Se peccgro

Sꝫſemꝑ in comedēdo ⁊ bibēdo deberꝫ q̄rere ſuſtentationem nature. Un̄ Augde verbis dn̄i. Si quid māducas ⁊ bibis ad refectōem ⁊ recuperatōem membrorū: tunc tuꝰ cibꝰ ⁊ potꝰ laudāt deū.U¶ Sextū remediū eſt ꝯſiderareeternā cenā nobis in celo p̄paratā: vbihabemꝰ fercula magna: fercula multa:fercula dulcia. ⁊ fercula p̄cioſa. Primofercl̓a magna qꝛ corpꝰ ⁊ aīa ibi paſcit̉. ſicut hic ī pn̄ti tantum guttur: īmo ⁊ ꝑsgutturis tm̄ cibatur cum pn̄ti cibo. Qꝛcum cibus ad ventrem venerit: amodonon ſapit ¶ Item ſi vnus tibi pro laboretotum mundum daret: ſatis eſſet quemdeus ſolo verbo creauit. quia dixit ⁊ facta ſunt. Quid tunc cum tibi celum dabit cum gaudijs ſuis: vbi apponet diligentiam ſuaꝫ vt magnum gaudium tibi faciat. Unde dixit diſcipul̓ ſuis Uado parare vobis locum. Secundo habebimnus ibi multa fercula: quia tot qͦtſunt ſancti ⁊ angeli in celo: quoꝝ numerus eſt nobis ignotus. Quia ſicut necſtellas celi: nec guttas maris: ſic nec numerum ſanctorum aliquis noſtꝝ numerare poterit. Un̄ apoc̄. 7. Uidi turbaꝫmagnam quam nemo dinumerare poterat. Et de quolibet ſancto quilibꝫ noſtrum magnuꝫ gaudiū habebit. qꝛ noſcimus ⁊ diligimus nos alterutrum. ſicꝙ nunqͣꝫ mater in preſenti ſic dilexit filium ſuum vnigenitū. Et ſic ex nimia charitate ẜm anſelmum. Unuſquiſqꝫ intātum gaudet de alterius gaudio inquātum de ſuo ꝓprio. Et ergo quicquid vnꝰnon habet in ſeipſo: hoc habet in alio.Unde Gregꝰ. Ex illiꝰ ſancte ⁊ perfectecharitatis merito fiet vnuſquiſqꝫ habiturus in alio: quod non habet in ꝓpriomerito: ergo quicquid alij habēt hoctotum erit ex ſincera charitate. ſicut qͥcqͥdhabet h̓ vnum membrū condiuidit cuꝫalijs. ſic erit in celo inter ſanctos. Itemtantum gaudium habebit quis de vnoſancto: ꝙ ſi mille annos d̓o ſeruiſſet: per

tantū ſpaciū tēporis deo nō plene de hͦſatiſfeciſſet. ergo ſi totus mūdus eſſꝫ illius hoīs: tūc potius vellet illo carere qͣꝫgaudio illo pͥuari qd̓ de vno ſolo ſancto poteſt habere. Tertio habebimꝰ ibifercula dulcia: ſic ꝙ talis dulcedo ē hicignota. Un̄ psͣ. Quā magna multitudo dulcedinis tue dn̄e: quā abſcōdiſtitimētibus te. Idem. Paraſti in dulcedine tua pauꝑi deus. Apoc̄. xix. Beati qͥ ad cenā agni vocati ſunt. Etiā ptꝫin ſanctis qͥ tanta ſuſtinuerūt Un̄ paulus vidit gaudia celi. ⁊ poſtea dixit Nōſunt ꝯdigne paſſiōes huius tēporis adfuturam gl̓am que ⁊c̄. Si oēs tribulatōes ⁊ oēm pauꝑtatem qͥs ſuſtineret: inſuꝑ ⁊ om̄i die milleſies moreret̉: adhucco dignum nō feciſſet. Unde Hiero. inepl̓a. Nullus labor durus: nullum tēpus longū videri debet quo gloria eternitatis acqͥritur. Un̄ Chriſoſt. de recuperatōe lapſi. Si qͦtidie oporteret nostormenta ꝑferre: ſi ip̄am gehennam paruo tꝑe tolerare ꝓ eo vt ip̄m xp̄m viderepoſſemꝰ in gloria ⁊ ſanctoꝝ eiꝰ numeroſociari. nō erat dignū pati om̄e qd̓ triſteeſt. modo vt tāti boni tanteqͣꝫ glorie pꝰticipes haberemur ¶ Quarto habebimus ibi fercula p̄cioſa. quia deꝰ met dabit ſe nobis in p̄mium. Et ſi creatura adeo creata poteſt letificare hoīem (verbi gratia: ſicut aurū auarum. ⁊ honor etpoteſtas ⁊ veſtes p̄cioſe ſuꝑbum. cibusprecioſus ⁊ vinum bonum guloſum. etſic de alijs) quid tūc creator poteſt. Tāta ſunt em̄ gaudia celi ꝙ ſi celum aperiretur ⁊ minimū gaudiū alicuius ꝑui ſancti videret̉: qͣꝫuis remota a nob̓ ſunt. tamen totus mūdus hoc gaudiū ſuſtinere nō poſſet Si aūt poſſibile eſſet ꝙ ſufferre poſſet: tūc nullū cor eſſꝫ adeo triſtequin ex hoc letificaret̉. immo ſi interimin igne arderet vel in glacie ſtaret. vl̓ etiam ip̄am mortem corporis ſuſtinerꝫ. dehis omībꝰ nihil interim ſentiret. Quidtunc erit cū nos illic venerimus ⁊ cū deo