De ſacramēto

peccat: ꝑ hec puniet̉. Itē luxurioſis ⁊ adulterꝭ īiūgēde ſūt afflictōes corꝑis .ſ. vtdure iaceat. veſtes duras induāt. ⁊ diſciplinas cū virgis recipiāt. ⁊ ſic de alijsUn̄ Gregꝰ Neq̄qͣꝫ ſatiſfacimꝰ: ſi ab iniqͥtate ceſſamꝰ: niſi voluptates qͣſqꝫ qͦsdilexerimꝰ ecōtrario oppoſitꝭ lamētis īſeqͣmur. Itē accidioſis ⁊ pigrꝭ īiūgēde ſtꝭvigilie. ſcꝫ vt mane ſurgāt: ⁊ eccl̓ias frequentēt. Et etiā vt qn̄qꝫ ꝑegrinationesfaciāt. ¶ Itē iracūdis ⁊ rā coroſis iniungēdū ē vt ſuis inimicis ſe recōciliēt. ⁊ oēꝫiracūdiā ⁊ vindictā ex corde dimittāt. etcū eiſdē amicabilit̉ loq̄nt̉. ⁊ erga eos ſecharitatīe exhibeāt. ⁊ ſic de alijs M¶ Querit̉ vtrū ſatiſfactōeꝫ iniūctā ſedin pcc̄o mortali expletā: neceſſe ſit iterare. Rn̄deo ẜꝫ Tho. ī. 4. di. ij. Aliq̄ ſatiſfactōes ſūt ex qͥbꝰ manet aliqͥs effectꝰī ſatiſfaciētibꝰ etiā poſtqͣꝫ actꝰ ſatiſfactionis trāſijt ſic̄ ex ieiunio manet corꝑis debilitatio. Ex elemoſynis largitꝭ ſub̓e diminutio. ⁊ ſic de alijs. Et tales ſatiſfactiones ī pcc̄is facte nō oꝑtet ꝙ reiterent̉.Qꝛ qͣntū ad iſtd̓ qd̓ de eis manet ꝑ penitētiā ſeq̄ntē accepte fiūt. Satiſfactiones aūt q̄ nō relinquūt aliquē effectū inſatiſfaciente poſtqͣꝫ actꝰ tranſijt oꝑtet ꝙiterent̉. Sic̄ eſt d̓ or̄one ⁊ ſimilibꝰ. Actꝰem̄ īterior qͥ totalit̓ trāſit nll̓o mō viuificat̉. ſꝫ oportet ꝙ iteret̉. Itē Albertꝰ magnꝰ. etiā addidit wilhelmꝰ: ꝙ tal̓ tenet̉ad ſuſcipiendā ꝓpterea pnīam ſiue ſatiſfactōem. non tn̄ eſt ei īponēda pnīa tanta qͣnta ſi nll̓a fuiſſet īpoſita. qꝛ p̄ſumendū eſt. ꝙ ꝓpt̓ illā pͥus iniuncta quā fecerit (licet extra charitatē) dn̄s maioremꝯtritōem ei dederit. Et nota: ꝙ non ē inpcc̄o mortali qͥ eſt ꝯtritꝰ. hec ille. Ergobonū eſt quando hovult perficere penitentiā ſibi iniūctaꝫ. vt pͥus ꝯterat̉ d̓ peccatis ſuis. ⁊ ſic ī contritōe pnīam ꝑficiatN ¶ Querit̉: vtrum penitēs cōpleta pnīa ſit totaliter abſolutus. Reſpondeo ꝙ penitentia que iniungit̉ pro peccatis aut ē maior qͣꝫ peccata fuerunt. ūc

deus ſuꝑfluum remunerabit in vita et̓na. Si equalis: tūc ex toto abſolutꝰ eſtꝯpleta pͥma equali ẜm qͣntitatem pctōrem. Si minor: tūc quod adhuc reſtat⁊ qd̓ hic minus fecit: hoc in purgatorioſupplebit. Ex quo ſequit̉. ꝙ quilibꝫ nōdeberꝫ obhorrere hic agere durā pm̄aꝫqꝛ leuius eſt hic ſatiſfacere qͣꝫ in purgatorio. qꝛ pena purgatorij ē valde acerbaUn̄ btūs Auguſtinꝰ. Ignis purgatorius (etſi eternꝰ nō ſit) miro modo eſt tamen grauis. Excellit em̄ omnē penamquā aliquis paſſus eſt in hac vita. nunqꝫ in carne eſt tāta pena inuēta. licꝫ mirabilia martyres paſſi ſint tormēta Ergo potius qͥs debet hic ieiunare ꝑ integrū annū vel ampliꝰ in pane ⁊ aqua qͣꝫibi ardere ꝑ vnā ſolam horam. Et homo poteſt hic in p̄ſenti breuius ſatiſfacere dū eſt in tempore gr̄e qͣꝫ in futuro quādo erit tempus iuſticie Un̄ ꝓpheta. Diem̄ ꝓ anno tibi dedi. dieꝫ ſcꝫ in pn̄ti. ꝓanno ſcꝫ in futuro. Unde exemplū ſcribit Iacobꝰ de vitriaco. Fuit q̄dam mulier que dum diu mortua iacuiſſet an̄qͣꝫcorpus eius in terram ſepeliret̉: animain corpus reuertēte reuixit. ⁊ a dominoobtinuit vt ſeculo viuēs in corꝑe purgatorium ſuſtineret: ⁊ pro peccatis ſuis h̓ſatiſfaceret. Unde longo tꝑe tam mirabil̓r ſe afflixit vt quādoqꝫ ſe volūtarie inignem ꝓiecit: ⁊ quādoqꝫ tꝑe hyemali īaqua glaciali diu moraret̉. Et rep̄hēſade tāta auſteritatē: rn̄dit nihil eſſe quehic pateret̉ reſpectu pene purgatorij. inqͦ aīe poſt hanc vitā purgant̉ q̄ hic nonplene ꝑ ſatiſfactōem purgate fuerunt¶ Decē genera hoīm agūt pͥmam.quoꝝ vnū tm̄ genus verā agit. OCienduꝫ aūt ꝙ decē gn̓a hoīmagūt pͥmam. quoꝝ ſolū vnū genus verā pm̄am agit Primi ſtꝭqͥ ꝯfitent̉. tn̄ nō integre oīa pctā ſua. ſedaliqͣ pctā ſcienter occultant. Illā ꝯfeſſionē deus nō acceptat. qꝛ oportꝫ hoīempenitētem oīa pctā ꝯfiteri qͥ cognoſcit ſe