gulevviij

cidunt animas ſuas. Unde beatꝰ Auguſtinus. Sicut expirat corpus cū animam foras emittit: ſic expirat anima.cum deum amittit. ⁊ hoc contingit qͣndo homo ẜm carnem crapuloſe viuit.Unde apoſtolꝰ. Si ẜm carnem vixeritis: moriemini. Unde etiam Hieronimus. Nitens cutis ſordidam animamreddit. Scd̓a mors eſt mors corporis.Unde Eccleſiaſt. xjxvij. Propter crapulam multi obierunt: qui aūt abſtinēseſt: adijciet vitam. Tertia eſt mors corporis ⁊ anime ſimul poſt iudicium. Exemplum de epulone: vt habetur Lucexvi. Qui quotidie epulabatur ſplendide. ⁊ poſt mortem ſuam ſepultus eſt ī inferno vbi torquebitur fame ⁊ ſiti: hoc pꝫex eo quia iam vltra mille annos ꝓ gutta aque rogauit dicens. Pater abraammitte lazarum vt intingat extremum digiti ſui in aquā vt refrigeret linguā meāquia crucior in hac flamma.¶ Tertium remediū eſt conſiderae̓ penuriam ⁊ miſeriam chriſti. Quia qui ieiunia chriſti pēſat: de facilia gula abſtinebit. Et nota ꝙ chriſtus tribus vicibꝰeſurijt. Primo em̄ cum quadraginta diebus ⁊ noctibus ieiunauit. ⁊ tunc nō habuit aliud ad comedēdum niſi lapidesquando temptator dixit ei. Si filiꝰ deies Alia vice eſurijt. ⁊ non habuit niſi folia. ſicut legitur Matthei. xxi. de ficulnea: que non habuit niſi folia. cui chriſtꝰ maledixit Tertia vice eſurijt ⁊ ſitiuitſcilicet in ſua paſſione quando dixit Sitio. Tunc enim non habuit niſi acetum⁊ fel ad comedendum ⁊ bibēdum. Unde pſal̓. Dederunt in eſcam meam fel.et in ſiti mea potauerunt me aceto.S ¶ Quartū remediū eſt conſiderarefercula. ⁊ potum damnatorū. Pro quonotandum ꝙ guloſi habebunt tripliciafercula. Primum ferculum eſt fames.Unde p̄sͣ. Famem patientur vt canesUnde eſa. ix. Unuſquiſqꝫ carnem brachij ſui vorabit. ſcꝫ pre nimia fame ⁊ do-

lore. ¶ Scd̓m ferculū eſt eterna mors;Un̄ psͣ. Mors depaſcet eos. ⁊ hoc eſtvalde miſerabile. quia ſemꝑ morienturet tamen nunqͣꝫ finaliter mori poſſunt.Un̄ Apoc̄. ix. Mors fugiet ab eis. qꝛſi mors corꝑalis (que eſt niſi ſeꝑatio corporis ⁊ anime ſic hominē torquet̉. ꝙ necſtare nec ſedere nec loqui poteſt. Quidtūc mors eterna faciet in damnatis Un̄Iob .xv. Cōſumat mors fortitudinemeius. Exemplum patꝫ de debilitate p̄ſenti. que ſi ſic debilitat fortiſſimos quato magꝭ illa mors amara reddet illa corpora debilia ad reſiſtendum ⁊ ad ſe mouendū ¶ Tertiū ferculū ſunt carnes decocte ⁊ aſſe Un̄ Iob. xxiiij. Trāſibuntab aquis niuium. Cum em̄ in frigoreſunt: tunc congelat̉ ex nimio frigore lingua eorū. ⁊ ſic comedent eam quaſi carnes coctas. Cum aūt in calore detinentur: tūc ex nimio calore aſſatur ⁊ ꝯcrematur lingua in ore ipſorum. ⁊ ſic tūc eā comedunt quaſi carnes aſſas Un̄ Apoc̄xvi. Māducabāt linguas ſuas pre dolore. Quis aūt erit potus damnatoruꝫoſtendit pͣs. dicēs Ignis ſulphur ſpūs⁊cͣ. Quia ſicut vinū penetrat membraet letificat cor homīs. ſic potus infernal̓totum hominem penetrat ⁊ eū ab intra¶ Quintūet ab extra cōtriſtatTremediū eſt. ꝙ reddituri ſumus deo rōnem de om̄ibus inutiliter ⁊ ſuperflue expenſis vſqꝫ ad minutiſſimum qͣdrātemQuia ẜm veram iuſticiaꝫ dei homo bibens hauſtum aque ſine cauſa ⁊ neceſſitate: de hoc redditurus eſt rōem. O qͥdtunc dicturi ſunt qͥ tot denarios: immogroſſos ⁊ florenos guloſe ⁊ ebrioſe expederūt. qui quādoqꝫ a mane vſqꝫ ad veſperam: immo quādoqꝫ noctem ſuꝑaddunt. ⁊ ſic in taberna ſedent. ⁊ ſe cum vino ſuꝑflue replent. ⁊ ſic ſe inebriāt. de qͦbus omnibus diſtrictam reddituri ſuntrationem. Ergo quilibet chriſtianus timens deum nunqͣꝫ ſine cauſa et neceſſitate ⁊ vtilitate deberet bibe̓ vnū hauſtū

T