Sermo

dicēs: Fili p̄be mͥ cor tuū. Sciēdū in pn̄tiſermōe tria ſūt dicēda Primo qͣre chriſt̓petit cor hoīs ⁊ qualit̓ ſibi dandū eſt. Secundo q̨̄ cauſent mūdiciā cordis. Tertioquō cor mūdū cognoſcit̉ ⁊ quō cuſtodit̉.¶ Quantū ad pͥmū ſciendū. ꝙ deꝰ petit cor ⁊ nō aliud mēbruꝫ triplici ratione.Primo iō qꝛ ē ſpāle hoſpitium dei. in qͦquieſcere cupit. Iō cor interp̄tat̉ qͣſi camera oīpotētꝭ regꝭ. nam rex cęleſtis delectaturinhabitare cor. Un̄ Prou̓. Delitię meęcum filijs hoīum. Secūdo petit ideo qꝛcor eſt pͥncipium oīum mēbrorum. VndeAriſto. xiij. li. aīaliū. Cor eſt pͥncipium vitę. Et oēs motꝰ corporis ⁊ ſenſus ⁊ conſequenter totum hominē petit deuſ in hoc ꝙpetit cor. ⁊ merito totum hominem exigit.qui totum corpus ſuuꝫ ⁊ oīa mēbra ſua inpaſſione ſua ꝓ ipſo homīe expoſuit. Tertio qꝛ cor eſt plenuꝫ ſanguine. ideo paterpetit cor vt ſuū filiū ſanguineū illuc ponatNam ẜm Ariſto. viij. eth̓. Simile diligitſimile. Vnde quilibet debet in corde ſuoIeſum cum ſuis vulneribus ſanguineislocare meditando paſſionem eius. Inde Bern̄. in ꝑſona dn̄i in quodā ſermōe.O homo vide quę pro te patior. nō eſt dolor ſimilis quo ꝓ te crucior. ad te clamo. qͥpro te morior. vide pęnas quibus afficiorvide clauos quibus confodior. cuꝫ ſit dolor tantus exterior. interior eſt planctꝰ grauior. cum te tam ingratum experior. Unde etiam Hiero. in epl̓a. Conſpui voluitvt velamen culpę ⁊ ignorantię a cordibusnoſtris auferret. In capite percuti. vt caput noſtrū. id eſt. Adam ſanitati reſtitueret. Colaphis cedi ⁊ ꝟbis derideri vt nosei labijs ⁊ manibus. id eſt. verbis ⁊ operibꝰapplaudamus. ¶ Item ſciendū ꝙ deꝰvult cor ſibi dari non mutuari nec vendi.Un̄ Holgot. ſuꝑ. li. Sap̄. Illi deo mutuant ſua corda. qͥ ꝓ tꝑali ꝓſperitate deoſeruiūt. nam cum ipſa ꝓſperitas eis ſubtrahit̉. tūc ⁊ ipſi ſb̓trahūt deo corda ſua quęantea ſibi in proſperitate mutuauerunt.Un̄ pͣs. Confitebit̉ tibi cum benefecerisei. Sed nō eſt deo ſeruiendū pͥncipaliterpro temporali remuneratiōe. Unde dr̄ in

decre. Remunerationē tꝑalē nō debet qͥsquęrere ꝓ bono qḋ agit. vt patet d̓ pę. diſ.iij. c. Ꝙͣqͣꝫ. Sed illi vendūt qui deo ſeruiunt ꝓ mercēde ęterna. Nam ſpem retributionis habet qui eſt mercēnarius. Sed illidant corda ſua deo qui ex mera bonitatedeo ſeruiunt. Et hoc deſiderat ipſe deus.Unde dicit in verbis p̨̄miſſis: Fili prębemihi cor tuū. quaſi diceret ẜm Holgot.Fili mi per creationē. fili mi per redēptionem p̨̄be mihi cor tuū. ꝑ dilectionē ⁊ deuotionē. Un̄ Chryſoſto. Merces maior tibiauget̉. qn̄ nō ſpe mercedis operaris ſꝫ ſtudio placēdi. Itē ſciendū ꝙ ipſe deus nonpetit partem cordis. ſed totū cor vult integraliter habere. Vnde Matth̓. xxij. Diliges dn̄m deū tuū ex to. ⁊cͣ. Nam falco eſtquis generoſa cū diu volauerit pro prędacor ꝓ mercede requirit. Falco chriſtꝰ eſt qͥꝓ te volauit de cęlo in vteruꝫ virginis. devtero virginis in munduꝫ. de mundo adcrucem. ⁊ de cruce ad lymbum. ⁊ econuerſo. de mūdo ad cęlum. ergo ſibi cor tuumrecte vendicat. ¶ Quantū ad ſecūduꝫſciendū ꝙ tria cauſant mundiciaꝫ cordis.Primū eſt vt quotidie videamꝰ operanr̄a ⁊ totā cōuu̓ſationē nr̄am bene cōſideremus. ſi aliquid ſit in eis reprehenſibile vl̓deo contrariū. Nam homo qui vult mundum cor acquirere. debet diligenter verbafacta ⁊ conuerſationes ſuas conſiderare.id eſt. cognoſcere. qꝛ initiū ſalutiſ eſt cognitio ſui. Secundum qd̓ cauſat mūdiciam cordis eſt ꝙ quicqͥd homo inuenit in qͦdeū offendit. vt de hoc veram pęnitētiamagat. Et illa vera pęnitentia conſiſtit intribus. Primo in contritiōe vera. Un̄dr̄ in decre. Sine contritiōe nullum pctm̄dimittit̉. de pę. diſ. j. Per contritionē. Etilla contritio debet ex vero ⁊ amaro cordeꝓcedere. Unde Hiere. vi. Luctuꝫ vnigeniti fac tibi planctū amarū. Unde etiamGregꝰ. Illum quē conſpicis delicta fletudolere. in conſpectu deitatis non dubitesmīam conſequi. Unde ẜm Petrum detharan. Contritio poſſet eē tanta ꝙ totuꝫreatū deleret .i. culpā ⁊ pęnā. Secūdoꝟa pnīa ꝯſiſtit ī ꝯfeſſiōe. Un̄ Amb̓. Nō

B

A

C