Sermo
Gen̄. ij. Non eſt bonū hoīem eſſe ſolū. faciamus ei adiutoriū ſimile ſibi. Ergo īmiſit dn̄s deus ſoporem in Adam. cūqꝫ obdormiſſet. tulit vnam de coſtis eius ⁊ repleuit carne pro ea. ⁊ ędificauit dn̄s deus cōſtam quā tulerat de Adaꝫ ī mulierē. ⁊ adduxit eam ad Adā. Dixitqꝫ Adaꝫ: Hocnūc os ex oſſibꝰ meis ⁊ caro de carne mea.qͣꝫobrem relinquet hō pr̄em ſuū ⁊ matrē ſuam. ⁊ adhęrebit vxori ſuę. ⁊ erūt duo ī carne vna. Circa qd̓ quęrit̉. quare Eua facta ſit de coſta. Adę. ⁊ nō d̓ capite vel d̓ pede. Rn̄detur ẜm magi. theolo. veri. Euaꝫnon fecit de capite ne viro dn̄aret̉. Et ꝯͣ hͦfaciūt ille mulieres quę volūt dn̄ari ſuperviros ſuos. Etiā contra hͦ eſt qd̓ dicit dn̄ſGen̄. iij. Sub ptāte viri eris ⁊ ipſe dn̄abitur tui. Iteꝫ nec de pede Adę facta ē Euane contēneret̉ a viro. Et cōtra hͦ faciūt illiſęueri ⁊ ꝑuerſi viri. qui contēnūt vxores ꝓprias. ⁊ tenent eas tāqͣꝫ famulas. raro verba amicabilia ſed ſemꝑ dura ⁊ ꝯtumelioſa ꝟba eis loquentes. Sꝫ ipſa mulier facta eſt de latere viri. vt amoris vinculumꝓbaret̉ in eis. In qͦ aūt vir debeat oſtendere dilectione vxori. ⁊ econu̓ſo vxor viroquęre ante ſermone. xxvij. B. Item ſciendum ꝙ dn̄s deus dixit ad Adā ⁊ EuamCreſcite ⁊ multiplicamī. ¶ Circa hocquęrit̉ vtrū in ſtatu innocētię cōueniſſenthoīes carnalit̓ abſqꝫ officio generādi. Dicendū ꝙ nō ẜm beatum Tho. in. ij. diſ. ij.Tūc enī vires inferiores ſubiectę erāt ſuperioribꝰ. tam ẜm rectum ordinē hoīs in ſeipſo. qͣꝫ hoīs ad deū. Ratio aūt ſemꝑ ordinat actum ad finē debitū. Unde nūqͣꝫ cōueniſſent vir ⁊ vxor in ſtatu innocentię inactum mr̄imonialē niſi ꝑ officiū gnaͣtiōisNā appetitꝰ gnaͣtiue nequaqͣꝫ poterat ſurgere ſine imꝑio ratiōis. nec vnqͣꝫ in aliquofine intento .i. vt ꝓle carerent. qꝛ nulla ꝑſona ſterilis fuiſſet. Et ẜm btm̄ Tho. ꝓbabiliter pōt dici ꝙ maſculi ⁊ fęmellę fuiſſent inęquali numero geniti. nam gnaͣtio erat inp̨̄cepto ꝓpt̓ electoꝝ multiplicationē. Unde Gen̄. pͦ. Creſcite ⁊ multiplicamī ⁊cͣ. Etideo non oportebat vt oēs vacarēt generationi. Cū ergo ibi nullus moreret̉. ⁊ vna
non pōt eſſe niſi vnius viri vxor. oportebatꝙ tot eſſent viri quot mulieres. Et puerifuiſſent geniti in paradiſo in quo parētesiam erāt poſiti. Itē quęrit̉ vtrū pueri natiin ſtatu īnocētię ſtatim habuiſſent vſummēbroꝝ. Rn̄det̉ ẜm beatuꝫ Tho. ꝙ non.Hoīes enī in ſtatu īnocētię habuiſſent cōmune initiū viuēdi nobiſcū. ſꝫ nō terminūIdeo defectꝰ nat̉ales qͥ ſequūt̉ initiū exiſtēdi habuiſſent nobiſcū. ſꝫ nō illos qͥ ſequūt̉terminū ſicut ē ſenectꝰ mors ⁊cͣ. Nec hͦ fuiſſet eis in pęnaꝫ. qꝛ ex hoc ꝙ pueri fuiſſentin qͣꝫtitate parui ⁊ molles. ex hoc nullumincōmodum ſenſiſſent. diuina prouidentia eos gubernante. Similiter eſt dicendūde cognitione ⁊ vſu rationis. quem nō immediate habuiſſent. ſed per ſucceſſionē tēporis didiciſſent. ⁊ lucidius ⁊ clariori modo qͣ nos mō: multo enī ſapiētiores qͣꝫ noſfacti fuiſſent. nam naturas rerū cognouiſſent. ¶ Tertio fecit Adam dominio potente. Circa qd̓ quęritur vtꝝ homo ī ſtatu innocentię aīalibus ⁊ creaturis dn̄abatur. Rn̄detur ẜm beatum Tho. ꝙ ſic. Ethoc probatur. Primo ex ordine diuinę ꝓuidentię. quę ſemper inferiora per ſuperiora gubernat. vnde cum homo ſit ſupra cętera aīalia. conuenient̓ eius gubernationiomnia animalia ſubduntur. Secundo hͨprobatur ex. li. Gen̄. pͦ. vbi dicitur de homine vt p̨̄ſit piſcibus maris ⁊ volatilibuscęli. ⁊ beſtijs terre. Un̄ aues in aere ad nutum hoīs obediſſent. ⁊ piſces maris vocativeniſſent. ſimiliter ⁊ beſtię terrę ⁊cͣ. In ſignū huius tunc deus creauit ante hominēomnes creaturas. et vltimo hominē tanqͣꝫdn̄m creaturarū. nam omnes creaturę ꝓpt̓hoīem ſūt creatę ⁊ ſibi ſubditę. Unde p̄sOmnia ſubieciſti ſub pedibus eiꝰ ⁊cͣ. Sꝫquare creaturę inobedientes ſunt factę.Rn̄detur ẜm beatum Tho. ꝙ inobedientia ad hominem eorū quę eis ſubiecta eſſedeberent. ſubſecuta eſt in pęnaꝫ eius. eo ꝙipſe homo fuit inobediens deo. ¶ Quatum ad ſecundū ſciendū. ꝙ diabolus cogſcens fęlicitatē homīs quam in ſtatu innocentię habuit. ⁊ ꝙ peccare potuit inuidens homini de ſalutē quam accepturus
M
N