XXXV I
Stultitia eſt gaudium ſtulto. Unde ẜmAugꝭ. videt̉ inſania eſſe. qꝛ eſt gaudiū freneticorum. q̄ infirmitateꝫ nō cognoſcunt⁊ rident qn̄ amici eoꝝ plorāt ⁊ triſtant̉. qꝛcognoſcūt infirmitatē ipſoꝝ magis qͣꝫ ipſiꝑ ſe. ⁊ ſic tales mūdani gaudēt cū chriſtusꝓ eis flet. Un̄ Bern̄. Compatit̉ dei filiꝰ⁊ plorat. homo patit̉ ⁊ ridet. Ergo ſapientes p̨̄eligunt gaudio triſticiā dicētes illudEcc̄s. ij. Riſum reputaui errorem VndeBern̄. loquens de fletu chriſti dic̄. Legi ⁊relegi. ⁊ ſępiꝰ chriſtū fleuiſſe .ſ. ſuꝑ Lazaꝝ⁊ ciuitatē hieruſalē. ſꝫ nūqͣꝫ riſiſſe ul̓ iocaſſelegimus. Secundo gaudiū mundi ethuiꝰ ſęculi eſt ſpernendū ⁊ fugiēdū. et hocideo. qꝛ nō ē purum. ſed cū triſticia mixtūAmatores enī huius mūdi nō p̄n̄t habereveꝝ ⁊ purū gaudiū in rebus huius ſęculiſicut boni huius ſęculi ⁊ ꝯtēptores habētin deo. Et rō huius eſt. Aut enī lędunturī conſcientia aut in corpore ant in vtroqꝫſimul. Verbi gratia. Si quis quęrit delectationem in cibo. ⁊ nimiū ſumit de cibo ⁊potu. peccat ⁊ lędit̉ ī ꝯſciētia ꝓpter ſyndereſim remordentē Inſuꝑ grauat̉ in corꝑeintantū ꝙ poſtea non delectat eū aliquidboni oꝑari. Itē ſi choricat. tūc erit feſſusin corꝑe. ⁊ cuꝫ hoc lęditur in aīa. Item ſiluxuriaꝫ exercet. ⁊ excedit in nimietate. tūchabebit nauſeam ⁊ lędit̉ in ꝯſciētia. ⁊ cuꝫhoc debilitatur in corꝑe. Un̄ Ariſto. deregi. princi. Coitꝰ eſt deſtructio corporis. etabbreuiatio vitę. Itē ſi in diuitijs. tūc habent laborem in adquirendo. timorem incuſtodiendo. dolorem ī amittendo. Iteꝫſi in potentatibus. tūc oportet eū haberecuram ⁊ ſollicitudinem ſubditoꝝ. VndeGregꝰ. ſuꝑ Ezech̓. Quanto qͥs hic altiorerigitur. tanto curis grauioribꝰ oneraturUn̄ Boetiꝰ. Dulcedo fęlicitatis hūanęmultis amaritudinibꝰ eſt reſperſa. Tertiogaudiū huiꝰ ſęculi ē fugiendū. etiā ſi noneſſet maledictū a chriſto. ⁊ ſi eſſet puꝝ gaudiū. tn̄ adhuc ſpernenduꝫ eſſet. qꝛ breue ⁊momētaneum ē. Un̄ Iob. xx. Gaudiumhypocrite ſcꝫ mūdi ē ad īſtar pūcti. Habituri enī ſūt boni ⁊ mali triſticiā et gaudiūaūt h̓ aūt in futuro. Sed boni ſcientes ꝙ
gaudiū pn̄tis vitę eſt breue. et gaudiū futurę vitę eſt longū. ergo triſticiā p̨̄eleguntin p̨̄ſenti. ⁊ gaudiū ī futuro. Augꝰ. Sapientia ſanctoꝝ ē h̓ tꝑaliter cruciari. et alibiin ęternū delectari. Mali vera econtrariofaciūt. Un̄ ſi qͥs aduerteret qͣꝫ breue ⁊ momentaneū eſt gaudiū huius ſęculi. imo fugeret ⁊ ſperneret illud. ⁊ deo ẜuiret ꝓ ęternis ⁊ ſempiternis gaudijs ¶ Unde ī vitaſpatꝝ. p̨̄dicatorū legitur exēpluꝫ tale. ꝙmagiſter Rulādus ī quodā feſto habuitde ſcarleto nouas ⁊ p̄cioſas veſtes. Et cūſolennibus epulis interfuiſſet cū ſocijs. ettotū illū diem in vanitatibus ⁊ ludis. et īvana gloria trāſegiſſet. ī ſero ad ſe reu̓ſus⁊ tactus a ſpūſancto intrinſecus ait: Vbiē feſtuꝫ qḋ fecimꝰ. ⁊ illa lęticia quo abijt:videns ergo ꝙ oīs mūdi lęticia cito trāſit⁊ in dolorem ꝯuertitur. Sequenti die ordinem p̨̄dicatoꝝ ē ingreſſus. in quo multꝭannis p̨̄dicauit. ⁊ dn̄o ſeruiuit in om̄i ſanctitate. fama doctrina et ſcientia p̨̄clarus.¶ Quarto gaudiū ſęculi eſt fugienduꝫ.qꝛ priuat hominem ęternis gaudijs. Un̄Gregꝰ. in Omel̓. Nemo poteſt h̓ gauderecū hoc ſęculo. ⁊ illic regnare cū deo. Hoceſt durū verbum amatoribus mundi cū hͦſęculo ſe lętificantibꝰ .ſ. chorizando ⁊ cantando de nocte in plateis ⁊ ridendo cū cachinnis et turpibus ꝟbis ⁊ factis ſe deordinādo. Ꝙ miſeri et cęci ſunt tales. quiaeſtimant meliora eſſe gaudia huius ſęculiqͣꝫ meritum chriſti ⁊ gaudia cęli. Et inſuꝑſpernunt et paruipendūt chriſtū mariam⁊ omnes ſanctos dei et angelos. Nā qͥ illicite gaudēt. illi p̨̄ponūt illa gaudia gaudijs cęli ⁊ ſocietati omnium ſanctorum. ⁊gaudijs q̨̄ habituri ſūt boni in cęlo a ꝑticipatione marię. ꝓphetarum. apl̓oꝝ. martyꝝ. ꝯfeſſoꝝ. virginū. ⁊ oīuꝫ electoꝝ. quiavnuſquiſqꝫ habebit ſpeciale gaudium aquolibet ſancto ⁊ a quolibet angelo. Un̄Euſebius. Unuſquiſqꝫ intantuꝫ gaudetde alterius merito ſicut de ſuo ꝓprio. Sitales mūdi amatores corde ⁊ rōne vellentgaudia cęli ponderare. tūc merito gaudiaiſtiꝰ ſęculi deberēt ſpernere. ⁊ volūptatescorporis abdicare. Un̄ Augꝰ. de li. arbi
h 3
E
I
3