IX

grauior qͣꝫ mala ꝯſciētia. Uū etiaꝫ Augꝰ.Iuſſiſti dn̄e. ⁊ ita factuꝫ eſt. ꝙ pena ſit ſibioīs animꝰ inordinatꝰ. Un̄ etiā Boe. in decōſol̓. ph̓ię. Sic̄ ꝓbis ꝓbitas ipſa ē p̨̄miū.ita improbis neqͣtia ipſa ē ſuppliciū. Et hͦqͣꝫtū ad pͥmū mēbꝝ. ¶ Quantū ad ſecundū ſciēdū ꝙ error cōſciētię cōtingit ſeptem modis. Primo ꝓpt̓ ignorātiā qn̄neſcit̉ qͥd eligēdū ſit. vel ad quā ꝑtē declinandū. In tali caſu hō debet hr̄e recurſuꝫad deū ⁊ ad paſſionē chriſti. ⁊ dice̓ cū pͣs.Doce me face̓ volūtatē tuā. Un̄. ij. Paralipo. xx. Cū ignoramꝰ qͥd agere debeamus. hͦ ſolū habeamꝰ reſidui. vt ocl̓os noſtros dirigamꝰ ad te. Secūdo cōtingiterror cōſciētie ex negligētia .ſ. cū qͥs negligit cōſciētiā diſcutere. vel cū neſcit ſe expedire. negligit tn̄ ab alijs quęrere ⁊ int̓rogare. Un̄ qͥ ſe neſcit in ſua cōſciētia expediretenet̉ alios ſcientificos ⁊ cōſciētioſoſ int̓rogare. ⁊ ipſis ſuā cōſciētiā denudare. ſicutNicodemꝰ fecit veniēs in nocte ad Ieſumvolēs ī ſua cōſciētia īformari. vt habeturIoh̓. iij. ¶ Tertio cauſat̉ error cōſcientię ex ſuꝑbia. vt qn̄ qͥs non hūiliat intellectum ſuū .ſ. vt melioribꝰ ⁊ lr̄atis velit credere. Cōtra qͦs di it apl̓s: Captiuātes autēintellectu vr̄m in obſequiū. hoc eſt ꝙ quilibet in credēdis articulis plus debet cōſentire fidei qͣꝫ ſibi. Nā vt dr̄ in decre. Fidescomp̄hendit quę ſūt ſupͣ rationē. xxiiij. q.Nō turbat̉. Et in agendis ⁊ dimittendishō debet plus credere alijs diſcretꝭ ⁊ litteratis qͣꝫ ſibi. ſicut Augꝰ fecit ꝓut de ſe dic̄ inli. cōfeſſ. Ꝙͣuis oēs ſeptē artes liberales ꝑſe vltra oēs ſuos coętaneos didiciſſet. ⁊ ꝓpter ſuas rationes qͣs allegauit in ſuis erroribꝰ ſeipſuꝫ defendēdo diu credere ⁊ bapticari diſtuliſſet. tamē in p̨̄dicatiōe beatiAmbroſij ſe hūiliauit. ⁊ captiuari etiā ſuūintellectū ꝑmiſit ſaluberrime. Nā beatusAmb̓. cōuertit beatū Auguſtinū ab erroribus ſuis ⁊ eū baptizauit. qͣꝫuis ipſe beatuſAugꝰ erat tātę ſciētię in artibꝰ ꝙ nec ſimil̓ei viſus eſt. tn̄ plus credidit Ambroſio qͣꝫſibi. ⁊ ſic conu̓ſus ē. qꝛ niſi hͦ feciſſet: in erroribꝰ ſuis ꝑmāſiſſet. nec vnqͣꝫ ad fideꝫ ⁊ adſalutē ꝑueniſſet. Un̄ qͥ non vult errare ni

hil debet ex ſe ⁊ ex ꝓprio motu face̓. ſꝫ cuminformatiōibꝰ ⁊ cōſilijs alioꝝ illa face̓ in qͥbus poſſet errare. Nā tales p̨̄ponere debētſuis diſcretꝭ cōfeſſoribꝰ ea q̨̄ face̓ intenduntUn̄ Accꝭ. xxxij. Fili mi ſine cōſilio nihil facies ⁊ poſt factū nō pęniteb̓. Quarto cōtingit error cōſciētię ex ſingularitate. quahomo ſequens ꝓprium ſenſuꝫ. non conformat ſe alijs nec ſequit̉ vias cōmunes aliorum bonorū hominū. pͣs. Singularis ferdepaſtus ē eam Qualis fuit ille elatꝰ phariſęus qui dixit: Non ſum ſicut cęteri homines. ieiuno enī bis in ſabbato. Sed quilibet bonus homo debet fugere ſingularitatem ⁊ elationem ſuiipſius. in verbis. infactis in moribus. in vigilijs. in ieiunijs. inoratiōibꝰ. ⁊ debet ſe cōformare alijs boniſhominibus ⁊ cōmunem viam tenere. exemplo bonoꝝ hoīum. Hūbectꝰ dicit. ꝙ vnuſgradus hūilitatis eſt. cum quis non declinat ad omne qd̓ eſt contra cōmunē ſenſūvel curſum ordinis. qd̓ eum poteſt redderenotabilem. Sic ecōnu̓ſo eſt gradus ſuperbię. qn̄ quis ſingularē vitam vult ducere.pͣs. Neqꝫ ambulaui in magnis neqꝫ ī mirabilibꝰ ſuper me. Prouer. x. Qui ambulat ſimplicit̓ ambulat confidenter. ¶ Exemplū legitur ꝙ quidam voluit ſingularem vitam ducere. ⁊ īmunē ſe eſſe etiā aboībus pctīs venialibꝰ. ⁊ qn̄ vidit ꝙ non potuit viuere ſine peccatis venialibus. inciditin indiſcretam triſticiam. ⁊ conſequenter īdeſperationem. ſed poſtmodum adiutusor̄onibus ⁊ informationibꝰ diſcretorū. ſurrexit de illa deſperatione. ⁊ humiliter recōgnouit ſe ſine venialibus non poſſe viuereUnde Salomon. Non eſt homo iuſtusiu terra. qui faciat bonū ⁊ non peccet. IdēProuerb̓. xxiiij. Septies enī in die caditiuſtus ⁊ reſurget. Idem. Noli eſſe iuſtusnimis apud teipſum. Quinto cōtingiterror cōſciētię ex affectu inordinato qui affectus inclinat conſcientiā ad illud qd̓ homo appetit inordinate. ⁊ facit errare eum ⁊deuiare a rectitudine. Seneca. Perit oēiudiciū. cum res tranſit in affectum. Exemplū de Eua quę errauit in conſcientia ſuaqꝛ ꝯcupiuit ſciētiā dei dicēte ſerpēte: Eritꝭ

O

L

N