Sermo

filios qͣꝫ ecōuerſo. eo ꝙ magis ſciūt parētes qͣꝫ filij ꝙ ab eis ſunt geniti. hoc tamenintelligenduꝫ eſt naturaliter ⁊ coīter. licetqnqꝫ fallat. ergo merito parentes diligēdiſunt viceuerſa a filijs quos ipſi tam tenerrime diligūt. Un̄ Baſiliꝰ: Parētes noſtros vt ꝓpria viſcera diligamꝰ. Tertiotenēt̉ parentibꝰ dulciter ⁊ reuerēter reſpōdere cū ab ipſis corripiuntur. Cōtra hͦ faciunt qui dure ⁊ inhoneſte iracūde ⁊ pertinaciter reſpondent ſuis ꝑentibus. qꝛ in hͦgrauiter delinquunt. vt habet̉. Matth̓. v.Qui dixerit fratri ſuo fatue reus erit gehēnę ignis. Hoc intelligitur confundendo.dehoneſtando. deridēdo. ⁊ paruipendendo fratreꝫ ſuū. O cuius tunc reus erit. quipatrem ſuū nominat antiquū fatuum. vl̓ei maledicta verba improperat? Un̄ Eccꝭ.iij. Ꝙͣ male fame eſt qͥ relinquit patreꝫ. ⁊ emaledictꝰ a deo qͥ exaſperat matrem ſuamQuarto tenentur filij parentibꝰ ī tēporalibꝰ ⁊ corꝑalibꝰ neceſſitatibꝰ ſubuenire.Et ad hoc quilibet tenetur ꝓpter donumqd̓ ab ipſis parētibus recepit. ſcꝫ corꝑalenutrimentū. qꝛ ꝑentes nutriūt filios d̓ ſuacarne. filij autem nutriūt parētes de ſubſtantia aliena. Et ideo filij qͥ parentibꝰ inneceſſitate nō ſubueniunt. peccant mortaliter. Qd̓ patꝫ ꝑ glo. Exo. xx. quę dicit ꝙhic p̨̄cipit̉ ꝙ filij honorent ꝑentes officiopietatis. ipſis ſcꝫ ī eoꝝ neceſſitatibꝰ ſubueniēdo. Unde Eccꝭ. iij. Elemoſyna patrisnō erit ī obliuione. Et poſſumus ī hoc vtiexemplis inter q̨̄ p̨̄cipuū ē exemplū chriſtiqͥ cum eſſet in anguſtia paſſionis. tn̄ non ēoblitus matris ſuę. imo curam eiꝰ habuit⁊ iohāni eam cōmendauit. vt habet̉ Ioh̓xix. Iteꝫ etiā ipſa animalia irrationabiliade hoc nobis dant exemplū. Dicitur enīde gruibꝰ. ꝙ cū pater ⁊ mater eoꝝ depilatiſunt. filij eis quęrunt neceſſaria. donec recreſcāt eis pili. vel vſqꝫ moriant̓. Item adoſtendendū ꝙ debemus ꝑentibꝰ ſubuenire qn̄ ſunt in ſenectute ꝯſtituti. oſtenditurī exemplo ciconiaꝝ. De quibus legitur ꝙcum ciconię ſeneſcunt. filij ꝑentes ſuos innido ponunt. ⁊ velut infantes iuxta pectꝰſuū collocāt fouēt ⁊ nutriūt. Soli vultu-

res ꝑentes ſuos famē mori ꝑmittunt. Un̄ſciendū ꝙ valde nigratꝰ videt̉ qͥ parētibꝰſuis nō ꝓuidet. qn̄ ipſi nō pn̄t ſibijpſis ꝓuidere. cū tn̄ ipſi ſibi ꝓuiderūt in puericiaeiꝰ qn̄ nec ipſe ſibimet prouidere poterat.Ideo dicit apl̓s. Eph̓. ij. Filij reddite vicem ꝑentibꝰ veſtris. qꝛ hͦ ē acceptū coramdeo. Exemplum ſcribit Baleriꝰ vbioſtēdit ꝙ debemꝰ ꝑentibꝰ ſubuenire qͥ ſūtī neceſſitate poſiti. Recitat enī ꝙ cū q̨̄daꝫmulier nobilis ob quoddā flagitiū fuiſſetmorti adiudicata. noluit eaꝫ iudex aliquamorte publica punire ꝓpter honorē parētelę. ſꝫ īcluſa ē ī carcere ut ibi fame periret.filia ꝟo eiꝰ q̨̄ erat nupta de licētia iudicismatrē ſuam quotidie in carcere viſitabat.prius tn̄ diligēter ꝑſcrutabatur ne qͥd cōmeſtibile illi afferret. Illa vero extractovbere ſingulis diebus lacte ꝓprio matremalebat. Cum vero iudex miraret̉ ꝙ tantotempore ſuꝑuiueret. repertum ē quid ei fiebat a filia. tunc pietate motus. matrē filidonauit. Quinto filij tenent̓ parentibꝰobedire in his quę ad bonum ⁊ ad ſaluteꝫipſorum ꝑtinēt. Ad hoc nos chriſtꝰ ꝓprioſuo exemplo nos inducit. qui ſuis ꝑentibꝰſubditꝰ fuit vt habet̉. Lucꝭ. ij. Et erat ſubditus illis. Unde ſciendū ꝙ quilibet obedire debet ꝑentibus in licitis ſcꝫ quandoaliquid iubent qd̓ bonum eſt. ⁊ pro ſaluteanime ſuę. vt ad miſſam et ad eccl̓iam ire⁊ verbū dei audire vl̓ tacere. vel ſedere. vl̓dormire. vel ſurgere. vel laborare. et ſic dealijs. Uel qn̄ ꝓhibet puerꝭ aliqd̓ malū. ſic̄non chorizare. nō ludere. vel de domo nōexire circa noctē. vel ad aliquē locuꝫ inhoneſtum nō accedere. ⁊ ſic de alijs. Et qn̄cunqꝫ quis ſcienter ⁊ ꝑtinaciter. ⁊ ex contēptū ꝯtra p̨̄ceptū aliquod p̨̄dictoꝝ facit.peccat ⁊ deum offendit grauiter. Sextotenētur filij ꝑentibus defunctis ſubuenire. ⁊ aīas ꝑentum ſuorū cum miſſis elemoſynis ⁊ or̄onibus de purgatorio liberare.Et de filijs ꝯtrariū facientibus ꝯquerunt̉ꝑentes. Vnde Iob. Quare perſequiminime ſicut deus. ⁊ in carnibus meis ſaturamini? Nōne qͥ multa bona a patre ſuo accepiſſet. ſcꝫ. cc. vel. cccc. florenos. et videret

B