De peccato.
vt qn̄ amor ille amorē dei ſuꝑat. hoc em̄ab hoīe colit̉ qd̓ pre ceterꝭ diligit̉. Hocbn̄ ptꝫ in illis qͥ oēm ſollicitudinē apponūt qūo corpus ornare poſſint. ⁊ ſic tempus ſuū conſumūt. Un̄ Chriẜ. in librode ꝯpunctōe cordis. Nos tp̄s vite noſtre ꝯſumimus expoliātes dn̄am id eſtanimā diuerſis ꝟtutibus ⁊ adornātesancillaꝫ .ſ. corpus varijs ornatibꝰ. Un̄etiā dicit Augꝰ de verbis apl̓i ſermonexliij. Corꝑis huiꝰ .i. exterioris hoīs ornamēta quāto amplius appetunt̉ tātoerūt maiora hoīs interioris detrimentaquāto aūt minus appetuntur exteriorahoīs ornamēta: tanto magis pulchrismoribꝰ homo interior adornat̉. Ergopoſtponēda eſt nimia cōplacētia veſtiūqꝛ ꝓpter hanc ſolā poſſet hō damnari.Un exemplū ſcribit Humbertꝰ de ſeptuplici timore. ꝙ fuit q̄dam nobilis domina in frācia q̄ reputata fuit ſancta indiebus ſuis cū adhuc viueret. Que cūſemel eēt rapta vidit quādam magnaꝫcomitiſſam que fuit ei familiaris. Et cūaīam eius demones traherent ad infernū: ip̄a eiulādo clamabat: heu me miſeram quia ſatis caſta fui ⁊ abſtinēs ⁊ elemoſynaria: nec ꝓ alia re damnor niſi ꝓornatu vario queꝫ nimium dilexi et in qͦmihiip̄i nimis cōplacut: ⁊ ſic cuꝫ tali ornatu corporis mei ꝓximis meis occaſiomalarū ꝯcupiſcentiarū fui. ⁊ ſepius monita tam in ſermonibꝰ qͣꝫ in cōfeſſionibꝰmeis nō ceſſaui. Quia ꝓpter nobilitatēreputabā mihi talia lice. ⁊ ſic diſparuit.¶ Quinqꝫ debent cohibereſuꝑbum ornatum.¶ ORnatū corꝑis debent cohibereilla quinqꝫ. Primū dei ordinatio que vult vt in pn̄ti tꝑe intendatur reformatio aīarum. qꝛ ad hoc ſpecialiter fuit pͥmus aduentus filij dei inmundū. In futuro vero vult vt fiat reformatio corꝑm. ⁊ ad hoc erit ſcd̓s aduentus. Tūc em̄ reſurgent corꝑa ſcōrūet gl̓am ſuā habebūt q̄ hic ſine gl̓a fue-
rūt. ſed illa corꝑa que h̓ ſuꝑbefuerūt ornata: a xp̄o nō ornabunt̉. Bern̄. Cumdn̄s ad iudiciū venerit nō reformabit niſi qd̓ humilitatis ⁊ abiectōis inuenerit.Un̄ apl̓s ad Philip. iij. Saluatoremexpectamus qͥ reformabit corpꝰ humilitatis noſtre. ¶ Scd̓m eſt ꝙ ornatꝰ iſtetunc deficiet quando magis eſt nceeſſarius: hoc eſt in morte hoīs cū deo debeat homo pn̄tari ⁊ angelis eiꝰ cū iturꝰ ſitad gl̓am celeſtis regni Un̄ Eza. iij. Indie iſta auferet dn̄s ornamēta calceamētoꝝ ⁊ ānulos aureos ⁊ lunulas ⁊ torq̄set monilia ⁊ armillas ⁊ mitras. Armillas vocat gloſa ornamēta brachioꝝ. necſolum deficiet ornatus gl̓e: ſꝫ etiaꝫ commutabitur in ignominiā Et q̄ plus habuit de gloria: plus habebit tunc de ignominia. vn̄ Ozee. iiij. Gl̓am eoꝝ in ignominiā cōmutabo Et Eſaie. iij. Eritꝓ ſuaui odore fetor: ⁊ ꝓ zona funiculꝰ:ꝓ criſpanti crine caluiciū. ꝓ faſcia pectorali cilicium/ ¶ Tertiū eſt vanitas ipſiꝰpulchritudinis. de qua pulchritudīe legit̉ Prouer. vi. Fallax gl̓a ⁊ vana ē pulchritudo: mulier timens deū ip̄a laudabitur. Uana d̓r pulchritudo qꝛ cito vadit in nihilū: ꝓpter qd̓ flori comparat̉.In Eſaia em̄ legit̉. omīs caro fenuꝫ: ⁊oīs gl̓a eius tanqͣꝫ flos agri. Licet flores ſint magne pulchritudinis: tamē ſatis parū amat̉ pulchritudo illa. Ratioqꝛ cito ꝑtranſit. Sic parum amāda eētpulchritudo corꝑis. qꝛ cito amittitur adminus in morte. ¶ Quartum eſt ꝙ ip̄apulchritudo talis freq̄nter maledicta ēUn̄ Iob. v. Uidi ſtultū firma radice.et maledixi pulchritudini eiꝰ ſtatī Maledicta eſt pulchritndo hoīs illius qͥ ꝓpter pulchritudinē ſuam damnabit̉. Expediuiſſet em̄ hoī illi ꝙ fuiſſet leproſusvel naſo vel auribꝰ mutilatus qͣꝫ eēt pulcher hic. Quintū eſt ꝙ pulchritudo illius valde nociua eſt. qꝛ nocet ſibijp̄i. nōcet ꝓximis: deo ⁊ angelis. hoc patet an̄ſupͣ eodē ca. M. Et hec dicta ſtꝭ de ſui.