XV III

tiū. vt ſic linguā ſuā refrenēt. vt eo meliꝰ ⁊fortiꝰ in deuotione interiori ꝓficiāt Unde legit̉ in vitaſpatrū. ꝙ qͥdā heremita tribus ānis lapidē geſtabat in ore. vt ſic addiſceret ſilentiū ſeruare. Quintū impedimētū eſt mutabilitas qͣ hō iam vult vnūpoſtmodū aliud. iam incipit illud bonumagere ⁊ poſt duos dies incipit aliud agere⁊ ſic nō ꝯtinuat bonū inceptū. ſꝫ de die indiē mutat̉ de vno ī aliud. ⁊ ꝓpt̓ iſtā mutabilitatē nō ꝓficit. Bern̄. Qui alicui tēditſi vnā ⁊ rectā tenuerit viā. cito ꝑuenit qͦ tēdit. ⁊ itineris ⁊ laboris aliqn̄ facit finē. Siꝟo multas aggredit̉ vias. errat. nec laboꝝaliqn̄ facit finē. qꝛ error nō hꝫ finē. Sex.tum impedimētū eſt cū qͥs nō curat venialia pctā dimittere. Un̄ Prouerb̓. Quimīma negligit paulatim defluit. Un̄ etiāGregꝰ. in paſto. Qui mīma pctā flere acdeuitare neglexerit. a ſtatu iuſticię nō qͥdērepēte ſꝫ partim cadit. Sꝫ diceres. quō venialia impediūt ꝓfectū hoīs. Rn̄deo ꝙ ꝓfectꝰ hoīs ꝯſiſtit in feruore charitatꝭ. ſꝫ venialia feruorē charitatꝭ diminuūt. ſicut aquaferuorem ignis. Sed mortale peccatum extinguit totam charitatem. Vnde aliquiperdunt deuotionē ⁊ tepeſcūt notabiliterEt ratio huiꝰ eſt. qꝛ nō curant dimitte̓ venialia. Ergo qui vult veraciter proficerecuram diligenter debet apponere. vt nonſolum vitet peccata mortalia. ſꝫ etiaꝫ parua pctā ⁊ venialia inqͣꝫtum pōt. qͣꝫuiſ ex toto non poſſit quis oīa peccata venialia vitare. qꝛ ẜm Salomonē Prou̓. xxiiij. Septies in die cadit iuſtus ⁊ reſurgit. Tamēhomo debet ſe moderare. ⁊ venialia qͣꝫtumpoteſt cauere ⁊ curare. Vnde Hiero. inepiſto. Mens chriſto dedicata ſic caueredebet minora quō etiam maiora. qꝛ venialia multiplicata grauant. Vnde Augꝰ. ſuper Ioh̓. Minuta ſūt peccata admodumarenę grauia. ſed ſi multa arena ponaturp̄mit ⁊ opprimit. Vnde etiam Gregꝰ. Vitaſti grandia vide ne obruaris arena.Sęptimum impedimentum eſt amorinordinatus ad propriū corpus. ⁊ inde fithomo puſillanimis. ⁊ puſillanimitas aſſimilatur hyemi non permittenti exire gra-

men. vel flores ab arboribꝰ. Sic multi nōaudent facere bona opera. quia tm̄ timentſuſtinere aliquid aduerſitatis ⁊ aſperitatꝭ.Prouerb̓. xviij. Pigrum deijcit timor.Pro quo ſciēdū. ꝙ caro ꝓpria non eſtinordinate diligenda ſed potius odiendatripliciter. Primo. quia eſt inimica animę. ⁊ qui corpus ſuum amat inimicuꝫ animę ſuę diligit. Vnde Gal̓. v. Caro concupiſcit aduerſus ſpiritū. Secundo qꝛcaro eſt corruptio animę. Sap. ix. Corpquod corrūpitur aggrauat animā. Surgeret enī ſępius anima ad orandum ⁊ vigilandum. ſed corpus grauat ⁊ impedit eāTertio. quia amor ſui eſt radix omniuꝫmalorum. Vnde apl̓s. Erunt homines ſeipſos amantes. Nam d̓ inordinato amore quem homo habet ad ꝓprium corpus.oritur gula. accidia. luxuria. ⁊cͣ. Nā ꝙ tal̓nō ieiunat ieiunia p̨̄cepta ab eccleſia cuꝫbene poſſet. hoc venit ex inordinato amorequia timet corpus nimiū grauari. Similiter ꝙ de mane non ſurgit. ſed diu dormit.⁊ ꝙ quandoqꝫ non vult aſperam veſteminduere. nec dure iacere nec orare. nec genuflectere. nec corpus diſciplinare. nec ſibi in comedendo vel bibendo aliquā delectabilia ſubtrahere. totum cauſatur ex nimio amore quem homo habet ad corpusꝓprium. Similiter ꝙ homo ſatiſfaciat ſuis carnalibus concupiſcentijs. ſcilicet crapuloſe viuēdo. luxuriādo. ſeipſū inebriando. cauſat̉ ex inordinato amore corꝑis. ettalia oīa impediūt ꝓfectū hoīs ⁊ influxumdiuinę grę. qꝛ tales nō ſentiūt dulcedineꝫdiuinę cōſolationiſ. Un̄ Augꝰ. li. v. ꝯfeſ.Gaudiū diuinę cōſolatiōis nō deguſtasſi carnali delectatiōe cor maculas. ¶ Ultimo quęrit̉ vtrū amor ſui ſit pctm̄ mortale. Rn̄deo ẜm Hermānū d̓ ſchilditꝫ ꝙnō. etiā ſi plus quis ſe amet qͣꝫ expedit. ſedtm̄ ſi amor ſui creſcit in contēptuꝫ dei. tūcerit peccatum mortale. Verbi gr̄a. Vt ſiquis nollet ieiunare vt teneretur ex pręcepto eccleſię ⁊ bene poſſet. ſed non vult corpus ſuum aggrauare. Similiter nec vultſurgere dn̄ica die ad miſſam audiendamprout quilibet homo tenetur ex pręcepto

T

G

X