Sermo

Ecipitur: Non mechaberis. Non furtumfaciēs. Nō aſſumes nomē dei inuanū. neciurādo nec blaſphemādo. ⁊ ſic de alijs p̨̄ceptis. mō ſi dicis ꝙ deꝰ p̨̄cepit tibi qd̓ nōpotes implere. tūc tu mētiris ⁊ īcurris maledictioneꝫ dei. Bern̄: Maledictꝰ qͥ dicitdeū p̨̄cepiſſe impoſſibile. Itē chriſtꝰ dicitMatth̓. xi. Iugū enī meū ſuaue ē. ⁊ onusmeū leue. Quarto improbat̉. qꝛ ꝑ hoc tolleret̉ libeꝝ arbitriū. qd̓ tn̄ neceſſarium ē innobis. cuꝫ quo nos deus priuilegiauit. qꝛante hominē ſunt ignis ⁊ aqͣ. ⁊ ad qd̓cūqꝫvoluerit porriget manū. Sciēdū ꝙ Augꝰdicit ꝙ bene noſtra animalis ſenſualitasinclinat̉ plus ad vnū vitiū in vna ꝯſtellatione qͣꝫ in alia. et ſic etiam intelligitur devirtutibꝰ. vtpote natꝰ ſub venere ad luxuriam. ſub marte ad bellum. ſub virginē adcaſtitatem. Unde Ariſto. iij. ethicoꝝ. Indeſiderijs naturalibus pauci peccāt. Iteꝫteſte Ptolemęo. Sapiēs dominabituraſtris. Et Augꝰ. in regula ſua ad fratres īheremo dicit: Quando diabolus ſcrutat̉nos pronos ad vitia. ꝑ tales noſtras naturales inclinationes. per ea vitiā nos ſolet ſępius tēptare ad quę nos ſentit magꝭinclinatos fore. Unde Gen̄. iij. dixit deꝰad Chaym iratum volentē fratrem ſuumoccidere: Subtus te erit appetitus tuus. ⁊tu dominaberis eius. non enī cōſtellationes regere poſſunt noſtras volūtates. ergo peccant qui tenēt fatum. ⁊ dicunt ꝙ deneceſſitate oportuit eos hoc malū facerequia deus voluit ⁊ ordinauit ſic fieri. ⁊ ſicretorquent culpas ſuas in deum qui ē innocēs. Unde Ambro. Malum eſt peccare. peius in peccatis perſeuerare. peſſimum⁊ pernicioſum eſt. ſe defendendo in deumculpā ſuā refundere Quantuꝫ ad ſcd̓ꝫſcꝫ quō iſti tres reges cōmendātur ex feruore inquiſitionis et oblatiōis. nā ſtatimviſa ſtella iter arripuerunt et ieſum puerum diligenter inquiſierūt cum dixerunt.Ubi eſt qui natus eſt rex iudeoꝝ. vidimꝰenim ſtellam eius in oriente ⁊ venimꝰ adorare eum. Vnde ſciendum ꝙ ſicut habet̉in longa legenda colonię. Iſti tres regesfuerunt ſectatores ꝓphetę balaam qui ꝓ

phetauit vt habet̉ Numeri. xxij. Oriet̓ ſtella ex iacob. ⁊ virgo pariet ſaluatorē. Deqͦ etiā dicit Chryſo. ſuꝑMatthęū ꝙ qͥdāpopuli elegerūt duodecī ex eis ita vt vnodecedente alius in locum eius ſurrogaret̉.Qui aſcēdentes ſuper monteꝫ excelſū illotꝑe orauerūt ad deū. vt oſtenderet eis ſtelam quam balaam p̨̄dixerat. Aduenienteaūt tꝑe natiuitatꝭ chriſti. ī ipſa hora noctꝭmedię apparuit ſuper ipſos ī aere ſtella p̨̄fulgida ⁊ pulcerrima: In cuius ſūmitateerat imago pueri ꝑuuli ſecum ferētis imaginem crucis. Ex cuiꝰ aſpectu valde fuerūtgauiſi. eo ꝙ ſuis tꝑibus meruerūt illud videre. Et vox audita eſt: Ite in iudęam etregē quē q̨̄ritis natū inuenietꝭ. Tūc ſtatimiſti tres reges Caſpar. Balthaſar. ⁊ Melchior cum ſuis iter arripuerunt ⁊ hieroſolymam venerunt ¶ Queritur qͣre hieroſolymā venerunt. cū tn̄ ibi natꝰ nō fuit rexquē q̨̄ſierūt. Rn̄det̉ ẜm Remigiū ꝙ magitp̄s natiuitatis chriſti ī ſtella cognouerūtſꝫ natiuitatꝭ locuꝫ ignouerūt. Cum autemhieruſalē erat ciuitas regalis ⁊ ciuitas oblationis ⁊ ſacrificij. opinati ſunt ꝙ tā egregiꝰ puer qͥ erat rex iudęoꝝ. cui ⁊ ipſi munera offerre volebant. ſolū ī ciuitate regali ⁊oblatiōi ꝯgrua naſci deberet. Sꝫ diceresquomodo in tredecim diebꝰ hieroſolymāab oriente venire potuerūt. cū tamē hieruſalem ē in medio terrę. Reſpōdeo ẜm Remigium. ꝙ puer qui tūc natus eſt. in tambreui ſpacio de vltimis finibus terre ad ſemagos ꝑducere potuit. Un̄ ẜm Hiero.iſti tres reges venerunt in dromedarijs. qͥſunt animalia velociſſimi curſus q̨̄ tantūvno die currunt. quātū equus validus intribus diebus poſſet currere. Sꝫ ī p̨̄dictalegēda habetur. ꝙ lux ibi ꝯtinue lucebatubi equitabāt. nec ipſi nec iumenta eſuriebant nec comedebāt. ſꝫ die noctūqꝫ equitabant. Et notandū ꝙ magis hieroſolymam intrātibus ipſa ſtella diſparuit. qd̓diuina diſpoſitione factū eſt. vt ſic d̓ loconatiuitatis interrogare cogerēt̉. ⁊ ſic certificarentur non ſolum ꝑ ſtellam. ſed etiamper prophetię dictum. Un̄ cum veniſſenthieroſolymaꝫ ſtatim acceſſerūt ad herodē

T

B