V III
humiliantꝭ ſe nubes peuetrat. ⁊ donec appropinquat ad dn̄m nō conſolabit̉. ⁊ nōdiſcedet donec altiſſimꝰ aſpiciat. Et ecōu̓ſo veſtis mollis ⁊ p̄cioſa impedit or̄onem.Nam ſuꝑbus habitꝰ non impetrat a deoqd̓ petit. Un̄ Iacōbꝰ. Suꝑbis reſiſtit deus. Un̄ Hiero. in epl̓a. Qua fiducia erigis ad cęlū vultū quē cognitor nō agnoſcitQuarto veſtis aſpera liberat hoīeꝫ a veſte calamitatꝭ qua dānati veſtiūt̉. pͣs. Induant̉ ſicut diploide confuſiōe ſua. Naꝫdānati confundūt̉ in corꝑe ⁊ aīa. Un̄ dic̄dn̄s per ꝓphetā: Gloriā eoꝝ in ignominiācōmutabo. Sic econu̓ſo pompoſitas ⁊ varietas veſtiū varietatē pęnarū inducit. qꝛquot tunicas. qͦt pallia. quot colores. qͦtſciſſuras ſuꝑbus ex ſuꝑbia induit. tot pęnas ꝓ his in futuro habebit. ¶ Quinto aſpera veſtis impetrat hoī ſtolam gl̓ięclaritatꝭ ęternę. Apocꝭ. vi. Datę ſunt illisſingulę ſtolę albę. Nā veſtis glorię p̨̄cellitclaritatē ſoliſ. Matth̓. xiij. Fulgebūt iuſtitanqͣꝫ ſol. De hac claritate loquit̉. Anſelmus. In illa vita pulcritudo iuſtoꝝ. ſoliſpulcritudini. qͥ ſeptēplicit̓ qͣꝫ eſt modo fitſplendidior. adęqͣbit̉. nam ſi cęlū aꝑiret̉.totus mūdus ille vniꝰ corꝑis claritatē glorioſi ſuſtinere nō poſſet. Corpus enī illudqd̓ cilitio īduit̉. ⁊ ſacco tegit̉ ſeptēpliciterclarius erit qͣꝫ ſol iam eſt. ſicut iam patuitꝑ autoritatē. Anſelmi. Et ſuꝑ hoc aīa hominis implebit̉ ineffabili claritate. VndeBern̄. Putas qualis tūc erit ſplēdor aīarum. qn̄ ſolis habebit ſplendorē lux corporum. Ex hoc elicit̉ ꝙ quilibet debet corpusſuū caſtigare cū abſtinētia eſcę ⁊ potus. inqͣꝫtum valitudo ꝑmittit. ⁊ domare carneꝫſuam cū cilitio vel alio aſpero indumentovt ad talem claritatē ꝑuenire valeat. Vn̄Hiero. in epl̓a. Nullus labor durus. nullum tempꝰ longū videri debet quo gloriaęternę claritatꝭ acquirit̉. Un̄ etiā Chryſoſto. de recuꝑatiōe lapſi. Si quotidie oporteret nos tormenta ꝑferre ⁊ ipſam gehēnāparuo temꝑe tolerare. pro eo ꝙ chriſtū videre poſſemꝰ in gloria venientē. ⁊ ſanctorūeius numero ſociari. non erit dignum patioē qḋ triſte eſt modo. vt tāti boni tantęqꝫ
glorię participes haberem. Inſuꝑ libent̓quilibet debet carere delectabilibꝰ carnis ⁊gaudijs mūdi vt ſic poſſit ꝑuenire ad gaudia cęli. Un̄ Augꝰ. de li. arbi. Tanta eſtpulcritudo iuſticię. tanta ē iocūditas ęternę lucis. vt etiā ſi nō liceret in ea ampliusmanere qͣꝫ vniꝰ diei hora. ꝓpt̓ hoc ſolum innumerabiles anni huiꝰ vitę pleni diuitijſ⁊ etiā cū oī affluentia tꝑaliuꝫ bonoꝝ rectemeritoqꝫ contēnerent̉. Idem Augꝰ. li. ij.de ciui. dei. Deus erit finis deſiderioꝝ noſtroꝝ. qͥ ſine fine videbit̉. ſine faſtidio amabitur. ſine fatigatione laudabit̉. hoc munꝰhic affectꝰ. hęc actio ꝓfecto erit oībꝰ coīs. ſicut ipſa vita ęterna cōis eſt. ¶ Ultimonota vnū exemplū de aſperitate veſtiuꝫ etabſtinentia. et legitur in. li. de apibus. ꝙerat quędam mulier in partibꝰ brabantięrecluſa in paruo tugurio. quę loricam ferream portabat ad carnē. ⁊ ſuꝑ loricā ferream ex ſetis piloꝝ cilitiū quo ꝑ mediū loricę caro pungebat̉. ſuꝑ nudā terrā ⁊ ſuperduriſſimos lapides recūbebat. ter tantumin hebdomada pane in dimdia parte mixto ciuerbus in menſura ⁊ pondere veſcebatur ¶ Item aliud exemplū legitur. ꝙquędā virgo annicula fuit ī heremo. q̨̄ trigintaocto annis in vna ſpelūca manſit. etdeo ibidem deuote ſeruiuit. ⁊ niſi de radicibus ⁊ herbis ⁊ fructibꝰ arboꝝ cibū ſumpſit⁊ nunqͣꝫ in illo longo tꝑe homīem vidit. ⁊poſtmodū duo heremitę ex improuiſo adeius ſpeluncā venerūt. ⁊ ipſam defunctaminuenerūt. ⁊ ſic eam ſepulturę tradiderunt¶ De eadem dn̄ica Ser. VIII.de pręparatione cordis.Ili prebe mihi cor tuū ⁊cͣ. Prouerb̓. xxiij.Ex quo in pn̄ti dn̄ica agit̉ deſpūali aduentū chriſti in cor hoīs. In ſignū huius tūc ipſa veritas petit ſibi pręꝑari ⁊ p̨̄beri cor. nam ipſe paratꝰ eſt illud implere cum ſuo ſpūali aduentū. Un̄ Augꝰli. iij. de pęnitentia. Pręſto ſemper eſt gratia quę nunqͣꝫ deficit. niſi priuſ expulſa. cōtinue neceſſario qd̓ ſuū eſt inſpirat ſi eſt qͥrecipiat. ergo ipſe petit cor cuiuſlibet hoīs
b 2
T
U
X