IIII.
Sil̓r ſuꝑbi qͥ ī ſuꝑbia ⁊ ſuꝑfluitate veſtiūexpendūt bona ſua. ſciſſuras ⁊ caudas faciendo ⁊ multa paria veſtium ꝓcurando.Sil̓r ⁊ luſores qͥ ꝑludūt bona ſua cuꝫ peccato. ⁊ ꝯtra deū. d̓ qͥbus om̄ibꝰ reddituriſūt rationē. Naꝫ qͥlibet chriſtianꝰ ſic maleexpendens bona ſua. ꝓpterea pōt dānari.etiā ſi nulla tꝑalia iniuſte adquiſierit. Exemplū de epulone vt habet̉ Lucꝭ. xvi. vbidr̄. ꝙ erat qͥdam diues q̇ epulabat̉ quotidie ſplendide ⁊ induebat̉ purpura ⁊ byſſo⁊cͣ. Ibi nō fit mentio ꝙ fuit vſurarius velraptor. ſꝫ ꝙ bona ſua male expendit. et ꝙpauperi Lazaro nō ſubuenit. ideo ſepult̓ē in inferno. Chryſo. ſuꝑ Matth̓. Diuitias accepiſti. nō vt laſciuę ꝯſumas. ſꝫ vt īelemoſynis expēdas. q̨̄ enī habes pauperūſunt. ſꝫ tibi credita ſunt. etiā ſi ex laboribꝰiuſtis ⁊ hęreditate paterna poſſeſſor eorūfactus es. Un̄ habet̉ in decre. Nō ē minꝰpeccatū auferre habenti. qͣꝫ denegare indigēti. diſ. xlvij. Sicut hi. Un̄ etiam Ambro. in quodā ẜmone. Nō minoris eſt criminis habenti tollere qͣꝫ cū poſſes indigētibꝰ denegare. Un̄ etiam Baſiliꝰ. Nōneinquit ſpoliatores. q̨̄ diſpenſanda ſuſcepiſti ꝓpria reputādo: Eſt enī cibꝰ fameliciquē tu tenes. nudi tunica quā in conclauiꝯſeruas. diſcalceati calcei qͥ penes te marceſcūt. indigentis argētū qd̓ poſſides humatum. Tertio redditurꝰ es rōneꝫ quōhęredibꝰ dimiſiſti bona tua. qꝛ ex eis ꝓuenire pn̄t lites q̨̄ poſſunt oriri poſt mortemtuam īter hęredes ꝓpter bona tua. qꝛ melius eſſet nullū denariū poſt mortem relinquere. qͣꝫ cauſam litis hęredibꝰ miniſtrareqꝛ ille qͥ nō facit poſſe ſuū ordinādo bonaſua. quęcūqꝫ mala ⁊ peccata ſiue lites ſiueꝑiuria. ſiue inimicitię ex talibꝰ bonis interhęredes fiunt. quę mala p̨̄uenire potuit ⁊noluit. ſibi in aīa ſua nocebūt. qꝛ priuabit̉ſuffragijs cōſanguineoꝝ ſuorum. et etiaꝫideo punietur. ꝙ ex ꝑcitate ⁊ auaricia ſuanoluit ea ante diſponere. Ergo qͥlibet homo temporalia ſua bona poſſidens debetaduertere dictuꝫ Eſaię ꝓphetę. qͥ dixit adregē Ezechiā: Diſpōne domui tuę. quiamorieris tu ⁊ nō viues. Quinto reddi-
turi ſumꝰ rationem d̓ tꝑe quo viximus inꝑn̄ti mūdo. Bern̄. Ome tp̄s nobis impēſum a nobis exiget̉ qͣliter ſit expenſū. Un̄qͥlibet redditurꝰ ē rationē de om̄ibꝰ mēſibus. annis. ſeptimanis. diebꝰ. horis. ⁊ minutis quibus vixit. Sed fortaſſe trigintaannis vixiſti ⁊ nunqͣꝫ deo ꝑ tres annos fideliter ſeruiſti. qͥd faciendū ſit. Rn̄deo ꝙdebes d̓ p̨̄terito tꝑe dolere ⁊ ꝯfiteri ꝙ tp̄stuū ſic vane expēdiſti. Et ſic ē dicendū adſingula pūcta vbi qͥs ſe reū īuenerit. Iteꝫſciendū ꝙ quilibet debet tp̄s ſuum vtilit̓expendere. Bern̄. Nil p̄cioſius tꝑe. ⁊ heunil hodie eo vilius inuenit̉. tranſeūt diesſalutis ⁊ nemo recogitat. Un̄ legit̉ exemplum ꝙ qͥdaꝫ deuotus homo qn̄ audiuithoralogiū ſonare. ſemꝑ cogitauit ⁊ dixitad deū: O deꝰ iam iteꝝ vnaꝫ horam tꝑisvitę meę ꝯſumpſi. de qua tibi redditurusſum rationē. quō eandē expendi. Sic qͥlibet hō deberet ſeipſū attēdere ⁊ ſemper d̓ſero cogitare quō diē tranſactū expēderitnam dānati ī inferno de hͦ ſignāter ꝯquerunt̉. ꝙ tp̄s gr̄ę tam īutiliter expenderunt.Un̄ Hūber. ī tractatu d̓ ſeptuplici timore dicit. ꝙ qͥdā deuotꝰ hō exiſtēs ī deuotionibꝰ et or̄onibꝰ ſuis audiuit quandamvocē lugubrē. Et q̨̄ſiuit qͥd eſſet. Rn̄dit.Ego ſum vna aīa damnata. Et ille. Curtam amare fles. Rn̄dit illa. Ego ⁊ om̄esaīę dānatę de nulla re intātū dolemꝰ ſicutde tꝑe gr̄ę qd̓ inutiliter expendimꝰ. ⁊ peccādo ꝯſumpſimꝰ vbi ī vna hora potuiſſemus de peccatis noſtris pęnituiſſe. ⁊ ęternam pęnā quā nūc patimur euaſiſſe.¶ Continuatio p̨̄cedentis. Sermo. IIII.Unc videbūrtfiliū hoīs venientem in nube cūptāte magna ⁊ maieſtate. Lucꝭ. xxi. Ioh̓.de ſancto geminiano dicit. ꝙ ſicut equusduobꝰ calcaribꝰ tangit̉ latere. vt melius⁊ fortius currat viā. Ita aīa hoīs duabꝰaffectionibus ſollicitat̉. videlicet amore ⁊timore. Siquidē amore p̨̄mij ad bonumꝓuocat̉. ⁊ timore ſupplicij a malo reuocat̉
a 5
S