Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

nomē tuū frībꝰ meis. Vnde Bern̄. Puto me iaꝫ ſpernere poterit. quia os exoſſibus meis caro de carne mea. Sextadignitas eſt nos hoīes tam chare p̄cioſe emit. Vnde apl̓s: Empti enī eſtis p̄ciomagno. Un̄. Augꝰ. Poſtqͣꝫ intellexi mep̄cioſo chriſti ſanguine redemptuꝫ. noluime venalem exhibere. Un̄ ſciendū ſi infiniti mūdi eſſent ꝓpter iſtos nec vnaꝫ guttam chriſtꝰ p̄cioſi ſui ſanguinis effudiſſet. ꝓpter nos hoīes ꝓpter nr̄am ſaluteꝫ totum ſanguinē effudit. Psͣ. Aruit tanqͣꝫteſta virtꝰ mea. Septima dignitas eſtnos hoīes cibat ſuo ſanctiſſimo ſanguine.Un̄ Ioh̓. vi. Caro mea vere eſt cibus etſanguis meus ⁊cͣ. Quid enī magꝭ dare potuit niſi ſemetipſum hic in terris in cibumvt cōfortem̄ ne deficiamꝰ in via? Octauadignitas eſt. creatus eſt ad ęternambeatitudinē. angelis ęternalit̓ poſſidendam. non ſolū aīa. ſed etiam corporeglorioſo poſt reſurrectionē. Un̄ Matth̓.xxv. Chriſtus dicturꝰ eſt ſuis dilectꝭ: Benite benedicti pr̄is mei poſſidete ⁊cͣ. Nonadignitas eſt. nullus ſatiare pōt deſiderium homīs niſi ipſe deus qui infinitus immenſus eſt. Vn̄ dicit̉ in. pͣs. Satiaborapparuerit gloria tua. Vn̄ etiā Augꝰ. dignitatꝭ eſt hūana conditio. vt nulluꝫbonū pręt̓ ſummū ſufficere poſſit. Et hācſatietatē ęternę beatitudinis ex intimo corde deſiderare debemꝰ vt illud deſideriumcęleſtis patrię lachrymas corꝑales excitetin nobis. Unde exemplū ſcribit Iacobꝰ de vitriaco dicēs: Vidi quaſdā mulieres tam ſpeciali mirabili amoris in deum affectione reſolutas vt p̨̄ deſiderio languerēt. nec a lecto multos ānos niſi raroſurgere poſſent nullā aliā infirmitatē habētes niſi illā: cuiuſ deſiderio earū aīę liquefactę dn̄o ſuauit̉ quieſcētes. qͣꝫto ſpūfortabant̉. tāto corꝑe infirmabant̉.Sermo. xxxiijImile eſt re-Ignū cęloꝝ hoī pr̄ifamilias quiexijt mane ꝯduce̓ ⁊cͣ. Mat.xx. Ex quo in p̨̄ſenti euāgelio fit mentio

patrefamilias conduxit oꝑarios. id eſt.ſeruoſ ad laborandū: In p̄nti ſermōe triaſunt dicēda. Primo de famulis famulabus. Secūdo de dn̄is dn̄abꝰ. Tertio exemplū. Quantū ad pͥmū ſciendūſerui famulę vt ſeruitiū eoꝝ ſit deo acceptū meritoriū tria tenent̉ dn̄is dn̄abꝰſuis. Primū eſt. debēt eſſe fideles dn̄isſuis in rebꝰ tꝑalibꝰ. vt p̨̄ueniant dāna ſuorum dn̄oꝝ vbi poſſunt. bona eoꝝ augmētent ꝓut ipſis ꝓmiſerūt qn̄ ſeruitiā eorumintrauerūt. qꝛ qͥn̄cūqꝫ ſcient̓ ꝓmiſſum frangunt deū grauit̓ offendūt. Et vt fideliterlaborent in abſentia dn̄oꝝ ſicut in pn̄tia.Un̄ ad Eph̓. vltꝭ. ad oculū ſeruiētesqͣſi hoībꝰ placētes. ſed vt ſerui chriſti faciētes voluntate dei ex aīo. Et qn̄ ſic fidelitlaborant in gra ſunt. tunc ipſemet chriſtꝰerit p̨̄miū eorū. Et contra faciūt bn̄ etfidelit̓ laborāt in p̄ntia dn̄oꝝ. ſed qn̄ dorſūvertūt tūc ipſi fidelit̓ laborare deſiſtunt. etcolloquunt̉ ſimul. oculis vagis hinc etillinc circūſpiciūt. ſic laborem negliguntContra quos dicit chriſtus vt habeturMatth̓. vij. Quęcunqꝫ vultis vt faciantvobis hoīes eadem vos facite illis. Iteꝫcontra faciūt qui bona dn̄orum ex negligentia perdunt vel frangunt. Item furantur bona dn̄orum comedunt ſecretebibūt cōuiuia faciūt. quę omnia confitēda ſunt reſtituenda. Nam cum habentſufficientiam ad comedenduꝫ. furanturdominis ſuis oua vel carnes vel vinum vl̓ceruiſeam occulte conuiuia faciunt. ſicſuperflue bona dominorū ſuorū expendūtin hoc grauiter deum offendunt. Nec etiāiſti famuli bona dn̄oꝝ debent alijs dareſiue amicis ſiue pauperibus ſine conſenſulicentia dn̄oꝝ. Unde quęritur an famuli ancille poſſint dare elemoſynā rebus dn̄oꝝ. Rn̄ deo ẜm beatū Tho. in. iiijdiſ. xv. Serui ancillę famuli poſſūtelemoſynas dare de rebus dn̄oꝝ ſine eoꝝconſenſu. niſi panem vel brodium huiuſmodi quę non inferunt ſenſibile nocumentum. Sed ſciendū. hic reprehendendęſunt quędam ancillę. quę permittūt qn̄qꝫcōmeſtibilia ꝑire. ſicut brodiū pulmentū

X

B