ſuperbieviij
varijs veſtibus tectam. in cuiꝰ veſtimē/torum cauda quā poſt ſe trahebat longiſſimam vidit multitudinē demonumqͥ erant nigri vt ethiopes. ꝑui vt gliresore cachīnantes: manibus plaudētes.et, ſicut piſces in ſagena incluſi ſaltātes.Cōſpexit hec ſacerdos: eā ꝙ ſtare iuſſit.ppl̓m aduocauit. ⁊ demones ne fugerētadiurauit. ⁊ vt ppl̓s hoc videre poſſet p̄cibus obtinuit. Uidenſqꝫ mulier ꝓpterveſtimentoꝝ ſuꝑbiam ſe ſic a demonibꝰdeluſam ⁊ deriſui habitā: domū rediēsveſtimēta mutauit. ⁊ tā ip̄i qͣꝫ alijs hecviſio facta eſt occaſio humilitatis.Superbꝰ ornatus quādoeſt peccatū mortale.Rnatus mulieꝝ ſil̓rꝭ ⁊ virorumpoteſt eſſe mortale peccatum tripliciter. ¶ Primo ꝓpter intentionē. quedā em̄ ornant ſe vt ab alijs virisꝯcupiſcātur qͣꝫ a viris ſuis. qd̓ cōſtat eēmortale pctm̄: licet nō habeant volūtatem conſentiendi illis qͥ eas concupiſcūtQuia ẜm Augꝰ. nō ſolum appetere ſedetiam appeti velle criminoſum eſt. Un̄Chriẜ. in libro de ꝯpunctōe. Si mulier ſe decorauerit ⁊ ad ſe viſus hoīm prouocauerit: extremam vindictam ſuſtinebit. Alie vero dicūt ſicut ille mulieres q̄ſunt in matrimonio ꝯſtitute ꝙ iam ſe ornant vt viris ſuis placeāt ⁊ ſic cuſtodiātſe ab alijs mulieribꝰ. ſꝫ mētita eſt iniquitas ſibi. hoc patꝫ qꝛ multe mulieres ornant ſe potius qn̄ ꝓdeunt in publicumqͣꝫ quādo ſunt cum viris ſuis in domībꝰſuis. ¶ Item quādo viri ſunt in remotisꝑtibus. ⁊ vxores talium dicūt ꝙ ornātſe ꝓpter maritos ꝓprios ad ꝯplacendūeis. ſed deus qui cognoſcit corda hominuꝫ ſcit an ſic ſit: qui nullo modo decipit̉Sed ſciendū eſt ẜm ſanctū Tho. ſecundā ſecūde. q. clix. ꝙ mulier in matrimonio conſtituta licit̓e poteſt operam dareꝙ viro ſuꝙ placeat ne ꝑ eius contēptumin adulterium labatur Unde dicitur .i.ad Chorinth̓. vij. Mulier que nupta ē
cogitat que mūdi ſunt qūo placeat viroſuo Et ideo ſi mulier coniugata ad hocſe ornat vt viro ſuo placeat hoc pōt fieri abſqꝫ peccato. ſic tamen ꝙ nō proptercōſuetudinē aliarū mulierū cū qͥbus cōuerſatur. nec etiam ex affectu inordinato ꝓcedat talis ornatus. ſꝫ cum moderatōe fieri debet. Sꝫ mulieres q̄ viros nōhabent nec habere intendūt nō pn̄t abſqꝫ peccato appetere cōplacere virorū aſpectibus ad cōcupiſcendum. qꝛ hoc eſteis dare incenſiuū peccandi Et ſiqͥdemhac intentōe ſe ornāt vt alios prouocētmortaliter peccant. Si aūt ex qdam leuitate ſeu etiam vanitate ꝓpter quādaꝫiactātiam nec ſemꝑ eſt peccatum mortale ſꝫ quādoqꝫ veniale. Et eadem rō eſtqͣntum ad hoc de viris. hec ille. ¶ Secundo cum ſe ornant ex ſuꝑbia ſcꝫ extollendo ſe ſuper alios hoīes ⁊ ꝯtemnēdoalios qͥ nō habēt talē ornatū veſtiū. vn̄Innocen̄. de vilitate ꝯditōis humane.Suꝑbus aūt vt magnificus videat̉ ſatagit veſtiri duplicibꝰ indui mollibꝰ precioſis ornari. Hoc patꝫ quia heu multihomines ex ſuꝑbia ſe ornāt vt excedātalios in pulchritudine. vel ſaltem nō excedant̉ ab alijs. vel ex amore vane laudis ⁊ vane glorie. vt dicat̉ ꝙ ip̄i ſint pulchri ⁊ honorabiles. Nō eſt veriſimile ꝙcales homines charitatem dei ⁊ proximi et proprie ſalutis habeant. quia verba vane glorie chariora habent qͣꝫ fratres ſuos. qͣꝫ deum. qͣꝫ propriam ſalutēqͣꝫ etiam eternam gloriam. Tales em̄multū contemnūt eternam gloriā qui etp̄ponūt laudem ⁊ gl̓am hominū. Charius em̄ habent vt pulchri dicant̉ qͣꝫ vtcōſequantur regnum eternum. qꝛ Lucexiiij. d̓r. Om̄is qͥ ſe exaltat humiliabit̉.et oīs qui ſe humiliat exaltabit̉ ¶ Tertio ꝓpter nimiam complacentiaꝫ ⁊ amorem ⁊ ſollicitudine quam habent ad ornatum ⁊ pulchritudinem corꝑis. Tantus em̄ p̄t eſſe amor ille ⁊ tāta ꝯplacētiaꝙ erit pccm̄ mortale ⁊ quaſi ydolatria-