XXXIII
⁊ hmōi. quę nolūt laborē habere vt pauperibus talia ſeruarent ⁊ ipſis poſtmodū darent. qͣꝫuis qn̄qꝫ dn̄s ⁊ dn̄a hoc libent̓ viderent. ⁊ eis bene placeret ⁊ iſtę ancillę ꝓpt̓pigritiā ſuam nolūt iſta fragmēta colligere ⁊ pauꝑibus erogare. ſed potius canibuſ⁊ porcis tribuūt. ⁊ ſic pauꝑes egere permittunt. ⁊ de his diſtrictā rationeꝫ redditureſūt deo. quę pauꝑibꝰ vtilia fuiſſent ſi eisdiſtributa fuiſſent. Nam tales ancillę cogitare deberēt. ꝙ quicqͥd pauꝑibꝰ facerētchriſto factū eēt. Matth̓. xxv. Qd̓ vni exmīmis meis feciſtis mihi feciſtis. Et gͦ recte ſicut ſi chriſtus per ſe clamaret ante ſanuam famelicus. ſitibundus. nudus. cęcꝰ.⁊ claudus. ⁊ ꝑegrinus. ſic recipiēdus ⁊ cōſolandus eſt pauper. Et tūc melius ꝓſperabitur illis famulis ⁊ ancilliſ in oībus qn̄ſunt mīcordes pauꝑibus. Un̄ Lucꝭ. vi.Eadem menſura qua menſi fueritis remetietur vob̓. Ꝙ pauperes ⁊ defectuoſi nonſunt deſpiciendi. quęre infra ſermōe. cl. NC ¶ Sciendū ꝙ ſerui ⁊ ancillę tenenturdn̄is ⁊ dn̄abꝰ in licitis obedire nec eos adiracundiā ꝓuocare. ⁊ quicqͥd cognoſcuntdn̄is eſſe placitū. vt hͦ libent̓ faciant. Nonenī ſufficit nō furari. ⁊ fidelem eſſe dn̄is. ſetiaꝫ obedire in licitꝭ. Eph̓. vltꝭ. Serui obedite dn̄is carnalibꝰ cū oī timore ⁊ tremoreim ſimplicitate cordis veſtri ſicut chriſto.Similiter ⁊ ancillę debent in bonis dn̄abꝰſuis obedire. Nā beatꝰ Tho. dic̄ ꝙ ſęculari poteſtati obediendū eſt in licitiſ. qꝛ omīspoteſtas a deo ē. ⁊ qui ptāti reſiſtit deo ⁊cͣItem beatꝰ Tho. dicit: ꝙ inobedientia poteſt eſſe mortale pctm̄. quia ſubtrahit ſupriori qd̓ ei tenetur ex ordinatiōe dei. Ergoconfitendū eſt qn̄ ſerui ⁊ ancillę pertinacit̉ſunt inobediētes dn̄is ⁊ dn̄abꝰ ſuiſ. Similiter vxor quę inobediēs eſt viro ſuo. ⁊ pueri qui inobediētes ſunt parētibꝰ ſuis ⁊ cęteri ſubditi qui inobedientes ſunt ſuis ſuperioribꝰ. Similit̓ pęnitere debent ſerui ⁊ ancillę qͥ ſcienter ad iracundiā ſuos dn̄os vl̓dn̄as ꝓuocauerūt. Vnde etiam qͥ dn̄is etdn̄abꝰ obloquunt̉ dicēdo: dn̄s ille ē parcus vel infidelis. ⁊ dn̄a illa eſt iracūda velauſtera. Tertiū eſt ꝙ ſerui ⁊ ancillę debēt
habere rectā intentionē ad deū in laboribꝰ⁊ ſeruitijs ſuis. qꝛ nō ſufficit fidelit̓ laborare ⁊ dn̄is obedire. niſi habeāt deū p̨̄ oculis⁊ intentionē ad deū referāt. Un̄ Gregꝰ.Oē bonū qd̓ agimꝰ. ſꝑ ꝑ intentionē ad cęleſtia leuemꝰ. Un̄ ſerui ⁊ ācillę p̨̄ oībꝰ demane debēt orare. ⁊ ī diebꝰ feſtiuis ad minus miſſam ⁊ ꝟbū dei audire. ⁊ libent̓ ieiunare. ⁊ feſta celebrare. Et qn̄qꝫ ꝓ tꝑe ſuocōfiteri. ⁊ ſacr̄m euchariſtię ꝑciꝑe. Et ſi n̄ſꝑ p̄n̄t ad eccleſiā venire. tūc ī domo vel incampo pn̄t orare. Et ſignant̓ qn̄ audiuntpulſum ī eleuatiōe corꝑis chriſti. tūc hūiliter debēt ſe deo recōmēdare. Sꝫ ꝯͣ hͦ faciunt iſti famuli ⁊ ācillę. qͥ deū nō timēt offēdere. detrahēdo ⁊ male dicēdo ꝓximis. etqn̄qꝫ creaturis cū iraſcunt̉. ⁊ qd̓ peius ē inira ſua deū blaſphemāteſ. Et ſimilit̓ deuꝫoffendūt luxuriādo cū meretricibꝰ choricādo. ⁊ ſuꝑbe ſe ornādo ī diebꝰ feſtiuis. ⁊ vorando occulte. ⁊ ſubtrahendo res proxiorum ⁊ dn̄oꝝ ſuorū etiā qͣꝫtumcūqꝫ paruęſint. deum grauiter offendunt. Unde legitur vnū exemplum in legēda beati Thomę apoſtoli. ꝙ patriarcha ī feſto btī Thomę corpus ipſius apoſtoli honorifice locatiuxta altare. ⁊ ad manus apoſtoli ponit cōſecratas hoſtias. Et ſic omnes accedentescōmunicat cum manu mortua virtute diuina. Et legitur ꝙ non niſi bene contriti ⁊confeſſi valeant de manu eius hoſtias conſecratas accipere. Indigni autem nequaqͣꝫniſi primitus melius ſcrutantes conſcientias ſuas ⁊ inuenientes ſe indiſpoſitos. adconfeſſionem ⁊ ad cordis contritionem ſeconferant. tunc redeuntes accipiunt ſacramentuꝫ de manu apoſtoli. ¶ Unde recitatur de quodam famulo exemplū quomodo ſolum furtum ficuum dn̄o ſuo neſciente cōmiſerat quas ⁊ comederat. ſed oblitus confiteri accedens ad cōmunionemnō poterat ſacramētū euchariſtię d̓ manuapl̓i acciꝑe. Qui in ſe reu̓ſus. iuit ſeorſumante quodam altare ⁊ flexis genubꝰ rogauit deuꝫ. vt ſibi daret cognoſcere illud peccatuꝫ ꝓpter quod repulſus fuit a ſacra cōmunione ⁊ poſtmoduꝫ inuenit ꝙ de furtuficuū non eſſet confeſſus ⁊ ſic rediens ad
D