XLI

exmplū de cōtinua temptatione diaboli.Fuit qͥdā monachus filiꝰ ſacerdotis idoloꝝ. qͥ cū ꝑuulus eſſet et induceret̉ temploidoli. vnde ꝓ tꝑe quodaꝫ cum pater eiusītraret vt ſacrificaret idolis. ītrauit ⁊ ipſepoſt eum occulte. ⁊ vidit ſathanam ī ſolioſedentē ⁊ omnē militiā eius aſtantē. ⁊ eccerepēte vnꝰ ex pͥncipibꝰ eiꝰ veniēs adorauiteum. Cui dixit diabolꝰ. vn̄ venis. At ille.Fui in illa ꝓuincia. ⁊ ſuſcitaui bella ⁊ effuſiones ſanguinū. Et dixit ad eū diabolusIn quāto tꝑe hͦ feciſti? Et reſpōdit in triginta diebꝰ. ⁊ iuſſit euꝫ flagellari dicens:Solū tanto tꝑe hͦ feciſti. Et ecce alius venit ⁊ adorauit eū. ⁊ ab eo īterrogatꝰ vndeveniret. Rn̄dit. fui in mari. ⁊ ſuſcitaui vetos ⁊ cōmotiones ⁊ ſubmerſi naues cū hominibus. Et dixit ei diabolus: In quātotꝑe hoc feciſti? Rn̄dit ille. In viginti diebus. Et hūc ſimiliter flagellauit. Et tertiꝰvenit et ſil̓ia nūciauit dicens: In nuptijsfeci diſſenſiones. ⁊ ipſum ſponſum occiderunt. ⁊ hūc cōſimiliter iuſſit flagellari. Etaliꝰ venit dicens: Iam qͣdraginta annisquendaꝫ monachū impugnaui. ⁊ vix iſtanocte p̨̄ualui ⁊ feci eum fornicari. qd̓ diabolus audiens. mox ſurrexit ⁊ oſculatꝰ eſteum. ⁊ tollēs coronam quā habuit. poſuitin caput eiꝰ. ⁊ fecit eū ſibi cōſedere. Et illecum hoc vidiſſet intra ſe dixit. vere magnꝰvalde eſt ordo monachoꝝ. ⁊ ſtatim factusfuit monachus.¶ De vigītiquattuor generibꝰ hominū qͥ falſificāt fide. Ser. xli.Ulter MagnaIneſt fides tua. Fiat tibi vt vis.Matth̓. xv. Mar. vij. Ariſto. viij. phyſicoꝝ. Illud eſt prius quo exiſtēte non ſuntalia. Sꝫ ſine fide alię virtutes nihil ſuntqͣꝫtum ad vtilitateꝫ aliquā. ergo fides eſtpͥma virtutū. ⁊ pͥma via ad cęlum ducensUnde Heb̓. xi. Impoſſibile eſt ſine fideplacere deo. ergo ſi ſaluari volumus. pręomnibꝰ oportet nos habere fidem. exēploiſtius mulieris chananeę. quā chriſtꝰ lau-

dauit in verbis pręmiſſis dicēs: O muliermagna eſt fides tua. Un̄ ſciendū ꝙ fides ē frequēter p̨̄dicāda chriſti fidelibus.Un̄ dr̄ in decre. Fides ſymboli ē publicep̨̄dicāda laicis. de ꝯſe. diſ. iiij. SymbolūInſuꝑ fides a chriſti fidelibꝰ diligēter eſtſeruāda ⁊ cuſtodiēda. Tū qꝛ neceſſaria ēad ſalutē vt bona oꝑa ſint meritoria. tumqꝛ diabolꝰ ei magis inſidiat̉ qͣꝫ bonis operibꝰ. qꝛ bona oꝑa nō ſaluāt ſine fide. Un̄Augꝰ. Sicut ramī ex ariditate radicꝭ areſcunt. ita ⁊ quęlibet oꝑa licet videāt̉ bonatn̄ nō ſunt ſi a ſoliditate fidei diſiungāt̉.Un̄ minimū opꝰ in fide ⁊ in gr̄a factū pl̓ꝰplacet deo. qͣꝫ omnia oꝑa vnquā facta abom̄ibus infidelibus. Ex hͦ ptꝫ ꝙ fides eſthomī valde vtilis. Ipſa enī facit hominēfiliū dei ī baptiſmo. Gal̓. iij. Omnes filijdei eſtis ꝑ fideꝫ. Ipſa enī impetrat a deoquicqͥd vult. Un̄ Matth̓. viij. Sic̄ credidiſti ſic fiat tibi. Ipſa ē enī fundamētumomnis meriti dei. De qͦ Apl̓s dic̄. ij. Corꝭ.iij. Fundamētum aliud nemo pōt ponerep̨̄ter illud qd̓ poſituꝫ ē qd̓ ē chriſtꝰ ieſus .i.fides chriſti. Un̄ Augꝰ. Fides ē bonoruꝫoīuꝫ fundamētuꝫ. fides ē humanę ſalutisinitiū. Nam exͣ fidē nō ē ſalus. Un̄ om̄esiudęi. hęretici. ⁊ pagani. ſūt in ſtatu dānatoꝝ. Un̄ Mar. xvi. Qui crediderit ⁊ baptizatꝰ fuerit ſaluus erit. ⁊ qͥ nō credideritdānabit̉. Un̄ etiaꝫ Augꝰ. Nemo liberat̉a dānatione q̨̄ facta ē ꝑ adam. niſi ꝑ fideꝫdn̄i noſtri ieſu chriſti. Un̄ om̄es qͥ ſaluatiſūt ab initio mūdi. in fide ſaluati ſūt. quiailli qͥ ante tꝑa chriſti vixerūt credideruntchriſtū ventuꝝ ⁊ redēptuꝝ genꝰ humanūſicut nos qͥ poſt chriſtū venimꝰ credimushͦ eſſe factuꝫ. Un̄ Bern̄. Multi an̄ ſaluatoris aduentū deū omīpotentē timentes ⁊diligentes ſuę ſalutꝭ gratiſſimū ꝓmiſſoremcredentes in ꝓmiſſionē fidelem. ſperantescertiſſimū redemptoreꝫ in hac fide ⁊ expectatione ſaluati ſunt ¶ Unde in p̨̄ſentiſermone eſt dicendū quō chriſtiani multipliciter falſificāt fidē in maximū periculūaīaꝝ ſuaꝝ. Nā qͥcūqꝫ vult ſaluari oporteteū veram integram ⁊ certiſſime cum bonis

1 4

I

G