XLIII
melius ſeruarēt̉. qꝛ heu plures magꝭ ſolliciti eſſent cauere damnū tꝑale qͣꝫ damnūſpūale. qd̓ tn̄ tangit p̄cioſam aīaꝫ homīs.De qua dicit Bern̄. Totꝰ mūdus ille p̨̄cium vniꝰ aīę eſtimare nō pōt. Similiterqͥ iurāt fidelitatē ꝓprio dn̄o diligentiamfacere debent. vt iuramento ſatiſfaciant.Sexto ꝓpter neceſſitatē. vt cū qͥs te vellet caꝑe vel ſpoliare vel occidere tanqͣꝫ inīmicū ciuitatꝭ illiꝰ vel de dn̄io illiꝰ. tūc cuꝫiuramento potes aſſerere te alteriꝰ eſſe dominij ſine omni peccato. Un̄ q̨̄ritur qͥ coactus iurat aliqͥd vtruꝫ ad hͦ obliget̉. Reſpōdet̉ ẜm beatum Tho. ſcd̓a. ij. q. xcviij.Nō excuſat̉ a pctō mortali nō implēs qd̓coacte iurauit. Et Ray. dic̄. ꝙ talis quātuſcūqꝫ fuerit metꝰ nihilominꝰ obligaturdūmodo ſit de re licita. ſecꝰ ē de re illicita.Sꝫ tales ſolutiones qͣs coacte ꝓmiſit pōtrepetere. ⁊ alius corā deo tenet̉ ſemꝑ reſtituere qͥcquid extorſit ꝯtra deum. ſi ſaltemremiſſionem peccatorum ꝯſequi voluerit.¶ Ultimo nota exēplū in qͦ cognoſcerepotes quō deo diſpliceat et homī noceatſciēter falſum iuramentū reciꝑe. ⁊ hͦ illi attendere debēt qͥ audent dicere. ſi quis tresdenarios tenet̉ ipſis ſoluere. ꝙ vellent ꝓpt̓iſtos tres denarios iuramētū ab eo reciꝑeUn̄ legit̉ ꝙ qͥdaꝫ homo citauerat quēdāad iudiciū ꝓpter quandā ſummā pecunię.et ille inſtāter negauit. ⁊ ſe ad iuramentuꝫexhibuit. qd̓ alius ab eo recepit. licet ſcireteū ſcienter falſum iurare. Mox ꝯſequentinocte raptus ad iudiciū. vidit chriſtū ſedentē in ſede maieſtatꝭ ſuę. exigenteꝫ ab eorōneꝫ de aīa illius qui iurauit ei. ⁊ de aīaſua ꝓpria. q̄ cognouit ambas eē dānādasTūc iudex q̨̄ſiuit. cur iuramētuꝫ ab eo recepiſſet. Et ait illi. qꝛ ipſe meū negauit. Etiudex. Nōne potiꝰ debuiſti ꝑdere talemſubſtantiā. qͣꝫ ipſiꝰ ⁊ tuā aīam? Nōne aīamelior eſt qͣꝫ omnis ſubſtātia tꝑalis? Tūciudex fecit eū flagellari. qͥ euigilans omniaq̨̄ ſibi acciderāt enarrauit. Et ī ſignū huiꝰplagas in corꝑe ⁊ in dorſo ſuo oſtendit q̨̄nullo modo potuerūt curari donec pęnituit. ⁊ deus ſibi illud indulſit.
¶ In dn̄ica quarta quadrageſime Sermo. xliij. De contritioneet confeſſione.St puer vnTh̓ qͥ habet qͥnqꝫ panes hordeaceos. ⁊ duos piſces. Ioh̓. vj.⁊ Matth̓. xiiij. Iohānes de ſancto geminiano dicit ꝙ totū officiū p̨̄ſentis dominicę cōtinet qͣſi quędam noua ⁊ lęta. Nammatutinale officiū agit d̓ liberatione iſraelitici populi ab ęgyptiaca ſeruitutē. Introitus miſſę hortat̉ eccleſiaꝫ ad exultationem lęticię cuꝫ dicit: Lętare hieruſalem.Et epiſtola loquitur d̓ cęleſti matre illa q̨̄ſurſum ē hieruſalem. Euāgeliū de refection ⁊ ſacietate turbę. Ergo illa dominicaduplicit̓ noīatur. ſcꝫ dominica de panibꝰet dominica de rōſa. Et rō huiꝰ eſt. quiacōſueuit dari romano pręfecto a papa qn̄romē eſt roſa aurea plena muſco et balſamō. ¶ Sic moraliter. pęnitētia quamiſto ſacro tēpore facimus. omnia iſta oꝑat̉in nobis. videlicet liberationē a pctō. lęticiā grę. aꝑtionem cęleſtis ianuę. et refectionē glorię. At ipſa pęnitentia etiā conuertit ſpinas vitioꝝ ī rōſas virtutū. Un̄hodie lętari debemus nos peccatores. qꝛdeus paratus ē nos recipere ad gratiam.Nā ipſe dicit ꝑ ꝓphetam. Nolo mortempeccatorꝭ ſꝫ magis vt ꝯuertat̉ ⁊ viuat. Itēlętari debent pęnitentes qui ſunt confeſſi.qꝛ deus indulſit eis omnia peccata eoruꝫex ſua miſericordia. Iteꝫ iuſti lętari debēt.qꝛ deus illo ſacro tꝑe vult eis gratiaꝫ augmentare. Itē tribulati debēt lętari. quiadeꝰ vult cū eis eſſe in tribulationibꝰ ipſoꝝUn̄ Pſalmiſta. Cuꝫ ipſo ſū ī tribulation eri. eum ⁊ glori. eū. Vnde Ioh̓. xvi.Triſticia veſtra vertetur in gaudiū. Sedex quo p̨̄ſens tempus ē tempus pęnitētię īquo debemus ſatiſfacere pro om̄ibꝰ nr̄ispeccatis quę per totum annum cōmiſimErgo in p̨̄ſenti ſermone tria dicenda ſūt.Primo de contritionē. Scd̓o de ꝯfeſſione. Tertio d̓ ſatiſfactione. ¶ Quantūad primū q̨̄ritur quid ſit cōtritio. Rn̄det̉ẜm ſanctum Tho. Eſt dolor voluntarie
G
H
I