De peccato
ſi talis eēm qͣlis tu es Et heremita hecaudiens in elatōe mētis dixit: hoc libēter deberes velle. Tunc ille frater cepitamare fle̓: ⁊ tōdebat pectꝰ ſuū. Sꝫ poſtqͣꝫ abbas ⁊ frater ille redierūt ad domūtūc latro ſecutꝰ eſt eos a lōge. ⁊ dixit. Odeus ꝓpicius eſto mihi peccatori. ⁊ ſic intali feruenti contritione cucurrit pꝰ abbatē. ⁊ in tali veloci curſu cecidit tā grauiter ꝙ immediate mortuus eſt: tūc frater ille riſit in iubilatione cordis ſui: tūcabbas ammirabat̉ de illo fratre. Et pꝰqͣꝫ ad clauſtꝝ venerūt queſiuit ab eo. curfleuiſſet quando illum ſanctū hoīem vidiſſet cōicare. ⁊ iam riſiſſꝫ cū illū latronēin peccatis ſuis mori cōſpexiſſet. Tuncfrater ille dixit abbati. Audiuiſti ne pater verba latronis: qͥ dixit. vtinaꝫ eſſemtal̓ qual̓ tu es. ⁊ heremita in elatōe mētis rn̄dit. hͦ libent̓ deberes velle: ⁊ ꝓptertalē elatōeꝫ dānabit̉ ſi ſic moriet̉. gͦ fleuiSꝫ ille latro qͥ ſecutꝰ ē nos voluit ꝯfite̓ipcc̄a ſua. ⁊ ex tali feruētiꝯtritōe mortuꝰeſt ⁊ deꝰ indulſit ſibi oīa pcc̄a ſua. et eſtfilius et heres regni celeſtis qꝛ contritioſua tanta fuit: ꝙ deleuit pena ⁊ culpaꝫ.ergo riſi iā ⁊ gauiſus ſum d̓ magna miſcd̓ia dei. Und̓ Caſſiod̓. ſuꝑ illud. psͣ.Ad dn̄m cū tribularer. Dn̄s neſcit differre quē cōpūcto corde ſibi ſenſerit ſupplicare. Itē gregꝰ. ī regiſtro. Illū queꝫcōſpicis delicta fletu delere. in cōſpectudeitatis nō dubites miſericordiā conſequi. Quia nullum peccatorē reuerſū ſꝑnit qui peccatores redimere venit Ergoſumme cauēdū eſt ab elatōe mētis ī bonis oꝑbꝰ. Un̄ Bern̄. in tractatu d̓ ſepteꝫ donis. Multo meliꝰ eſt eſſe peccatorem humilem. qͣꝫ iuſtum arrogantem.Quod a dn̄o aꝑte oſtēdit̉ vbi publicanus ⁊ phariſeus in exemplū ducunt̉.¶ De inobediētia.¶ RNōbedientia eſt ſecūda filia ſuperbie. ⁊ naſcit̉ ⁊ venit d̓ ſuꝑbiaquod patet. qꝛ ſuꝑbus nō vultſe inclinare ad obediendū ⁊ ad exequen
dum ſuꝑioris p̄ceptum ne in eo inferiorvideat̉: Qꝭ āt inobediētia ē malū vitiū⁊ deteſtandū. hoc patet ẜm guil. lugd̓.in ſūma vicioꝝ: Primo qꝛ illud viciummultiplicit̓ ⁊ grauit̓ legit̉ punitū eē ī ſacra ſcpͥtura. Qd̓ pꝫ in pͥmis parentibꝰqui ꝓpter illd̓ peccatū eiecti ſūt de paradiſo. Si illi qui iaꝫ erāt in paradiſo eiecti ſunt d̓ paradiſo terreſtri ꝓpt̓ inobedientiā. qūo credūt ſe ingreſſuros paradiſum celeſtem qͥ inobedientes ſūt Itē punitū ē illud peccatū in vxore Loth. q̄ ꝓpter inobedientiā verſa eſt in ſtatuā ſalisGen̄. xix Itē punitum eſt illud peccatūin ſaul. in hoc ꝙ ꝓpter illud peccatū eiectus eſt de regno. Un̄ .i. regū. i5. Dixitſamuel ꝓph̓a ad ſaul ꝓ eo ꝙ abieciſti ſermonē dn̄i: abiecit te dn̄s: ne ſis rex. Itēꝓpt̓ īobediētiā in tātā miſeriā poſiti ſumꝰ ⁊ ꝓpt̓ eā oēs morti adiudicati ſumꝰ.Un̄ gregꝰ. Ad hͦ hō in ꝑadiſo poſituserat vt ſic ſe ad ꝯditoris ſui obediētiā vīcul̓ charitatis aſtringe̓t. ⁊ ad celeſteꝫ patriā angeloꝝ qn̄qꝫ ſine morte carnis trāſiret. Sic nāqꝫ immortalis cōdidus fuit: vt ſi non peccaſſet: etiam mori nō potuiſſet. Itē ꝓpter inobedientiam humanū genus multiplices miſerias ſuſtinetſcꝫ famem. ſitim. frigus. ⁊ eſtus. ⁊ dolores ⁊ infirmitates ⁊ tribulatōes. ⁊ ſic dealijs q̄ oīa humanū genus non ſuſtinuiſſet ſi deo obediens fuiſſet. Un̄ gregorius. Ibi nulla aduerſitas: vbi nll̓a dominat̉ iniqͥtas. Ergo oēs miſerie pn̄tisvite quaſi quedā flagella ſūt: qͥbus dn̄sinobediētiā hoīs punit. ⁊ ad obedientiam excitat. Unde inobedientes hoīesduriores aſinis ſunt. qꝛ illi flagellis ⁊ aculeis obediūt. ¶ Secūdo poteſt valere ad deteſtatōem huius peccati magnitudo remedij quo indiguit illud peccatum ad ſui curatōem. Oportuit eī vt filius dei fieret obediēs vſqꝫ ad mortem:vt peccatum inobedientie ſanaret̉ Bernar. Ex cōſic̓ eratōe remedij: pericl̓i noſtri eſtimo qͣn.titatem. In veritate potiꝰ