II

Nox qͥdē naturaliter ē obſcura frigida ethumida. Obſcuritas qͥdē ſomnū inducitvn̄ hoīes qͥdē dormire volentes loca obſcura q̨̄rūt. Frigiditas etiā īducit ſomnū.vn̄ ī hyeme ⁊ ī frigida cōplexione ſomnusꝓfūdus laudabilis ē. in contraria ꝟo ſuſpectꝰ. Humiditas etiā inducit ſōnū. Naꝫẜm ph̓m. vapor humidus a cibis reſolutus. dum ī cerebꝝ aſcendit ſomnū inducitHinc ē ꝙ pueri magꝭ dormiunt qͣꝫ ſenes.qꝛ plus abundāt ī humiditate. Non fuitigit̉ mirū ſi antiqui ſic dormierūt. qꝛ erāt īobſcuritate ignorātię. ī frigiditate dilectionis diuinę. ⁊ ī humiditatē carnalis ꝯcupiſcētię. Sꝫ illa nox iā receſſit. dies auteꝫappropinquauit. ⁊ iō iā nō ē dormiēdū ſꝫvigilāduꝫ. Aduenit enī vera lux q̨̄ obſcuritatē ignorātię expulit. ⁊ ſplendorē ſapīęadduxit. Eſa. ix. Populꝰ qͥ ambulabat ītenebris. vidit lucē magnā. Aduēit diuinꝰignis qͥ frigiditate fugauit. ⁊ totū mundūdei amore accendit. Lucꝭ. xij. Ignem venimittere ī terrā. ⁊ quid volo niſi ut ardeat?Aduenit verꝰ ſol qͥ omnē nebulā carnalisꝯcupiſcētię exiccauit. Eccꝭ. xliij. Aꝑti ſuntthezauri .i. ſolares radij. ⁊ auolauerūt nebulę ſicut aues ⁊cͣ. Quantū ad ſcd̓amꝑtē huiꝰ ſermōis dicendū ẜm magiſtrumHumber. ſuꝑ regulaꝫ Augꝭ. De mane libēter debemus ſurgere a corꝑali ſomno etdeū laudare. In ſignū huiꝰ aues incipiūtvalde mane cātare. qd̓ eſt ꝯͣ inuerecūdiaꝫhoīs pigritantis in lecto. Ambro. de offi.Quis chriſtianus nō erubeſcat ſine pſalmoꝝ modulatiōe diē trāſire. cū minutiſſime aues ſolēni deuotiōe ortū diei p̨̄ueniunt. Augꝰ. Indecēs ē. ꝙ ſol inueniat chriſtianū iacentē ī lecto. Bern̄ dicit ꝙ homoſomno deditꝰ. ē qͣſi imago mortis. Vndenimia ſomnolētia nocet corꝑi ⁊ aīę. Sedmane ſurgere nō ſolū ē ꝓ ſalutē aīę. ſꝫ etiāꝓ ſanitate mētis ⁊ corꝑis. Un̄ ph̓s. Surgere de nocte ad ſanitatē ⁊ bonā diſpoſitionē eſt vtile. Itē qꝛ vigilię matutinalesfaciūt orationes leuiꝰ ⁊ citiꝰ exaudiri. Un̄pͣs. Qm̄ ad te orabo mane exaudias vocēmeā. Inſuꝑ dulcedinē diuinę ꝯſolatiōisfrequētiꝰ de mane ſurgētes recipiūt. Vn̄

manna quod chriſtū ſignat d̓e mane colligebat̉. vt habet̉ Exo. xvi. O quot dulcedines negligunt qͣꝫ plures accidioſi. qͣsilli de mane ſurgentes accipiunt. VndeBaſilius. O dulcedo melliflua. dulcedomirāda. qͣꝫ dulcis es ī meditatiōe. ſꝫ dulcior ī oratione. dulciſſima ī ꝯtēpſatione. ſedſuꝑdulciſſima ī beatitudinē. Itē qꝛ d̓ mane deꝰ citiꝰ īuenit̉. nā ſicut qͥs d̓ mane citiīuenit̉ in domo ſua. ſic ⁊ deus ī corde hoīsnam tūc aīa hꝫ maiorē lympiditatē ⁊ ꝯſequēter aptior ē ad ꝯtemplandū. Etiā illahora aptior ē ad erigendū cor ad deū. anteqͣꝫ aīa diſtrahat̉ ad diuerſa ꝑ occupationes. vel impediat̉ a fantaſmatibꝰ collectꝭPropter qḋ dr̄ de iuſto. Ecc. xxxix. Tradidit cor ſuū ad vigilādum diluculo addeū qͥ fec̄ illū Notadū ꝙ ẜm eūdē Hūbertū. libenter ē orandū de mane ⁊ d̓ ſero.¶ Primo qꝛ p̨̄dicta tꝑa apta ſūt orationibꝰ. qꝛ matutinū p̨̄cedit occupatiōes diurnas. veſpertinū ꝟo ſeqͥt̉. Et ẜm Bern̄.ſuꝑ Cantꝭ. aptius ē ad oranduꝫ. ⁊ ideo nōſūt p̨̄termittēda illa tꝑa quin ſemꝑ in illisoremꝰ. Sic etiā faciebat chriſtꝰ nos ſuo exemplo prouocās orabat mane. Marci. pͦ.Diluculo valde cōſurgens egreſſus abijtī deſertū locū ibiqꝫ orabat. Iteꝫ Matth̓.xiiij. Aſcēdit ī montē ſolus orare. veſpereaūt facto ſolꝰ erat ibi. Sic exemplo chriſtiorandū ē nob̓ de mane ꝓpter futura. et deſero ꝓpter p̨̄terita. Hiero. ꝯtra Iouinianūli. pͦ. Pręcepta ſunt hͨ duorū .ſ. tēporummaxīe habēdā curā .ſ. mane ⁊ veſperi .ſ. eorū q̨̄ acturi ſumꝰ ⁊ q̨̄ geſſimꝰ. Et ideo orādū ē de mane ut futurā bene fiāt. Et orādū ē d̓ſero vt p̨̄terita male facta remittāt̉Iteꝫ orandum ē ſpecialiter mane ⁊ ſero vtprimordia ⁊ vltima actionū nr̄aꝝ offerētes illi qͥ ē alpha ⁊ O. pͥncipiū ⁊ finis. debitas primitias inchoationis ⁊ decimas cōſūmationis ꝑſoluamꝰ eidē. Un̄ Hūber.Quotidie mane ſurgētes cūcta deo q̨̄ facturi eſtis offeratis. ⁊ finito die cōuocatiscogitationibꝰ. locutionibꝰ. ⁊ operationibꝰilla die cōmiſſis. ipſi capitulum teneatis.Un̄ etiā Chryſo. in ſer. Qn̄ occupauerisſuper ſtratum tuum. ⁊ neminem infeſtum

3

R