XXXII II

erat. in ſpecie ſerpentis muliereꝫ aggrediebat̉. Sꝫ quare primo mulierem aggreſſusē. Reſpondet̉ ẜm Chryſo. Mulieres ſūtincaute molles ⁊ fragiles. Et quia ſūt incaute. ideo de facili decipiūtur. Et qꝛ ſūtmolles. ideo ad bonū ⁊ ad malum cito flectunt̉. Et quia fragiles. ideo defacili ſuperant̉. ideo diabolus non eſt aggreſſusvirum ſed mulierem. ſciens ꝙ fęmina facilius deciperetur cum ſit ſexus mollior. ⁊ facilius vinceretur cum ſit ſexus fragilior.Quomodo autem primi parentes tranſgreſſi ſunt pręceptū domini habet̉ Gen̄.iij. Ubi dicit̉ ꝙ ſerpens erat callidior cūctis animantibus terrę quę fecerat dominus deus. qui dixit ad muliereꝫ: Cur pręcepit dominus deus vobis. vt non comederetis d̓ omni ligno paradiſi. Eui rn̄ditmulier: De fructu lignorum qui ſūt in paradiſo veſcimur. d̓ fructu vero ligni quodeſt in medio paradiſi. p̨̄cepit nobis ne cōmederemꝰ. et ne tāgeremus illud ne fortemoriamur. Dixit aūt ſerpens ad mulierēNequaqͣꝫ moriemini. Scit enim deus. ꝙin quacunqꝫ die comederitis ex eo. aperientur oculi veſtri. ⁊ eritis ſicut dij ſcientesbonum ⁊ malum. Uidit gͦ mulier ꝙ bonūeſſet lignum ad veſcēdum. ⁊ pulcrū oculisaſpectuqꝫ delectabile. ⁊ tulit d̓ fructu illiꝰet comedit. deditqꝫ viro ſuo qui ſimilitercomedit. ⁊ ſtatim aꝑti ſunt oculi amboꝝ.Cunqꝫ cognouerunt ſe eſſe nudos. compoſuerūt folia ficus ⁊ fecerūt ſibi ꝑicomata.¶ Unde quęritur quis illorū vel vir velmulier grauius peccauit. Rn̄det̉ ꝙ mulierqd̓āmodo grauiꝰ peccauit. Nā adā ī duobus peccauit .ſ. comedēdo de fructu vetito. ⁊ excuſando ſe d̓ ſuo peccato. Un̄ pęnam a deo accepit. vt habet̉ Gen̄. iij. cumdixit ei deus: In ſudore vultus tui veſceris pane tuo donec reuertarꝭ in terraꝫ de qͣaſſumptꝰ es. quia puluis es. ⁊ in pulueremredibis. Sed in quattuor eua peccauit.Primo in ſuperbia ⁊ incredulitate. nāex ſuperbia diuinitatem rapere voluit. etdiabolo plus qͣꝫ deo credidit. Unde ẜmbeatū Tho. Mulier ex ſola elatiōe mētispeccauit. quia appetijt eſſe ſicut deus. Ex-

cęcauit enī eā appetitus excellentię. vt crederet eſſe verum ⁊ poſſibile qd̓ ſerpens dicebat. ⁊ ideo nō appetijt abſolute. ſed cumꝯditione ſi poſſibile foret. Sꝫ tn̄ appetitꝰillius excellētię. ipſū adam ad exꝑiendumincitauit. Ergo adaꝫ ex quadā elatione etquadā amicabili beniuolētia quā habuitad vxorē nolēs eā turbare peccauit. ⁊ adhuc hodiena die mulieres vt cōmunit̉ imitant̉ euam ī ſuꝑbia ⁊ incredulitate. vt ptꝫNā puella nouem annoꝝ qn̄qꝫ curioſiusagit ī veſte ſua qͣꝫ maſculus. xviij. annoꝝEt cū vetula ampliꝰ ſe ornare nō audet.tn̄ ad ſuꝑbiam ⁊ laudeꝫ hoīuꝫ nō deſinitornare ⁊ filiam ⁊ neptem. Similiter ſolentſe plus occupare ī incredulitatibꝰ ⁊ incantationibꝰ qͣꝫ viri. qꝛ qn̄qꝫ vna mulier plꝰvel magis ſcit de talibꝰ qͣꝫ centum viri. Ettales carminatrices non ſolum damnant̉.ſed multa mala faciūt alijs ī animabꝰ ſuis¶ Secūdo eua peccauit qꝛ pomū ꝓhibitum cōmedit. Et adhuc hodierna diemulieres imitant̉ euam in hoc. quia qd̓ eſteis ꝓhibitum hoc citius faciunt. Tertioin hoc peccauit. ꝙ virum ad peccandumincitauit. Un̄ dr̄ Gen̄. ij. ꝙ ipſa cōmedit⁊ dedit viro ſuo. ⁊ tūc quādo vir comeditex hͦ nobis damnū venit: Nam ſi mulierſola peccaſſet. nob̓ nō nocuiſſet. Quarto mulier peccauit ſe excuſando. ⁊ culpaꝫſuā defendēdo dicēs: Serpēs decepit meSic adhuc mulieres hodierna die optīeſe ſciunt excuſare. ⁊ culpas ſuas defendereSed quia eua magꝭ peccauit qͣꝫ adā. ideodeus pęnaꝫ et plagam grauiorē ei intulitdicēs illud Gen̄. iij. Multiplicabo erumnas tuas ⁊ ꝯceptus tuos. in dolore pariesfilios tuos. et ſub poteſtate viri eris. ⁊ ipſedominabitur tui. Pro quo ſciēdum ꝙ ſiadam et eua non peccaſſent. tunc mulieresſine ſudore concepiſſent. et ſine grauamīeportaſſent. ⁊ ſine dolore peperiſſent. Circaquod queritur vtrum ſi adaꝫ ꝑſtitiſſet meruiſſet ꝯfirmationē oībꝰ poſteris ſuis. Reſpondet̉ ẜm Tho. in. i. ꝑte ſū. q. c. Aliquidicūt ꝙ nō. qd̓ magis veriſil̓e ē. Un̄ qͥlibet filioꝝ peccare potuiſſet vſqꝫ ad confirmationē. Item q̨̄rit̉ qͣre fecit deus hoīeꝫ

P

R

Q