XV III

Beatꝰ eſt homo ille qui ęquo aīo patit̉ bonū ⁊ malū. ¶ Nono debemꝰ puero Ieſu cantare ſitut matres huiꝰ ſeculi faciuntEt hͦ fit qn̄ deuote oras. vel aliqͥd boni legis. Un̄ Augꝰ. ſuꝑ pͣs. lxxxv. Or̄o tua locutio ē ad deū. qn̄ legis deuſ tibi loquiturqn̄ oras cū deo loquerꝭ. ſimilit̓ qn̄ deū laudas ⁊ ei regr̄aris. ⁊ hoc eſt opus angeli etſanctoꝝ in cęlo exiſtentiū. Psͣ. Qui habitant in domo tua dn̄e in ſęcula ſęculoꝝlaudabūt te. Bern̄. Diſcamꝰ in terris qͣsfacturi ſumꝰ laudes in cęlis. Nihil ita ꝓprie in terris cęleſtis habitatiōis ſtatū rep̄ſentat. ſicut alacritas laudātiū deū. Augꝰin. li. confeſſionū. Vere fęlix eēt qui poſſetdiuinę laudi ſemꝑ inſiſtere. Quantuꝫad tertiū ſciendū eſt vnū exemplū. ꝙ gratię agendę ſūt deo de oībus quę videnturCum quidā frater dixiſſet nihil ſe conſpicere quo nō ędificaret̉. Alius ait: Quid tibi nūc confert ędificatiōis viſio bufonis.ait ille. Certe multū. qꝛ nihil merui qͣre medeus fecit hoīem ⁊ nō bufonē. ⁊ qͦtiens bufonē video totiēs hoc bn̄ficiū ad mentē reuoco. ⁊ gr̄as ago ei qui me nō meo meritoad tam execrabilē formā nō effigiauit. ſedſpeciē pulcerrimā ⁊ imagineꝫ regiam mihitribuit.¶ De eadē dn̄ica Sermo. xviij.ꝙ impedimeta ꝓfectꝰ ſunt ſeptēUer autē creOſcebat ⁊cͣ. Sicut puer Ieſuscreuit corꝑalit̓. ita ⁊ nos creſcere debemꝰ ſpūalit̓. Vn̄. Augꝰ. de verbiſapl̓i. Semꝑ ambula. ſemꝑ ꝓfice. noli ī viadeficere. noli retroire. noli deuiare. remanet qͥ nō ꝓfic̄. retrocedit qͥ ad ea reuoluit̉.vn̄ iam receſſerat deuiat q̄ apoſtatat. Un̄etiā Bern̄. Nūqͣꝫ iuſtꝰ arbitrat̉ ſe cōprehēdiſſe. nūqͣꝫ dicit ſatis eſt. qꝛ ſꝑ eſurit ⁊ ſititiuſticiā. ita vt ſi ſemꝑ viueret. ſemꝑ inqͣꝫtūin ſe eſt iuſtior eſſe contēderet. ⁊ ſemꝑ d̓ bono in melius ꝓficere totis viribꝰ conaret̉.ergo ſicut puer Ieſus creſcebat corꝑaliterſic ⁊ nos ſpūalit̓. ¶ Unde in pn̄ti ſermone dicēda ſunt ſeptē impedimēta quę impediūt hoīeꝫ a ꝓfectu ſpūali. ſic ꝙ nūqͣꝫ ꝓ-

ficit ſpūalit̓ veracit̓. nec vnqͣꝫ ꝑfectus erit.Primū impedimētū eſt defectꝰ deſiderijꝓficiēdi vulgarit̓. Da der menſchnit hateinen rechten furſatꝫ. oder ernſt ſichzū belſeren vnd zu zunemen. Nam qͥ habet verū deſideriū ꝓficiēdi. vtiqꝫ in aliqͦ de die īdiē ſe emēdaret. ſꝫ qꝛ nō habet verū deſideriū ꝓficiēdi. ideo nō ꝓficit. qͣꝫuis etiā cōfiteatur tn̄ ex quo nō habet feruēs deſiderium ꝓficiēdi. ideo in nullo ſe emendat. hodie enī facit ſicut heri. cras ſicut hodie. Sꝫdiceret aliqͥs vn̄ ꝓuenit hͦ ꝙ homo nō habet feruēs deſideriū ꝓficiēdi. Rn̄deo ꝙ hͦcauſat̉ ex p̨̄ſumptiōe ꝑfectiōis ⁊ ꝓbitatis:vt cū homo reputat ſe aliqͥd eſſe cum nihilſit. Un̄ Seneca. Ideo meliores fieri nolumus. qꝛ optimos nos eſſe putamꝰ. Augꝰ.Oportet tibi diſplicere qd̓ es. ſi vis ꝑuenire ad illud qd̓ nō es. Ergo qͥ vult ꝓficere.debet feruēs deſideriū ꝓficiēdi hr̄e. ⁊ eſtimare quaſi vix adhuc inceꝑit deo ſeruire.Psͣ. Dixi nūc ⁊cͣ. Bern̄. Minime ꝓ certo bonꝰ eſt. qui melior eſſe nō vult. ⁊ vbi incipis nolle fieri melior. deſinis eſſe bonꝰ. ergo vt habet̉ Matih̓. v. Beati qui eſu. ⁊ſiti. iuſti. Un̄ Augꝰ. Tota vitā chriſtiana deſideriū eſt aīę. ¶ Secundū impedimentū eſt nimia diuiſio animi circa exteriora ⁊ mundana. Gen̄. xlix. Effuſus esvt aqua ne creſcas. Modo ſic̄ aqua fluithincinde ⁊ diſpergit̉. ſic ⁊ animꝰ nimis diſperſus nō ꝓficit. oportet enī habere qui etūcor ſecū ⁊ cū alijs. vt caueat ſibi a vanis ꝑturbationibꝰ. a ſuꝑfluis ⁊ nō neceſſarijs occupationibꝰ. Primo a vanis ꝑturbationibꝰ. qꝛ ſūt nōnulli quibꝰ cura eſt de oībuſqui oīa volunt arguere quę vident. ſi ẜmſuū affectū nō ſunt. etiā ſi bona ſūt ad ſingula mouent̉. garriūt. contendūt. nil patꝭęquanimit̉ volūt. Secūdo a ſuperfluis occupationibꝰ. qꝛ ſunt nōnulli quibꝰ nō ſufficit de pn̄tibꝰ eſſe ſollicitos. ſed etiaꝫ ſibi etſuis volūt ꝓ longis tꝑibꝰ futuris ꝓuiderequaſi deus de cętero hoīuꝫ cura ſe eximere vellet. ⁊ terra ceſſaret fructus neceſſarioſgignere. Iſti enī hoīes deū a ſe elongāt ꝓpter cordis inquietudinē. qꝛ deus quietūcor deſiderat vbi quieſcat. Sicut deuſ p

d 4

ꝙ

N

O