⁊ ſuꝑfluis ⁊ īmundis cogitatiōibꝰ. qꝛ mundus inhabitator mundam quęrit domū.Un̄ etiā Bern̄. ſuꝑ cantꝭ. Gratia balſamū puriſſimū eſt. ⁊ ideo purū ⁊ ſolidū vasrequirit. Tertio ꝙ illi duo aduentꝰ .ſ. incarne ⁊ ad iudiciū ſunt ad nos. ſed ille ſpiritualis aduentꝰ eſt in nos. In pͥmo aduētu ſaluator ad nos venit ad cęlū rediturꝰ.In mentē ꝟo venit in nobis māſurꝰ. niſicum īmūdicia operū noſtroꝝ qͣſi ꝓprijs manibus eū expellamꝰ. Un̄ vocat̉ emanueſqd̓ interp̄tat̉ nobiſcū deus. Un̄ Ioh̓. xiiijVos cognoſcetꝭ eū qꝛ apud vos manebit⁊ in vobis erit. Seneca. Prope eſt deꝰ. tecum eſt. inte eſt. Un̄ magna ſecuritas eſthoī deū hr̄e ī ſe. nam magnū theſauruꝫ hꝫqui deum habet. et qui deū habet in ſe veriſimile ē ꝙ nō ſit ſine ꝯſolatiōe. Apocꝭ. iij.Si qͥs audierit vocē meā. ⁊ aꝑuerit mͥ īanuam intrabo ad eū ⁊ cęnabo cū illo ⁊ ipſemecū. Bern̄. Cibus aīę ē gr̄a dei. dulciſſimus ſane. ⁊ oēꝫ hn̄s in ſe ſuauitatē ⁊ delectamētū ſaporis. Un̄ etiā Baſiliꝰ. O dulcedo melliflua. dulcedo mirāda. qͣꝫ dulcises ī meditatiōe. ſꝫ dulcior ī or̄one. dulciſſima ī ꝯtēplatiōe. ſꝫ ſuꝑdulciſſima ī btītudine. Et hͦ qͣꝫtū ad pͥmā partē illius ſermōis¶ Sed qͣꝫtum ad ſecūdā ſciendum eſtꝙ ſunt ſex ẜm Guil̓. lugdu. quę ſi cogitantvalent ad hͦ vt ille qͥ ꝑ pctm̄ mortale deſeruit deū. eius ſpūalem aduentū deſideret.Primū eſt ꝙ recogitet .ſ. quē reliquit .ſ.prem ſuū cęleſtē. Deutꝭ. xxxij. Deū qui tegenuit dereliquiſti. Naturalis eſt amor filij ad patrē. naturalis dolor de eius offenſa. ſed maior debet eſſe de offenſa pr̄is cęleſtis. Augꝰ. Amādus eſt generator. ſꝫ p̨̄ponendus eſt creator. Inſuper dn̄m ſuū negauit. qd̓ eſt magnū opprobriū coraꝫ deo⁊ etiaꝫ coram hoībꝰ negare ꝓpriū dn̄ꝫ. Inſuper vel poſtremo dereliquit liberatorē ſuum. d̓ quo multū dolere debet qui receſſiſſe ſe videt ab eo qͥ morte ꝓpria eū a morteęt̓na liberauit. Eccꝭ. xxix. Ingratus ſenſudereliquit liberantē ſe. Refert̉ enī leonemquem quidam miles a ſerpēte liberauit adhęſiſſe inſeꝑabilit̓ vſqꝫ ad mortē liberatori ſuo. Econtrario multi relicto dn̄o ſuo

adhęrent ſerpenti infernali. qui nihil habet dare niſi ꝙ ſicut ipſe poſſidet ęternamdamnationē. Iudith. iij. Erui voſ de manu eoꝝ. ⁊ tn̄ vos dereliquiſtis me. Hiere.xvij. Dn̄e oēs qͥ te derelinquūt confundētur. Secūdo cogitare debet cauſaꝫ qͣredereliquit deū. Hiere. ij. Quid inuenerūtin me patres vr̄i iniquitatꝭ. qꝛ elongauerūta me. ⁊ ābulauerūt poſt vanitatē ⁊cͣ. Unde Holgot ſuꝑ. li. Sap̄. dic̄: Si bn̄ficiachriſti cogitemꝰ ⁊ nr̄am malignitatē ponderemus. non ē dubiū ſi vſum rōnis habemuſqͥn occaſionē pęnitētię ſentiemꝰ. Vn̄poetę ſcribūt. ꝙ arpia auis eſt habēs faciēhoīs ſed ē auis multū crudelis. intantū ꝙinterdū fame ſtimulante hoīem inuadit etoccidit. Sitiēs aūt ex tūc cū ad aquā volat vt bibat. vbi faciē ſuā intuēs. ⁊ ſe ſibiſimilē nuꝑ occidiſſe recolens. tm̄ dolorempatit̉. ꝙ inde qn̄qꝫ morit̉. Quid ergo nosratione vigētes faciemꝰ. qn̄ deū nr̄m ⁊ fratrem nr̄m qͣꝫtuꝫ nr̄a interfuit nos occidiſſecognoſcimꝰ? Hoc aūt videmꝰ exp̄ſſe cumverbū dei audimꝰ. vel ſcripta ſanctoꝝ legimus deuote. Et qͥcūqꝫ nō pęnitet d̓ peccatis ⁊ deſiderat aduentū grę iſta recogitans. nō eſt ꝑfectus chriſtianꝰ nec euangelio dei credit. Et ideo ſignanter dr̄ Mar.pͦ. Pęnitemini ⁊ credite euangelio. Tertium eſt ꝙ cogitet quid cū eo reliquerit.qꝛ oē bonū. Augꝰ. Tale bonū deus eſt. vtnemī eū deſerēti bn̄ ſit. Quid enī erit bonū peccanti. ex quo ipſe ſibi malus eſt ſeipſum occidēdo? Sap̄. xvij. Homo per maliciam animū ſuā occidit. Seneca. Nihileſt hoī bonū ſine ſe bono. Vnde Holgot.Merito dolere deberemꝰ pro gr̄a quā amiſimus. efficimur enī per culpam d̓ filijs deifilij diaboli. de familiaribꝰ dei hoſtes ⁊ ꝓditores ęmuli chriſti. ⁊ de regni cęleſtis hęredibus. erimus exules ⁊ ꝓſcripti. Unde legitur in. li. de natu. rerū. ꝙ quędam auiseſt quę vocat̉ auis ꝑadiſi. quę ꝓpt̓ inſignēpulcritudinē ſic vocat̉. Eſt enī tantę pulcritudinis ꝙ nullus color ſibi deeſſe credit̉vox enī eius eſt ita dulcis ⁊ pia ꝙ pōt deuotionē ⁊ gaudiū excitare. Hęc auis ſi capta fuerit ⁊ illa q̄ata irremediabilit̓ gemit

h

R