Sermo
qn̄ nō ſperabit̉. Un̄ chriſtꝰ dicit Matth̓.xxiiij. Vigilate ergo qꝛ neſcitis diem neqꝫhorā. Sꝫ quatū ad ſcd̓am ꝑtē iſtiꝰ ſermonis ſciēdū ꝙ extremū iudiciū valde eſttimēdū ꝓpter rationē diſtrictaꝫ quā in eoreddituri ſumꝰ. Nam primo reddituri ſumus rationē d̓ cogitationibꝰ. Un̄ Sap̄.pͦ. In cogitationibꝰ impij īterrogatio eritUn̄ Gregꝰ. Sic deꝰ vias nr̄as cōſiderat.et cūctos greſſus dinumerat. vt nec minutiſſime cogitationes quę apud nos ex vſuviluerūt. eiꝰ iudicio indiſcuſſe remaneant:O qͥ tot vindicationes ⁊ luxurioſas ⁊ alias prauas cogitatiōes in corde cū deliberatiōe ⁊ ꝓpoſito tenuerūt. quō rn̄debūt?Ergo quilibet debet cuſtodire cor ſuum aprauis cogitationibꝰ. ſemꝑ cogitās deo ſeeſſe d̓ eis redditurū rationē. Hiero. ī epl̓aQuicqͥd pudet dicere. pudeat ⁊ cogitare.nam ſicut qͥs verecūdat̉ in factis corā hominibꝰ. ſic ī cogitationibꝰ verecundari debet corā deo. Un̄. i. Regꝭ. xvi. Hō videtea q̨̄ parēt. deꝰ aūt intuet̉ cor. Vnde dicitetiā Salomō Prou̓. iiij. Cor tuū om̄i cuſtodia ſerua. qꝛ ex ipſo vita ꝓcedit. Scd̓oreddituri ſumꝰ rationē d̓ verbis Matth̓.xij. De om̄i verbo ocioſo qd̓ locuti fuerīthoīes ſuꝑ terrā reddēt rationē in die iudicij. Sed ſi diceres Quid ē verbū ocioſūRndeo ẜm Hiero. erbū ocioſū eſt. qd̓ſine vtilitate loquētis vel audiētis ꝓfert̉.Un̄ etiꝫ Gregꝰ. in mora. Ocioſū quippverbū ē. qd̓ aut ratione iuſtę neceſſitatisaut ītentione pię vtilitatꝭ caret. O qͥd tūcdicturi ſunt hoīes iracundi. qͥ ex ira ⁊ vindicta maledixerūt ꝓximis. d̓ quibus apl̓sNeqꝫ maledici neqꝫ raptores regnuꝫ deipoſſidebūt. Sil̓r detractores qͥ famā ꝓximi denigrauerūt De qͥbꝰ dr̄ Prou̓. xxiiij.Cū detractoribꝰ ne commiſcearis. qꝛ repēte ꝯſurgit ꝑditio eoꝝ. Iteꝫ qͥd dicturi ſūthomīes mēdaces. qͥ ꝓximos ſuos deceperunt. Psͣ. Perdes om̄es qͥ loquūt̉ mendaciū. Item blaſphemi qui per vulnera ⁊ſanguinē chriſti iurauerūt Similiter ⁊ illiqui ꝑ nomen dei vane ⁊ qn̄qꝫ mendaciteriurauerūt. Cōtra quos dr̄. Eccꝭ. xxiij. Iurationi nō aſſueſciat os tuū. multi enī ca
ſus in illa. Ergo dicit chriſtꝰ Matth̓. v.Sit ſermo veſter. eſt eſt. non nō. Un̄ memoria extremi iudicij dꝫ eē cuſtos linguęnam qͥlibet debet cogitare ꝙ oꝑtet eum d̓verbis ſuis deo rationē reddere. Tertioreddituri ſumꝰ rationē de oꝑbꝰ ipſiꝰ corporis. Un̄ Eccꝭ. vltꝭ. Cūcta q̨̄ fient adducet dn̄s ad iudiciū ꝓ om̄i errato ſiue bonūſiue malū ſit. Un̄ de cūctis greſſibꝰ pedū⁊ ſaltibꝰ reddituri erimꝰ rōnem. Iob. xxxiNōne vias meas ipſe ꝯſiderat ⁊ cunctosgreſſus dinumerat? Hoc nō attēdūt chorizātes ⁊ ſuꝑbe incedētes. Sil̓r de tactibꝰillicitis manuū. ⁊ illicito viſu oculorum. ⁊auditu auriū. Hoc illi n̄ attēdūt qͥ illiciteſe ⁊ alios tangūt oſculādo ⁊ amplexandoSil̓r reddituri ſumꝰ rationē de dono corporis .ſ. de fortitudine. iuuētute. ⁊ ſanitate. ⁊ pulcritudine. Sil̓r de actibꝰ ipſiꝰ corporis .ſ. quotiēs inebriatꝰ fuiſti. quotiensactū luxurię extra matrimoniū ꝑpetraſtiquot choreas chorizaſti. quotiēs vxoremꝓpriam vel alios hoīes ex ira vel vindictaꝑcuſiſti vl̓ lęſiſti ⁊cͣ. Quarto reddituriſumꝰ rationeꝫ de rebus tꝑalibꝰ tripliciterPrimo quō qͥlibet lucratꝰ ſit oīa temporalia q̨̄ ī hac vita poſſedit vſqꝫ ad vnūdenariū. vtꝝ iuſte vel iniuſte. O ſicut iamcurſus mūdi ē ad tꝑalia lucrādū. tūc iamvix ſine peccato mortali lucrāt̉. Un̄ apl̓sQui volūt diuites fieri incidūt ī laqueumdiaboli Scd̓o redditurus eſt rationemvnuſquiſqꝫ de tꝑalibus quō iſta expēditvſqꝫ ad mīmū denariū. Hoc illi guloſi etebrioſi attēdere deberēt qui tot denariosimo groſſos ⁊ florenos ſuꝑflue expendūt.qͥ qn̄qꝫ a mane ad veſperā. imo qn̄qꝫ ꝑ integrā noctē ī tabernis ſedēt. et ſe cum vinoſuꝑflue replent ⁊ inebriāt. de qͥbus om̄ibꝰdenarijs diſtricte reddituri ſūt rationem.Ergo qͥlibet chriſtianꝰ timens deū. nunqͣꝫſine cauſa ⁊ neceſſitate ⁊ vtilitate deberetbibere vnū hauſtuꝫ. ſꝫ ſemper ī comedēdo⁊ bibendo deberet q̄rere ſuſtentationeꝫ ⁊ꝯfortationē naturę. Vn̄ Augꝰ de verbisdn̄i. Si qͥd māducas ⁊ bibis ad refectionem ⁊ recuꝑationem mēbroꝝ et deo gr̄asagis. tūc tuꝰ cibus ⁊ potus laudāt deum.
P
R
Q