatū. Itē pęnitēs debet hr̄ebonā fiduciaꝫ firmiter ſperādo ſe poſſe indulgentiā ꝯſequi. Un̄. Augꝰ. Pęnitētiaq̨̄ ex fiducia nō ꝓcedit ē inutilis ⁊ ſterilis ⁊manet ſine mīa. Un̄ etiam Ambro. Nonpōt bene agere pęnitentiā qͥ nō ſperat indulgētiā. ¶ Querit̉ vtꝝ ꝯfeſſio ī aliquocaſu ſit iterāda. Rn̄det̉ ꝙ ſunt quattuorcaſus cōmunes ⁊ vſitati ī qͥbus doctoresdicūt ꝯfeſſionē eſſe iterandā. Primus eſtꝓpter peccati enormitateꝫ ob quā oportetpeccatorē ad ſuꝑiorē remitti qͥ ꝯfeſſionemremiſſi audiat ⁊ eū abſoluat. tunc talis peccator tenet̉ illa peccata iterare ꝓ qͥbus miſſus eſt ad ſuꝑiorē ꝓ abſolutionē. ſꝫ pͥmusꝯfeſſor debet eū abſoluere ab alijs peccat̉a qͥbꝰ eū abſoluere habet. niſi pęnitēs ſiueꝯfitēs ſit excōicatus maiori excōicatione.
k 2
O
N