Sermo
vindictā iudicij diuini. Legit̉ in li. de apibus. Erat mōaſteriū ſancti Iacobi apudleodiū. vn̄ ibidē qͥdā adoleſcēs ꝯſobrinꝰp̨̄poſiti maioris eccl̓ię cā deuotionis religionē ītrauit. qd̓ ut audiuit p̨̄poſitꝰ indignetulit. mādauit ꝑ clericos ꝯſobrinum exireRenuit ille. Tunc p̨̄poſitꝰ forti manu coſlecta multitudine ſatellitū ītrauit violenter cęnobiū. rapuit iuuenē et nudatū ſancto habitu induit eū habitu ſęculari. Abbas gͦ monaſterij collectis maioribꝰ ciuitatis ep̄o cōquerit̉. ⁊ totū cleꝝ ꝓ tantis iniurijs īterpellauit. hunc cū indignāter vixaudire vellet ep̄s. ⁊ abbatē potiꝰ impeteret duris verbis flexis genubꝰ abbas cuꝫmoderamine verboꝝ dixit: Iudiceꝫ ꝯtrate o p̨̄poſite in terra habere non poſſum. ſꝫꝯtra te deū ſummū iudicem interpello. vtinfra. xl. dies. vterqꝫ noſtꝝ cōpareat corāillo ſentētiā iudicis ꝓ meritis accepturus.Ad hͦ p̨̄poſitus cachīnans cum ſuis irriſithoīem atqꝫ ſpreuit ⁊ repulit exprobratumQuid plura: Quadrageſima aūt die circa nonā mortuꝰ eſt p̨̄dictus abbas. Et cūꝓ illo ſolēniter pulſarent. ſedens ī balneop̨̄poſitus q̨̄ſiuit a circūſtantibꝰ qͥd hͦ eſſet.mox qͥdam ingrediēs et reqͥſitus d̓ ſonitucampanaꝝ: Rn̄dit abbatē ſancti Iacobiiam defunctu. et ꝓ eo pulſationē fieri tamſolennē. Ilico recordatꝰ p̨̄poſitus qͣdrageſimā diem eſſe qua ſecitatū coraꝫ ſūmoiudice audierat ab abbate. cōtriſtatꝰ aīodixit ſuis: Cito videte quid ego faciā. moriturꝰ ſum. cōparere me oꝑtet hodie aſpectibus iudicis ſine mora. cū poſt hͨ balneūegredi feſtinaret ī aſtātiū manus cuꝫ diroeiulatu ⁊ vocibꝰ expirauit. Ibi ꝓculdubiocōpulſus reſpondere. vbi cauſaꝝ ſtrepit̓ceſſant. iuriſperitoꝝ aduocatio conticeſcitvbi nec p̄ces nec p̄cium liberabūt. vbi necinterlocutoria iudicis ſentētiā ꝓtelabunt.f255 4¶ Dominica quarta. Sermo. vijdę aduentu ſpūali.U es qui veturus es an aliū expectamus?
cit in li. phyſicorū. ꝙ forma non introducitur. niſi materia prius diſpoſita ſit. ſicutptꝫ de puero cui ī vtero mr̄is aīa nō infūdit̉. niſi ante materia ad moduꝫ corꝑis ſitdiſpoſita. Sic gr̄a nō datur homini. niſdiſponat ſe ad gr̄aꝫ recipiendaꝫ. Modoqꝛ per verbū dei diſponit̉ hō ad ſpūalemaduentū gr̄ę ꝑcipiendū. tūc rogemꝰ matrēgr̄ę ⁊cͣ. Tu es qͥ venturꝰ es ⁊cͣ ¶ Notandum ꝙ deꝰ venit in p̨̄terito. venit īꝑn̄ti.veniet ī futuro Scd̓ꝫ p̨̄teritū tꝑs venit ꝑcarnis aſſumptionē. ẜm pn̄s tꝑ̄s venit innos per gr̄ę infuſionē. ſꝫ ẜm futuꝝ tp̄s veniet in die iudicij iudicare viuos ⁊ mortuos. De primo aduētu actū eſt ī prima dominica aduentus. De ſcd̓o aduentu .ſ. adiudiciū actū ē in ſcd̓a dn̄ica. Sꝫ ī hodierna dn̄ica agit̉ de aduētu chriſti in nos pergr̄ę infuſionē. Un̄ ī hodierna collecta inmiſſa petimus. vt mentis noſtrę tenebrasgra ſuę viſitatiōis illuſtret. Et euangeliūhodiernū dicit de ſancto Iohāne baptiſta qͥ interp̄tat̉ gr̄a. ſiue in quo ē gr̄a. Un̄in p̨̄ſenti ſermōe tria ſunt dicēda. Primoquō ille aduētꝰ ſpūalis p̨̄cellit duos aliosaduentus. Scd̓o qͣre ille ſpūalis aduentꝰē deſiderādus. Tertio d̓ duritia veſtiumꝯcludendo cū vno exēplo. ¶ Quantuꝫad primū ſciendū. ꝙ ille aduētus chriſti inmentē p̨̄cellit alios duos aduētus .ſ. ī carnem ⁊ ad iudiciū. Primo qꝛ cum aduentus in carnem ſit ſolius filij in carne mortali apparētis. ⁊ aduētus ad iudicium ſitetiaꝫ tm̄ filij in carne glorioſa apparentis.Aduētus aūt ī mentē hoīs eſt totius trinitatis. Ioh̓. xiiij. Ad eū veniemꝰ ⁊ māſionēapud eū faciemus. Scd̓o qꝛ cū aduentusin carne. ⁊ aduentus ad iudiciū cōmunesſūt bonis ⁊ malis. Nam boni viderūt euꝫin mundo exiſtentē. ſil̓r ⁊ mali. ſicut phariſęi. pilatus ⁊ herodes viderunt chriſtum īcarne. Sil̓r ī iudicio extremo tam boni qͣꝫmali videbunt chriſtū venientem in nubeSed aduētꝰ ſpūalis ī mētē eſt tm̄ bonoꝝqͥ p̨̄parāt ſe. nō enī habitabit ī corꝑe ſb̓dito peccatꝭ. Un̄ Haymo ſuꝑ Ioh̓. Dn̄mdeuꝫ tuū ſuſcepturꝰ in habitaculū cordistui. emunda ꝯſcīaꝫ tuā ab oꝑbꝰ mortuis
P
Q