XXIII I.

ſit hora in qua ꝯceptꝰ ſum. maledictus ſitvēter qͥ me portauit. Que cū audiſſet heremita tremuit. ⁊ dixit: O pater es tu h̓. qͥdixit: ſum dilecte fili. Benedictꝰ ſis. qꝛ timuiſti deū. ⁊ cauiſti ſpelūcā. ⁊ pęnam iſtāhorribilē. ſed caue tibi vt ſeruias deo. Etīterim cū ſic loquebat̉. venit ⁊ frater ſicutpater ī bulliēti igne. natādo infra ⁊ ſupraſicut piſum ī olla ⁊ cepit filius maledicerepatri in pęnis. dicēs: Maledictꝰ ſis tu pater ī ęternum. qꝛ iniuſte adquiſita ſuꝑ mehęreditaſti. ⁊ ſic me dānaſti. Et econuerſopater ad filiū dixit: Maledictꝰ ſis tu fili.qꝛ ꝓpter te talia iniuſte adquiſiui. ⁊ ſic retinui. ⁊ ſic meipſum omni bono priuaui. etꝓpterea ī hāc pęnā deſcendi. Quibꝰ dixitfiliꝰ viuens: poſſunt ne vob̓ aliqͣ ſuffragiaiuuare vel ꝓdeſſe? Qui dixerunt nō. qꝛ ininferno nulla eſt redemptio. ⁊ cuꝫ videretꝙ in eis nō eſſet aliqua ſpes receſſit. ⁊ deofidelius ẜuiuit qͣꝫ antea vnquā fecit. ⁊ ſicſaluatus eſt.¶ In eadeꝫ dn̄ica. Sermo. xxiiij.Quō ⁊ filij ī ſex tenēt̉ parentibꝰEſcendit cuꝫdtis. ⁊ venit nazareth ⁊cͣ. Lucꝭ.ij. Augꝰ. Nō ſolū chriſti ꝟbaſunt nob̓ ī documētū. ſꝫ etiaꝫ chriſti factaſunt nob̓ ī exemplū. Un̄ chriſtꝰ ad parentes ſuos carnales habuit ſe hūiliter ⁊ obedienter. ergo dr̄: Erat ſubditꝰ illis Bern̄.Quis. quibꝰ. deus hoībꝰ. Un̄ etiā AugꝰErubeſcet homo eſſe ſuꝑbus. qꝛ humilisfactꝰ ē deꝰ. Un̄ etiā refert Ioh̓es d̓ villaī hiſtorijs. fuiſſe quendā ꝑuum fontē ſiueputeū ad quē ſępiꝰ ſaluator venit haurire aquaꝫ deferens eā benedictę matri ſuę.Un̄ Ambro. Nō vtiqꝫ infirmitatꝭ ſꝫ pietatis ē illa ſubiectio. qua chriſtꝰ obediensꝑentibꝰ ſuis fuit vſqꝫ ad corporeū laboreꝫ⁊ hoc fecit vt pueros ⁊ iuuenes ſuo exemplo inſtrueret. vt ſe humiliter ⁊ obediēterhabeant ad ſuos parentes. Un̄ in p̨̄ſentiſermone tria ſunt dicēda. Primo q̨̄ filijparentibus ſuis tenent̉ facere. Scd̓o quōfilij proterui puniuntur a deo. hic ⁊ in fu-

turo ꝓpter inhonorationē parētū. Tertioexemplū ¶ Quantuꝫ ad primū ſciēduꝫꝙ filij ī ſex tenēt̉ parētibꝰ ſuis ſiue adhucſint viui. ſiue mortui. Primo tenent̉ eisſeruire corꝑaliter .ſ. cū ꝓprio ſuo corꝑe. qd̓vnuſquiſqꝫ a ꝑentibꝰ habet. ſcꝫ ducendoeos ſi cęci ſunt. et portando eos. ſi infirmiſunt ⁊ claudi. vel alia ſeruitiā eis exhibēdolauando ſcꝫ ⁊ lectū eoꝝ p̨̄parādo. eos tegendo. vel veſtibꝰ ſuis induendo. et ſic dealijs. Eccꝭ. vij. Honora patrē tuum. ⁊ gemitus mr̄is tuę ne obliuiſcaris. mementoqm̄ niſi per ipſos nō fuiſſes. Un̄ ſcienduꝫꝙ tria nobiliſſima recepimꝰ a parētibꝰ noſtris. ſcꝫ eſſe. nutrimētū. ⁊ doctrinā. quoꝝnullū ſufficiēter eis recōpenſare poſſumꝰ.Un̄ Ariſto. ix. ethicoꝝ. Magiſtris dijs ⁊ꝑentibus nō pōt reddi ęquiualens. ergodeo qui nos creauit. magiſtris qͥ nos docuerūt. ⁊ parētibꝰ qͥ nos genuerūt. nō poſſumus facere dignaꝫ recōpēſationē. Ergoqͥlibet noſtrum ꝑpendere debet cuꝫ quātolabore educatus eſt. ⁊ quāta ſollicitudineet inquietudine ⁊ dolore genitus ⁊ nutritus ſit. Unde Tob̓. iiij. Honore habebismatrem tuā om̄ibus diebꝰ vitę tuę. Memēto quāta ꝑpeſſa eſt ī vtero ſuo ꝓpter teSic qͥlibet pater debet pueꝝ ſuū ad hͦ tenere ⁊ eū informare. vt matreꝫ honoret. ſicut ille bonꝰ Tobias docuit filium ſuum⁊ ſimili modo q̄libet mater debet puerumſuū ad hoc tenere vt patrē in reuerētia habeat. Eccꝭ iij. Qui honorificat patrē ſuūvita viuet lōgiori. Scd̓o tenentur filijparētes eoꝝ diligere ex corde. Cōtra hocfaciūt qͥ parentes odiūt. ⁊ optāt eis mortēvt eoꝝ hęreditatē ꝑcipiāt. aut ſine reprehenſionē ẜm motū ꝓprię volūtatis viuāt.qd̓ ē valde rep̄henſibile ⁊ graue peccatuꝫ.qd̓ ꝓbat̉ ſic. Nam beatꝰ Ioh̓. dic̄: qui nōdiligit fratrem ſuū manet in morte. hͦ ītelligitur de ꝓximo: Quid tunc dicendum ēde illis qui parentes ſuos odiunt. qͦs multo plus diligere tenentur? Unde quęritur vtrum parētes filios. aut filij plus parentes diligere debeant. Rn̄det̉ ꝙ parentes naturaliter plus diligūt filios. UndeAriſto. viij. ethicoꝝ. Parētes plꝰ diligūt

S