Sermo
Un̄ Bern̄. Nulla res ita nos ꝯſeruat abomī pctō īmunes ſicut terror ſupplicij ſiueiudicij ⁊ amor dei. Un̄ euangeliū hodiernū legit̉ de aduētu chriſti ad iudicium. vtnob̓ incutiat̉ timor ꝓpt̓ diſtrictā rationeꝫquā reddituri ſumꝰ ī diſtricto iudicio extremo. Un̄ ī p̨̄ſenti ſermone. ꝓſequar illaquīqꝫ de qͥbꝰ eſt reddēda ratio q̨̄ ī p̨̄cedētiſermone dimiſi ꝓpter ꝓlixitatē ¶ Pro qͦſciendū ē ꝙ ſexto mō reddituri ſumꝰ rationem de aīabus qͣs traximꝰ ad peccanduꝫverbo vel exemplo vel puleritudine vl̓ ornatu corꝑis. Ergo ſi qͥs ſciret vel ītelligeret aliquē hominē eſſe captū in mala ꝯcupiſcentia. ꝓpt̓ ornatū vel pulcritudinē vegeſtus ſuos. de hͦ ex corde deberet dolere ⁊pęnitere. Nā ſicut maximū ſacrificiū ē c̨eaīaꝝ qͦ qͥs ꝓmouet ꝓximi ſalutē. Sic ecōuerſo maxīe offendit̉ deus. cū qͥs ꝓximumꝟbo vel exemplo ad peccandū trahit. naꝫtalis ē homicida ꝓximi. ⁊ ꝑſecutor chriſtiUn̄ Bern̄. ī ſermone. Nōne videtur tibigͣuiorē ab eo chriſtꝰ ſuſtinere ꝑſecutione.q̄ ſuggeſtione maligna. exemplo ꝑnicioſoſcādali ab eo ꝑuertit aīas qͣs redemit. qͣꝫa iudeo qͥ ſanguinē iſtū fudit. nec mirū. qꝛintm̄ diligit chriſtꝰ vnā aīaꝫ. vt ꝓ ea ſi neceſſe eēt paratꝰ eſſet iterū mori. ne traderet̉faucibꝰ diaboli. īmo cęleſtis curia triſtat̉cuꝫ qͥs ad peccatum trahit̉. Un̄ Ambro.An nō angelos ingemiſcere credimꝰ cū hōpęnitēs ad peccatū trahit̉ ⁊ reuertit̉. ⁊ tl̓esſunt rei in aīabus illis qͣs ſic ad peccatumtrahūt. qͣſi eas ꝓprijs manibꝰ occidiſſent.Un̄ habet̉ in decre. Dantes occaſionemſcandali rei ſunt pereuntiū. i. q. i. hi quos.Un̄ de hͦ maxime eſſet dolendū. qꝛ ſi aīaꝫvnā cū ꝓpoſito a deo traxiſti. aīa tua eritꝓ aīa illiꝰ: O qͥd dicturi ſunt ī iudicio quiqn̄qꝫ in vna chorea cū ornatu et pulcritudine corꝑis decē vel viginti aīas trahūt adeo? Bern̄. Totꝰ mūdus ille p̄cium vniꝰaīę eſtimare nō pōt. Si enī quis decē florenos ꝑdidiſſet. de hͦ doleret. multo pluseſt dolenduꝫ de aīabus. Un̄ dr̄ in decre.Flere debemus qꝛ ꝓximum malo exempſocorrupimꝰ. de pę. diſ. i. ¶ Septimo reddituri ſumꝰ rationē de officijs et artificij.
qͣſi chriſtꝰ ī iudicio diceret: Intellectū tibiꝯceſſi ⁊ illud artificiū didiciſti. redde rationem quō illud laboraſti. Uerbi gratia.Sicut ſutor d̓ ſutoria: O qͥd tunc dicturiſunt qͥ coriū cremāt. ⁊ ſic ſuū artificiū ſciēter falſificāt cerdones .ſ. Et ſartores qͥ ſuperbas veſtes p̨̄parant ⁊ nouas adinuentiones veſtiū adinueniūt. Piſtores et fabri qͥ ſimiliter ſua artificia falſificant. Inſtitores qͥ male ponderāt et malū ꝓ bonoſciēter vendunt. Pincernę qͥ mēſuras nōreplēt. Pannicidę qͥ loca obſcura q̨̄runt.vt ſic ꝓximos decipiāt. Pānifices qͥ pānos vltra mēſurā trahūt ⁊ dilaniāt. Carnifices qͥ malas carnes vēdunt. Ruſtici qͥlac ⁊ butyrū falſificant. Et agricolę qͥ infideliter agros colunt. Carpentarij ⁊ alij qͥꝓ p̄cio diuturno ſeruiūt. ⁊ ad tres dies laborāt qḋ ī duobꝰ ꝑficere poſſent. Similit̓ſerui ⁊ ancillę qͥ infideliter dn̄is ⁊ dominabus ſeruiūt. nam qͥlibet ſic deberet ꝓximolaborare. ſicut ſibi vellet fieri. Un̄ Matth̓vij. Omnia q̄cunqꝫ vultis vt faciāt vobishoīes. ⁊ vos eadeꝫ facite illis. Un̄ Tob̓.iiij. Quod ab alijs nolueris tibi fieri. nectu alijs facias. Octauo reddituri ſumꝰrationē de ſubditis nob̓ cōmiſſis. Un̄ dep̨̄latis q̨̄ritur: Primo quō ītrauerūt p̨̄laturā an̄ ꝑ ſe vel vocati a deo. Ad Heb̓.v. Nemo aſſumat ſibi honorē. ſꝫ qͥ vocat̉a deo tanqͣꝫ aaron. Secundo quō rexerunt ſuos ſubditos. Hiere. xiij. Vbi eſtgrex qui datus ē tibi. Vnde p̨̄latura nō ēdeſiderāda ꝓpter diſtrictā rationē. Sap̄.vi. Iudiciū duriſſimū fiet his qͥ preſunt.Graue eſt enī rn̄dere ꝓ om̄ibꝰ ſubditis etpericuloſū Ezech̓. xxxiij. Sanguinē impijde manu ſpeculatoris requirā: Nā qͥlibetp̨̄latus ꝓ qualibet aīa ſibi cōmiſſa ponitaīam ꝓpriā ꝓ pignore. Un̄ dic̄ dn̄s cuilibet p̨̄lato illud dictū Ecech̓. Cuſtodi viꝝiſtū. q̄ ſi lapſus fuerit erit aīa tua ꝓ animaillius. Itē illud Gen̄. xliij. Nō videbitisfaciē meā niſi adduxeritis fratrē veſtrumminimū. Nā oīa peccata q̄ ſubditi cōmittūt. redundāt ī p̨̄latos. Ro. j. Digni ſuntmorte nō ſolū q̄ faciūt ſꝫ qui ꝯſentiūt facientibus. Un̄ etiā dr̄ in decre. Faciētem ⁊
U
X