De peccato.
cit deus ade ⁊ vxori ſue tunicas pelliceas. Dem̄ ꝓceſſum eſt ad lanā q̄ leuior ēqͣꝫ pellis. Tertio eſt proceſſum ad cortices herbarū ſicut ad linuꝫ. Quarto adſtercora vermiū .ſ. ad ſericum. Dem̄ adaurū ⁊ argentū ⁊ ad lapides p̄cioſos. q̄p̄cioſitas veſtiū multū diſplicet deo Inſignū huius legit̉ ꝙ qͥ primitus int̓ rhomanos vtebat̉ veſte purpurea a fulmine eſt ꝑcuſſus. ⁊ ſic ſubitanea morte īterijt in terrorē ⁊ in exemplū ſequētibꝰ. nevnqͣꝫ aliqͥs audeat ſe ꝯtra deū ſuperbein p̄cioſis veſtibus erigere. Et etiam talis p̄cioſitas veſtiū eſt rep̄henſibilis reſpectu corꝑis humani quod eſt d̓ cinereet terra factū: ⁊ in terram ⁊ in cinerē reuertet̉. Un̄ Gregꝰ. in omel̓. Indignūeſt em̄ vili cineri fieri purpureū ſaccū EtBern̄. de hoc in qͦdā tractatu de paſſion dicit. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis. qͥdveſte nitida gloriaris. ſubter te ſternit̉ tinea: ⁊ operimentū tuū erūt vermes. hectua veſtis erit. Itē illi qͥ ſe exteriꝰ ornātp̄cioſis veſtibꝰ ſil̓es ſunt ſepulchris dealbatis que exteriꝰ apparent hoībus p̄cioſa: intus ſunt plena oſſibꝰ mortuorū.Un̄ Innocen̄. de vilitate ꝯditiōis humane. Quid eſt hō p̄cioſe ornatus niſiſepulchrū foris dealbatū. intus aūt plenū ſpurcicia. hoc euidēter aꝑꝑet in meatibꝰ noſtri corꝑis. Un̄ Augꝰ. in qͦdamſermonē. O hō ſi ꝯſideras qͥd ꝑ os qͥdꝑ aures: quid ꝑ nares: ceteroſqꝫ meatꝰegrediat̉: nunqͣꝫ vilius ſterqͥlinium inueniſti. Cū ſic noſip̄os attēte cōſideramꝰquid ẜm corpus ſumꝰ: tūc merito de p̄cioſitate veſtiū erubeſcimus. ¶ Scd̓acauſa eſt mollicies veſtimētorū. Contrahoc Ioh̓es bap. qui in vtero fuit ſanctificatus. ⁊ nunqͣꝫ aliqd̓ peccatū mortalecōmiſit. habuit dura veſtē ⁊ multū aſperam. Un̄ Math̓. iij. Ipſe ioh̓es habebat veſtem de pilis camelorū. vbi dicitglo. Seruus dei nō debꝫ habere veſtēad decorē vel ad delectatōem. ſꝫ tm̄ adtegendā nuditatē. Un̄ chriſtus dicit in
euāgelio. vt habet̉ Mat. xi. Qui mollibꝰ induunt̉ in domibꝰ reguꝫ ſunt. Un̄ex iā dictis apparet differētia inter ẜuoschriſti ⁊ ſeruos huiꝰ ſeculi. qꝛ ſerui huiꝰſeculi querūt in veſtitu corꝑis delectationē ⁊ nitorē ⁊ molliciē Un̄ Bern̄. Mollia indumēta molliciē aīe demonſtrantNō em̄ curaret̉ cultus corꝑis: niſi priusneglecta fuiſſet mens inculta virtutibꝰ.Sed ſerui xp̄i tm̄ ad tegendā nuditatēveſtitū querūt. Un̄ apl̓s .i. ad Timo.vi. Habētes alimeta ⁊ quibꝰ tegamurhis cōtentiſimus. immo ſeruis xp̄i cōpetit aſperitas veſtiū ad domanduꝫ ipſam carnem. Un̄ psͣ. Ego aūt cū mihimoleſti eēt induebā me cilicio .ſ. demones ꝑ infeſtatiōem carnis. Un̄ Bern̄:ſuꝑ cantica. Chriſtꝰ qui nō fallitur elegit quod carni moleſtiꝰ es. Ergo vtiliꝰillud ⁊ etiā magis eligendū. Et quiſqͥsaliud docet vel ſuadet: ab eo tanqͣꝫ a ſeductore eſt cauendū. Tertia cauſa ē extraneitas. qn̄ ſcꝫ aliquis vult habere veſtes extraneas veſtibꝰ alioꝝ diſſimiles:Et talibꝰ minat̉ dn̄s. vt habet̉ Soph̓.i. Uiſitabo ſuꝑ pͥncipes ⁊ ſuꝑ filios regis. ⁊ ſuꝑ oēs qui induti ſunt veſte peregrina Ueſtis ꝑegrina ſunt iſti varij modi ⁊ noue adinuetōes veſtiū que ab antiquo nō fuerūt. Hoc patꝫ illis qui ante viginti vel qͣdraginta ānos vixerūt.vel ſexaginta ꝙ tales nouitates ⁊ vanitates ⁊ inciſiones nō viderūt qͣles iā vident. Et ve illis qui tales nouitates inuenerūt vel adhuc nitunt̉ inuenire. qꝛ ſicut ille laudabilis eēt qui nouam virtutem ⁊ nouū modū laudabilem viuendiinueniret. qꝛ ꝑ hoc a deo ⁊ om̄ibus ſanctis eius honoraret̉ in celo. Et cū hͨ ꝑticeps eſſet omniū meritorū illoꝝ qͥ eū imitarent̉: ⁊ gaudiū ſuum accidētale in celoaugmentaret̉ ꝓpter hoc a quolibet homine qui eū imitaret̉. Sic ꝑ oppoſitumvituꝑabilis eſt ille qui nouū viciū inuenit vel adhuc inueniet. qꝛ ex hoc irā deigrauiter ꝯtra ſe cōcitat. ⁊ reus erit oīm