penitentiexxv
cōmiſiſſe ſi vult indulgētiam ꝯſequi peccatoꝝ. qꝛ deus vnū peccatū mortale ſine alio nō dimittit. Und̓ Deūt̓. xxxij.Dei ꝑfecta ſunt oꝑa. Nō em̄ poteſt deus dimidiare grām ſuam. ꝙ dimittat ꝑtem ⁊ ꝑtem no. vn̄ꝰ. Larga dei pietasveniam non dimidiabit. Aut nihil auttotum te lachrymāte dabit. Ergo peccator debꝫ duo facere Primo dꝫ memorari om̄ia pctā ſua. ⁊ om̄ē poſſe ſuū facere audiēdo ſermones. ⁊ ad memoriā reuocādo qͥbus tꝑibus ⁊ in qͥbus locis. ⁊quotiēs cōtra deum ꝑ totū annū feceritScd̓o debet deū rogare vt ſibi reueletet ſibi cor ſuum illuminet ad cognoſcendū peccata ſua: ⁊ ſic accedere ad ꝯfeſſorem. ⁊ omīa pctā ſua nude ⁊ aꝑte ꝯfiteri: ſic ꝙ ꝯfeſſor intelligat nullū ex humana verecūdia celādo vel palliādo vl̓ obticendo: ⁊ ſic habere firmā ſpem de īdulgentia oīm peccatoꝝ. Quia ſi hō centūpeccata mortalia cōmiſiſſet ⁊ diligentiāſuam feciſſet audiēdo ſermones ⁊ ꝑſcrutādo ſuam ꝯſcientiā ad recognoſcendūſua peccata: ⁊ nō poſſꝫ plura pctā qͣꝫ decem cognoſcere. ⁊ illa integraliter ꝯfitet̉et libēter vellet om̄ia cōfiteri ſi ea cognoſceret: tūc deus ſibi om̄ia cōfeſſa ⁊ etiaꝫoblita indulget. Un̄ Iſid̓. in quodamſermone. Cōfeſſio ſanat. cōfeſſio iuſtificat. cōfeſſio peccati veniā donat Om̄isem̄ ſpes in cōfeſſione cōſiſtit. in cōfeſſione locus miſericordie eſt. Sic ecōuerſoſi quis decem pctā mortalia cōmiſiſſet.et ſolūmodo nouē cōfiteret̉. ⁊ vnum dehis ſcienter obticeret ex verecūdia: nullam veniam cōſequeret̉. Un̄ Ambro.in li. de paradyſo. Nō em̄ quiſqͣꝫ a pctōiuſtificari poterit niſi peccatū ante cōfeſſus fuerit. Un̄ exemplū. Erat quidamrex qͥ habuit filiam deuotam ⁊ caſtaꝫ q̄fuit mater viduarū ⁊ pupilloꝝ: q̄ ꝓpoſuit intrare religionem. ⁊ cōſuluit papam.Qui audiēs tot bona ab ea fieri pauperibꝰ diſſuaſit ingreſſum. que iniecit poſtmodū oculos ſuos in quedam ſcriptorē
qui ei miniſtrabat ad mēſaꝫ. ⁊ ex tali viſu ⁊ cōcupiſcētia cecidit in lapſuꝫ carniset cōcepit puerū. Que territa ꝓpter hocfactū times dehoneſtare ꝑ hoc totū regnū ⁊ totam parentelā. Cōſuluit quādāantiquā vetulā q̄ fecit ei aborſum. Exhoc filia regꝭ cōturbata ē: ſic ꝙ ampliusnūqͣꝫ vel raro viſa eſt ridere vel gaudereAd quā pater ait. Tu ſꝑ es turbata:nec delectaris in his q̄ ſunt mūdi. ideomihi placet vt intres in aliquā religionēQue ingreſſa religione ita ſerioſe vixitꝙ raro viſa eſt cū ceteris puellis cōuerſari vel letari. ſic ꝙ ip̄a fuit exemplū omnibus ꝟginibꝰ totius ordinis. Que tādēinfirmata grauiter defuncta eſt. ⁊ infratriginta dies apparuit abbatiſſe: dicesſe eſſe damnata. Et abbatiſſa ait. Qūohoc factū eſt cū tu tam religioſe vixiſti ꝙtu fuiſti ſpeculū oīm noſtruꝫ. Reſpōditquoddā peccatū cōmiſi in ſeculo: quodpre verecūdia humana nūqͣꝫ ꝯfeſſa ſumqͣꝫuis de hoc ſemꝑ dolui. ⁊ ſemꝑ triſtisfui. Et eſt illud ꝙ virginitatem meā ꝑdidi. ⁊ inſuꝑ puerū quem ſic cōcepi occidi. Et ſi hoc peccatū cōfeſſa fuiſſem deus milleſies hoc mihi indulſiſſet ſi milleſies hoc cōmiſiſſem. Sꝫ quia illud ſciēter ſemꝑ obticui: ideo eternaliter dānata ſum. P¶ Secūdi ſunt qui omnia peccata ſua que in memoria habentconfitentur. ſed retinent vnum vel plura in voluntate iterum faciendi. Ite noꝓficit iſtis talis confeſſio. quia ſicut nullum peccatum reſeruandum eſt in actuſic nec in voluntate. Quilibet em̄ penitens debet habere volūtatem ampliusnūqͣꝫ peccandi ſi vult ꝯſequi remiſſionēpeccatorū. Signū aūt ꝙ quis ampliusnō habet volūtatem peccandi eſt. quando nō ſolum poſtponit peccata. ſed etiāoccaſiones peccatorum. hoc in illis apparet qui veraciter conuertuntur. ⁊ firmū ꝓpoſitum hn̄t ſe emendandi. qꝛ tales abijciunt ſuꝑbum habitū ⁊ caputiamagna. crinalia pepla cū quibꝰ peccaue