Sermo
eſſent in moribus. ſi ſuꝑbi. ſi ornatis veſtibus īcederēt argueret. bonis ꝟo pueris cęlorū gloriā ꝓmittebat. interdum eos docebat or̄onē dn̄icam. ſcꝫ Pater noſter. ⁊ qͣꝫbonū eſſet matri chriſti in angelica ſalutatione ⁊ genuflxionibꝰ ſeruire. Ad has pueri cōuocationes ⁊ exhortationes ſenes ipſicū minoribꝰ cōcurrebant. ⁊ miro modo delectabant̉ in prudētia ⁊ reſpōſis eiuſ. Patrem ꝓpriū iurantē vel leuem in geſtibꝰ velebrioſum ſi qn̄ videbat ei compatiēdo etqͣſi cū lachrymis arguebat dicenſ: Paterchariſſime nunqͥd p̄ſbyter noſter in eccleſia dicit. ꝙ qui talia agūt regnū dei nō poſſidebūt. Matrē qͦꝫ quę cū in ſolēnitate q̄dam optimis ſcarlatis ⁊ rubicūdis veſtibꝰvteretur cū graui męrore corripuit in eccleſia coram conſedentibꝰ dicēs: digitoqꝫ demonſtranſ imaginē crucifixi: Intuere mat̓intuere. ⁊ vide dn̄m noſtrū Ieſum chriſtūnudū in cruce pendentē ſanguine rubricatum. ⁊ tu te in cōtumneliā ipſius veſtibꝰ ſcarlatis adornaſti. caue mat̓ caue chariſſimane ꝓ rubore veſtiū pęnas ęternales incurras. Nec mora mater verba filij nō modicum abhorreſcēs veſtes tales depoſuit. ⁊ talibus amplius vti penitꝰ denegauit. Mores ꝟo ⁊ geſtus ipſius pueri ꝑfectionē vitutum ⁊ gratiā dei in eo oſtendebant. nōdum puer ętatem ſeptennē impleuerat. etmortuus eſt. Appropinquans ergo morticonfeſſus ſacerdoti ⁊ ſacramentū corporischriſti poſtulauit. ſed ſacerdos ꝓpter puerilē ętatē ſibi denegauit. Puer aūt cū mira or̄onis gr̄a extenſis in cęlum manibꝰ dixit: Tu noſti dn̄e Ieſu ꝙ ſummū deſiderium meum eſt te hre. petiui te. feciqꝫ qd̓ debui. ⁊ ſpero confidentiꝰ ꝙ tui pn̄tia nō fruſtrabor. His dictꝭ parētes circūſedentes etflentes. conſolatus ē eos puer ille ⁊ ad meliora ꝓuocās. int̓ verba exhortatiōis. or̄onis ⁊ laudis ſpm̄ deo reddidit impollutuꝫ⁊ ſtatim habitꝰ ordinis fratrū minoꝝ tunicam cū aſſuto caputio quę ſuper eū extēſaiacebat repēte diſparuit. ⁊ nūqͣꝫ poſtmodūviſa fuit. Igit̉ poſt mortē eiꝰ cū ad ſepulcrū illius vbi ſepeliēdus erat ſtantes qͥdāex fratribꝰ mīoribꝰ pſalmū .ſ. De profūdis
dicere voluiſſent. nullo conatu ⁊ nulla reiteratione hūc pſalmū dicere potuerūt. vn̄ꝑ hͦ dabat̉ intelligi. illā ſanctā aīaꝫ nullisor̄onibꝰ indigere. Parētes ꝟo poſt mortem pueri intm̄ exēplo filij ꝓfecerūt. vt oīaoblectamēta ſęculi deſerētes. pater ordinēp̨̄dicatoꝝ. mater aūt ciſtercienſiū ordinemeiſdē tꝑibꝰ intrauerūt. ⁊ deo fidelit̓ ſeruier̄t¶ In epiphania dn̄i Ser. xxiCce magivenerunt ab oriente hieroſoly1eam dicētes: Vbi eſt qui natus eſt rex iudęoꝝ. Matth̓. ij. Hodiernędiei feſtiuitas magna ē. Un̄ merito dicit̉apparitio. vel etiaꝫ in vulgari. Der oberſttag Un̄ canit̉. Dies ſctīficatꝰ illuxit nob̓venite gētes ⁊ adorate deum. Et in ſignūhuiꝰ dr̄ in ꝟb̓ p̨̄miſſis: Ecce magi ab oriēte venerūt ⁊cͣ. Cōſuetudo ē ꝙ qn̄ aliqͥſ rexvadit ſibi acciꝑe regnū. tunc veniūt milites curię ſuę vt de ſua ſolennitate ipſi regiꝯgaudeāt. ⁊ gr̄as deo referāt. Veniūt etiāpopulares. vt eoꝝ dn̄m recognoſcāt. Ueniunt tandē pͥncipes ⁊ barones. vt ei munera deferāt ⁊ fidelitatē faciāt. Chriſtꝰ habet duo regna .ſ. cęleſte. ⁊ terreſtre. Regnūcęleſte pacifice obtinebat. Regnū aūt terreſtre diabolus vſurpauerat. Et iō chriſtꝰvenit in mundū vt diaboluꝫ de regno ſuoeijceret ⁊ ipſe regnū ſuū recuꝑaret. VndeIoh̓. xij. dicit̉. Nūc iudiciū eſt mūdi. Venerūt igit̉ pͥmo ipſum viſitātes milites ſuęcurię cęleſtis. de ſua ſublimationē ī regnūgras deo referētes ⁊ dicētes: Gloria in altiſſimis deo. Venerūt populares .ſ. paſtores ⁊ ipſum dn̄m recognoſcentes viſitauerunt. ⁊ ſimiliter de ſua ſublimitate gratiasdeo egerunt. Vnde dicitur Reuerſi ſuntpaſtores glorificātes deū. Hodie venerūtpͥncipes ⁊ barones vt fidelitatem ſibi facerent. ⁊ ideo procident es adorauerunt euꝫ⁊ apertis theſauris ſuis obtulerunt ei munera. Unde in ſermone pręſenti tria ſuntdicēda. Primo de ſapīa illoꝝ triū reguꝫSecundo de eorum inquiſitiōe ⁊ oblatione. Tertio quare pauꝑes reuerētiꝰ coīterſe habēt ad deū qͣꝫ diuites. ¶ Quantū
R