Sermo

ſicut dij ſciētes bonuꝫ ⁊ malū. Un̄ Chry.ſoſto. Nimiꝰ amor ⁊ nimiū odiū oē ꝑuertunt iudiciū. Un̄ etiaꝫ Ariſto. iij. de aīa.Appetibile ſꝑ mouet intellectū ſb̓ rōne boni. ſiue hͦ bonū ſit apparēs ſiue exn̄s. Un̄diligent̓ cauendū eſt cuilibet. ne inordinatū affectū habeat ad corꝑales res. ⁊ ſic erret ⁊ incidat in pctm̄. Un̄ Prou̓. xxiij. Errant qͥ oꝑant̉ malū. Sexto cōtingit error cōſcīę ex puſillanimitate. qn̄ .ſ. qͥs timetnō timēda vel plꝰ timet qͣꝫ debet. pͣs. Trepidauerūt timore vbi nō fuit timor. Nā timor indiſcretꝰ facit hoīeꝫ puſillanime. Cōtra qḋ dr̄ Eccꝭ. vij. Puſillanimis eē noliī aīo tuo. qꝛ dic̄ Eſa. Dicite puſillanimiſnolite timere. Talis puſillanimitas qn̄ ſuperat hoīeꝫ. tūc ducit eū in deſperationem.Ergo qͥ nō vult errare nec deſperare. debētdeo cōfidere. ⁊ ſeipſū cōfortare. pͣs. Viriliter agite ⁊ cōfortet̉ cor vr̄m. Idē pͣs. Mīadn̄i plena ē terra. Et ī illā mīaꝫ dei debethomo ſperare. Vnde pͣs. Sperantem aūtin dn̄o mīa circūdabit ¶ Septimo cōtingit error conſciētię ex perplexitate. quahomo credit ſe inter duo peccata poſitum.quorum alterum impoſſibile ſit eum poſſevitare. Unde quęrit̉ an perplexitas ſitaliquid de neceſſitatē. Reſpondeo ꝙ perplexitas poteſt eſſe quid ſcilicet ẜm erroneam conſcientiaꝫ. qua depoſita. liberatꝰ eritEt ſciedū ꝙ perplexitas eſt multum nociua. naꝫ hoīeꝫ ſępius ad infernū demergitpͣs. Niſi dn̄s adiuuiſſet me. paulominushabitaſſet in inferno aīa mea. Idē Abyſſus abyſſum inuocat. Unde Iſido. d̓ ſū.bo Abyſſus malę ꝯſciētię ⁊ erroneę. abyſſum inuocat dānatiōis ęternę. Ergo quilibet deponere debet perplexā ⁊ erroneā conſcientiā ẜm cōſiliū diſcreti confeſſoris. ⁊ talis erroneus in conſcientia ſua tenetur ſeqͥinformationem diſcretorū cōfeſſorū. Nādeus hoc requirit. Vnde legitur ꝙ Innocentius papa religioſo conſuluit vt deponeret ſuā indiſcretā ⁊ erroneam conſciētiāqd̓ ⁊ fecit. Sic ⁊ cū tibi ꝯſulitur. tunc deponere debes. ⁊ deum inuocare vt te adiuuet.ad eam deponendam. nam talis conſcientia impedit hoīe m a ꝓfectū ꝟtutū. ⁊ fac̄ cū

diſtractū ⁊ inhabilē ad quecūqꝫ bona oꝑaEt hͦ qͣꝫtū ad ſecūdū ¶ Quantū ad tertiū. nota exēplū de aduētu chriſti ad mortem hoīs. qd̓ legit̉ in vitas fratrū ordīs p̨̄dicatoꝝ. Fuit ī ꝓuincia anglię in conuētuderbie frat̓ quidā iuuenis valde deuotusqͥ in villa qͣdā ad quā exierat. in domo fratrū minoꝝ infirmatꝰ ad mortē ꝑ̨̄ntibꝰ tribus frībꝰ nr̄is ⁊ duobꝰ minoribꝰ. manu ſuaoculos clauſit ⁊ pleno ore ſubriſit. cui ſubprior aſtans dixit. cur riſiſſet. ait ille qꝛ venit ſanctꝰ Haymūduſ rex noſter ⁊ martyr⁊ ecce tota domus repletur angelis. Et iterum intentius riſit dicēs: Dn̄a noſtra aduenit. ſalutemꝰ eam. Cunqꝫ dixiſſent oēsSalue regina ⁊cͣ. Ait infirmus: O qͣꝫ gratanter accepit beata virgo hanc ſalutationem ⁊ ipſa gaudēs ſubriſit. Poſt hoc frater infirmus oculos ad oſtiuꝫ dirigēs. vultu mutato in palloreꝫ ait: Nodo dn̄s nr̄Ieſus chriſtus venit ad iudicandum me.Et factus in agonia tanqͣꝫ ductus ad iudicium. in oībus mēbris prius emortuꝰ tātum cōtremuit ⁊ intantū ſudauit vt ſicutteſtatus fuit p̨̄dictus ſubprior. vix ad tergendū ſudorē vultus illius ſufficeret. ⁊ qͣſicoram iudice conſtitutus cum omni timore diſceptabat dicens aliqn̄. verum eſt. aliqn̄ non eſt ita. Aliqn̄ beatā virgineꝫ interpellanſ ne diſcederet ab eo. aliqn̄ accuſantes conſtanter redarguēs. O inquit intercętera bone Ieſu condona mihi hoc modicum. Cui ſubprior ait: Quid eſt frat̓ chariſſime. computātur ne peccata modica inter magna. Heu inqͥt ita ⁊ grauiſſime gemens. Cum aūt moneretur a ſubpriore ꝙnullo modo diffideret. etiam ſi angelus d̓cęlo aliud ſuaderet. qꝛ ſaluator noſter miſericors eſt. Rn̄dit infirmus vultū hilarato. reuera mīcors eſt. Et gratias agēs beatę Marię virgini ⁊ ſanctis qui ſibi aſtiterūt. ⁊ ꝓ eo apud chriſtū int̓ceſſerūt fidelit̓.⁊ pꝰ modicū expirauit. ⁊ in pace quieuit.¶ Sermo Xde antichriſtoiniOEuelabitūr quꝰantichriſtꝰ cuiꝰ aduētꝰ erit ẜmOꝑationē ſathanę. ij. Theſſ. ij

O

P