Sermo
nec etiam nimis ſtrictā. formādo nob̓ peccatū mortale qd̓ vix ē veniale. Sꝫ talis qͥhꝫ nimis ſtrictā cōſciētiā tenet̉ ſibi eligerediſcretū cōfeſſorē ⁊ diſtrictū. ⁊ eū ſeqͥ in qͦbus eū informat. nā deꝰ hͦ reqͥrit. Tertiacōſcientia ē cōſciētia ꝑturbata. ⁊ illaꝫ hn̄tilli qͥ volūt de pctīs ſuis deſperare ⁊ d̓ mīadei. Et talis deſperatio ē peſſimū peccatū.Un̄ Iſido. de ſum. bo. Deſperatio ē peioroī pctō. Un̄ Hiero. Iudas plus offēditdeū deſperādo. qͣꝫ chriſtū tradēdo Vndenullus deſperare debet de pctīs ſuis. etiaꝫqͣꝫtūcūqꝫ magna ſint. Un̄ Bern̄. Maioreſt dei pietas qͣꝫ quęuis iniqͥtas. Naꝫ mīadei eſt infinita. Unde dicitur in decretis.Miſericordię dei nec menſuras poſſumusponere. nec tꝑa diffinire. xxvi. q. vi. his qͥQualem conſcientiā etiam habent illi quicrebro in peccata eadē relabunt̉. ⁊ qͣꝫqͣꝫ pęniteant tamen ꝓpter relapſus frequentiaꝫꝓprie quendam deſperatiōis impulſum incurrūt ⁊ turbant̉. quos chriſtus aīę medicus conſolat̉. cū Petro quęrēti: quotiēs īme peccabit frat̓ ſupple de die. ⁊ dimittaꝫci? rn̄dit: nō dico tibi ſepties ſꝫ ſeptuagies ſepties. ⁊ ẜm omēs catholicos doctorestotiens quotiens pęnitebit. etiam ſi qͥs mille milia peccata haberet. ſi conteritur. deuſignoſcit ei. Unde Ezech̓. xviij. Quacūqꝫhora peccator ingemuerit. omniū peccatorum eius amplius non recordabor. Sed qͥnon habet confidentiā in deo. qͣꝫuis qn̄qꝫcōterit̉ ⁊ confitet̉. ſi non confidit miſericordię dei. pctā ſibi non dimittunt̉. Un̄ Ambroſius. Non poteſt agere pęnitētiā qͥ nōſperat indulgētiā. Augꝰ. Pęnitentia quęex fiducia nō ꝓcedit. inutilis ⁊ ſterilis manet ⁊ ſine fructu. ¶ Quarta conſcientiaquę etiam mala eſt. eſt conſcientia ꝑuerſaquā habent illi qui peccata parua ponderant ⁊ magna non ponderant. neqꝫ curāttalē conſciētiam habuerūt phariſęi quibꝰchriſtꝰ maledixit. vt habet̉ Matth̓. xxiij.Uę vob̓ phariſęi qͥ decimatꝭ mentā. anetum ⁊ rutam. ⁊ oē olus horti. ⁊ grauiora legis p̨̄termittitꝭ. Similē conſcientiā habētillę ꝑſonę. quę nō verentur ꝓximis detrahere. lites ⁊ diſcordias ſeminare. ⁊ ſe ſuper
alios in ſuperbia mentis extollere. ⁊ ſic dealijs. Sꝫ de ꝑuis ſic̄ de ꝟbis ocioſis. riſibus ⁊ iocis. ⁊ de lotiōe manuū cū nimiū d̓aqͣ ſuꝑfundūt. de his cōfitent̓ ⁊ d̓ magniſobliuiſcūt̉. ¶ Quinta ē ꝯſciētia laudadabilis. ⁊ illū hn̄t boni hoīes. qͥ hn̄t bonaꝫrectā ⁊ tranquillā. ſecurā. purā. quietam ⁊mūdam cōſciētiā. ⁊ tales hn̄t cōtinuū gaudium. Prou̓. xv. Mens ſecura quaſi iuge cōuiuiū. Hoc ſic patet. Nā ſi vidēt ſupͣſe. vident deū cū oculis mentis queꝫ nūqͣꝫoffenderūt. ⁊ ſi offenderūt. tn̄ pęnituerunt⁊ ſpem d̓ remiſſiōe pctōꝝ ſuoꝝ hn̄t. ⁊ hͦ cōfert eis gaudiū. Si vidēt infra ſe tūc cognoſcūt infernū ad quē nullus ꝟtuoſus ſiue verus pęnitens ꝑueniet. ⁊ ipſi ſperant ſenunqͣꝫ illuc venturos. Si retro ſe vident.cognoſcūt tꝑs p̨̄teritū qd̓ in ſeruitio dei expenderūt. Si an̄ ſe vidēt. cognoſcūt futurū tꝑs qḋ in ſeruitio dei expēdere intendūtqͣꝫdiu viuūt. Si ad ſiniſtram tunc cognoſcunt dęmones qui nunqͣꝫ poteſtatem ſuꝑeos habebunt. niſi velint ſeipſis cum libera poteſtate ⁊ voluntate peccando ſubijcere. Si ad dextram tunc cognoſcunt angelos qui eis ſeruiūt in omui loco ⁊ tꝑe. vſqꝫad mortem. ⁊ ab inſidijs diaboli protegūt⁊ poſt hanc vitam animas eorum ad cęluꝫperducunt. vbi cuꝫ chriſto ⁊ beata Maria⁊ cū oībus ſanctis ęternaliter regnabunt.Iſta oīa iam enumerata conferunt gaudium bonis in pręſenti vita. Un̄ Iſid̓. deſum. bo. Vis nunqͣꝫ eſſe triſtis bene viuebona cōſciētia ſꝑ gaudiuꝫ hꝫ. Matth̓. v.Beati mūdo corde qm̄ ipſi deuꝫ videbūtEt nō ſolū erūt beati in futuro. ſꝫ etiaꝫ ſūtbeati in ꝑnti. qꝛ nulli hoīum in hac vita ēmelius qͣꝫ hoī virtuoſo. qui cum pura conſcientia deo ſeruit. Un̄ Gregꝰ. in moral̓.Abſit ꝙ tanta ſit delectatio in vitijs. qͣꝫtain ꝟtutibꝰ. Bern̄. Magnę diuitię ſūt bona cōſcientia. Et reuera quid in rebus melius. quid in terra quietius atqꝫ ſecuriꝰ bona conſciētia? Sed mali qui habent lęſasconſcīas. nunqͣꝫ ſunt lęti. Naꝫ ſyndęreſisſꝑ remordet eos qn̄ cōuertunt̉ ad cor. ⁊ inueniūt ſe in tali ſtatu in quo non pn̄t ſalnari. Un̄ Iſido. de ſum. bo. Nulla pęna
R