XL

vult tēptare. ſꝫ nō poteſt. qꝛ ptās eiꝰ ē ſubpoteſtate dei. īmo ꝙ plꝰ ē. diabolꝰ nō pōtnocere. niſi inqͣꝫtuꝫ tu vis ei ꝯſentire. Un̄Gregꝰ. Debilis ē hoſtis qͥ non vincit niſivolentē. Un̄ Augꝭ. dicit. Diabolꝰ qͥdemſuggerit ꝯſiliū. ſꝫ deo auxiliāte noſtrum ēeligere vel refutare. qd̓ ſuggerit. Eſt enimdiabolꝰ ſicut canis latrans qͥ ligatus ē. cuiſi appropinquas pōt te lędere. Si aūt effugeris ⁊ nō appropinquas ei nō pōt te lędere. ſed bn̄ ꝯtra te latrare pōt. Secūduꝫē ꝙ temptationes ꝑpeti eſt ꝓpriū bonorūhoīuꝫ deo ſeruire volētiū. Ergo qn̄qꝫ vnꝰbonꝰ homo plures tēptationes ⁊ peioresincidentes ſuſtinet. qͣꝫ mille impij. ſed de hͦnō debēt triſtari. qꝛ ẜm Gregꝭ. Non ē cogitatio tam immūda q̨̄ mentem polluat. ſirō nō ꝯſentit. Tertiū eſt ꝙ tēptatio erit eimeritoria ſi ſuſtinuerit vt debet ⁊ reſtiteritꝓ ut pōt. Un̄ Bern̄. Quotiēs reſtiteristotiēs coronaberꝭ. Ergo illi qn̄qꝫ cū ſe ſiccredūt eſſe inimicos dei. ſūt amici chriſti. ⁊qn̄qꝫ ſūt martyres ī conſpecti dei. VndeGregꝰ. Tēptatio cui non ꝯſentit̉. non eſtpeccatum. ſed materia exercendę virtutis.Tertia aſtutia diaboli ē. ꝙ ſuadet homini mutare ſtatū ſuū. vt cū qͣs audit talēvitā in tali ſtatu vel ī tali monaſterio. tūcſuadet illi vt illuc ſe trāſferat. Et ſępe cōtingit cū homo ē ī bono ſtatu ⁊ ſecurꝰ. itaꝙ diabolꝰ non pōt eū illaqueare nec decipere. nec vincere. tunc ſuadet ſibi mutareſtatū. ⁊ incutit ſibi timorē. ꝙ nullo modopoſſit ſaluari niſi tranſferat ſe ad talē aliūſtatū. Et ſic diabolꝰ illi facit ſicut aucepsauibꝰ q̨̄ ſunt in ſpeluncis ⁊ cauernis ſecuritatis. et ſicut piſcator piſcibus qͥ cū contaſua aquā turbans ⁊ circunquaqꝫ litꝰ pulſans timorē piſcibꝰ incutit. vt cauernulas⁊ latibula ſua exeant ad loca īſecura vbi⁊ tūc ille rete extēdit ſuū ut capiat eos. Sꝫſi ꝑmanſiſſent tales aues vel piſces ī locisſuis eos caꝑe nō potuiſſet. Sic ⁊ diabolus facit illis qͥ ſūt ī bono ſtatu. Ergo qn̄hō eſt in bono ſtatu ī quo ſaluari pōt. nonfaciliter mutare debet illū ſtatum. VndeApl̓s. In ea vocatione qua qͥs vocatus

eſt ꝑmaneat. Quarta aſtutia eſt qn̄ admaiora oꝑa bona ⁊ ſupra vires ipſiuſ aliquem īuitat. Et ī hͦ exempla ſanctoꝝ p̨̄cedentiū eidē ꝓponēs. vel etiaꝫ ſanctos homines ī mūdo adhuc exiſtēteſ. qͥ ī magnisabſtinētijs viuūt. tunc talis ꝓmittit qn̄qꝫex inſtinctu diaboli talē rigorē .ſ. ꝙ etiā ſicvelit viuere. ⁊ poſt votum tandē qn̄qꝫ retrocedit. qꝛ videt̉ ſibi minꝰ gͣue. Et ſignāter qn̄ feruor charitatis tepeſcit. ⁊ ſic tuncerit deterior. Hęc aūt ē aſtutia per quamſimeę capiūt̉. Accipiūt enī venatores calceos magnos ⁊ ponderoſos ⁊ calciant ſeubi hͦ ſimea videre pōt. alligāt aūt ⁊ aſtrīgūt ſibi fortiter calceos hmōi. ut hͦ vidēteſſimeę ſil̓r faciāt. ꝓpter qd̓ ſoluentes hmōicalceos d̓ pedibꝰ ibi dimittunt. indeqꝫ recedentes p̨̄ſtolant̉ quouſqꝫ ſe illis calciauerit. irruūt ī eas ipſaſqꝫ ſic capiūt. qꝛ nonſolū nō effugere ſꝫ nec ambulare quęūt p̄magnitudine ⁊ pōderoſitate calceoꝝ. Tuaūt audiſti. qꝛ calciamēta in ſcriptura exempla ſanctoꝝ vocant̉. q̨̄ cū ꝓpoſito ⁊ volūtate ab infirmis homībꝰ ſępe aſſumunt̉ad q̨̄ etiā votoꝝ vinculis ſe ſępe alligant.ſed ꝓpter imbecillitatē ī eis ambulare nonvalētes. aut eadē portare a venatoribusinfernalibꝰ capiunt̉ ab aſſumpto voto etꝓpoſito apoſtatātes. Et ſic poſtea aliqn̄deteriores fiūt qͣꝫ ante fuerūt. Quintaaſtutia diaboli ē qͣ ſb̓ p̨̄textu boni ſuadetꝑiculū. Species huiꝰ aſtutię innumerabiles ſunt vt cū ſub p̨̄textu pietatis erogandaꝝ elemoſynaꝝ ſuadet adquiri diuitiasſciens illud dictū apl̓i: Qui volūt diuitesfieri. incidūt in ſaqueū diaboli. Sil̓r illi qͥinclinatus ē ad luxuriā ſuadet bene comedere. vt deo diutiꝰ ſeruire poſſit. qꝛ ſcit ꝙdelitijs ꝑiclitat̉ caſtitaſ. Un̄ Hieroꝰ. Invino luxuria ē. ⁊ vbicūqꝫ ſaturitas ⁊ ebrietas ē. ibi libido dn̄atur. Aliꝗbus ſuadetieiunia ⁊ abſtinētias ſciēs eos ad iracūdiā⁊ impatiētiā labi. ſic ꝙ qn̄qꝫ maledicāt cūeſuriēt. Similiter illis qͥ habēt debilia capita ſuadet ieiunia et dura exercitia vt ſicnimiū debilitent̉ ⁊ in bonis oꝑbꝰ īpediāt̉vt vel ſic etiā inſanire incipiant. vel etiam

i 3