XXI

ad primū notandū. ꝙ iſti tres reges commendant̉ ī ſapiētię magnitudine. ergo dicunt̉ magi .i. ſapiētes. qꝛ ī ſidere chriſtumcognouerūt. quē iudęi a lege ⁊ ꝓphetꝭ edocti agnoſcere ꝯtempſerunt. Nā ex hͦ ꝯfundit̉ pigritia ⁊ infidelitas ⁊ malicia iudeoꝝNam magi vni ꝓphetę crediderūt. iudęiꝟo pluribꝰ credere noluerūt. Illi quęſierūt regem alienum. iſti vero non quęſierūtꝓpriū. Illi venerunt ex lōginquo. iſti veronon venerunt ex ꝓpinquo. hęc Remigiꝰ.Un̄ ẜm Gregꝭ. ī Omel̓. hodierna. Omīaelemēta auctorē ſuū veniſſe teſtata ſūt. vtd̓ his quodāmodo vſu humano loquar:Cęli hunc cognouerunt. qꝛ ꝓtinus ſtellaꝫmiſerunt. Mare cognouit. qꝛ ſe calcabileſub plantis eius prębuit. Terra cognouitquia eo moriēte cōtremuit. Sol cognouitqꝛ lucis ſuę radium in morte ipſius abſcōdit. Saxa cognouerunt. qꝛ tēpore mortisſuę ſciſſa ſūt. Infernus cognouit. qꝛ quoscaptiuos tenebat reddidit. Iudęorū ꝟocorda ſaxis duriora eum confiteri nolunt.quē elemēta teſtant̉. Sciendū ꝙ nos chriani exemplo illoꝝ trium regum debemusdeū ī vera fide veraciter cognoſcere. Un̄Hieroꝰ. Abſqꝫ noticia creatoris ſui om̄ishomo pecus eſt. Pro quo ſciendū ꝙilli chriſtiani nō ī vera fide cognoſcūt deūqui fatum tenent. qui fundant ſe ſuꝑ conſtellationes planetarū. quos beatꝰ Gregꝰin Omel̓. hodierna reprobat. ⁊ ꝓbat hęreticos eſſe ⁊ puſillanimes qui dicūt fatumſeu cōſtellatiōes ſub qͥbꝰ naſcunt̉ homīesregere et dirigere quēlibet ad officia peragenda quę eis influūt. vtpote qui ſub libra campſores efficiantur. ſub aquario piſcatores. ⁊ ſic de alijs. Et ibi beatꝰ Gregꝭꝰponit reprobationis huius euidēs exēplūꝙ multę ſunt terrę quę campſores nō habent. Aquę quę piſcatores neſciūt. vt getulia. ⁊ tn̄ ibi ſunt ⁊ oriūtur cōſtellationesrecte ſicut alijs locꝭ. Et ſubdit beatꝰ GregꝰAbſit inquit a fidelibus vt eſſe fatum aliquid dicāt. vitā enī hominum ſolus hancconditor qͥ creauit adminiſtrat. nō enī ꝓpt̓ſtellas hō. ſꝫ ſtellę ꝓpter hoīes factę ſunt. hͨille. Fatum in vulgari dr̄. das iſt mir be-

ſchert. Ego aūt addo. das beſcheren vndverdienen lauffent mit ein ander. Si qͥsenī nō furaret̉. nō ſuſpenderetur. Et ſic ēetiaꝫ de alijs. Econtra tales qͥ dicunt ſuavitia aut virtutes ſe habere a conſtellationibus. Chriſo ſuꝑ Matth̓. arguit ⁊ improbat hoc modo. Primo ſi aliqͥs adulter vel homicida fieret per ſtellam. magnaeſſet iniquitas ſtellaꝝ. nam cum p̨̄ſcius futuroꝝ ſit deus. ex quo tanta iniquitas perſtellas fit. ſi noluerit emēdare non eēt bonus. ſi autem voluerit ⁊ nō poterit. nō eētomnipotens ſed impotens. quę ambo manifeſte ſunt cōtra fidem chriſtianam. Primo ex eo. qꝛ deus eſt ſumme bonus. Psͣ.Confitemini domino qm̄ bonus. Undeetiā Ariſto. xi. mecha. Deus eſt optimum⁊ ſempiternū. Item ſecūdo ex fide ⁊ ſacraſcriptura habemꝰ ꝙ deus ē omnipotensPsͣ. Oīa quęcūqꝫ voluit deꝰ fecit in cęloet ī terra. Unde dicimus in ſymbolo fideicatholicę: Credo ī deū patrē omnipotētēSecundo ſic improbat Si ſtellę hͦ faciūtꝙ ſumus boni aut mali. nec bonuꝫ noſtꝝlaudandum eſt. quia in nobis non eſt voluntarius actus. Un̄ Hugo de ſan. vict.Nemo inuitus bene agit. etiā ſi bonum ēqd̓ agit. Un̄ dr̄ in decre. Nullum bonuꝫniſi voluntariū. xx. q. iij. Pręſens. ⁊ .xxiij.q. v. ad fidem. ⁊. q. vi. c. i. Un̄ etiā Ariſto.v. ethicoꝝ. Sine volūtate nō pōt qͥs bonūoꝑari. Itē nec malū noſtrum vituꝑandūē. qꝛ in nobis nō eſt voluntarius actus. utqͥd enī mali mei pęnam ſuſciperem qd̓ nōvolūtate ſꝫ neceſſitate cōmiſi? Un̄ Bern̄.cōtra hoc loquitur ī quodam ſermone. dicens: Quid odit aut quid punit deꝰ p̨̄terꝓpriam voluntatem. Ceſſet enī ꝓpria voluntas. ⁊ infernus non erit. In quid enimignis ille deſęuiet niſi in ꝓpriaꝫ volūtatē?Tertio hanc inſipientiā ⁊ errorē deſtruātmandata dei. quę data ſunt homībus nepeccēt. Iteꝫ ſimiliter pͣs. ⁊ ſacrę ſcripturęquę exhortantur homines vt faciāt bonū.hanc inſipiētiā ⁊ hunc errorem deſtruunt.Quis enī ꝓhiberet aliquē ne faceret malū qd̓ non poſſet declinare? aut ꝙ faceretbonū ad qḋ nō poſſet ꝑuenire: mō ī p̨̄cept

S