De peccato

cia iſta ꝙ ſibi placer cum ip̄e deo angel̓⁊ hominibꝰ diſpliceat. Augꝰ. Qui ſibiip̄i placet: ſtulto placet. Itē pꝫ ſtulticiaſuꝑbi in hoc ꝙ ip̄e exaltatōem appetit q̄fit ad eiꝰ maiore p̄cipitatōem. Un̄ Iſi.Qui em̄ extollit̉ hūiliatur: ⁊ qui exaltatur: deijcit̉. qui eleuat̉ ꝓſternit̉. qͥ inflat̉allidit̉ De excelſo grauior caſus eſt. d̓ alto maior ruina. Un̄ ceſſante vita preſenti ſuperbus deſcendit in infernū. ⁊ hūil̓aduolabit in celum. Un̄ Lu. 18. Oīsqͥ ſe exaltat: hūiliabit̉. Sic fit de ſuꝑboſicut de vaſe qn̄ ꝯfringi dꝫ qd̓ eleuat̉ vtꝑfectiꝰ frāgat̉. Un̄ ꝓuer. 16. An̄ ruinaꝫexaltabit̉ cor. Etiaꝫ qn̄qꝫ non expectatdn̄s vt ſolū in futurū hūiliet̉. ſꝫ eos etiaꝫqn̄qꝫ ī pn̄ti hūiliat. dū ſe ſemꝑ extollerenitunt̉. Unde psͣ. Deieciſti eos dū alleuarent̉. Et hoc pꝫ in anthiocho rege vthr̄. ij. machabeorum. ix. qͥ ſe extollebatadeo fuit em̄ deiectꝰ in pn̄ti. vt ī ꝟmibꝰqͥ in ſuo corꝑe ꝓprio ſcaturierūt: ⁊ in fetore ſuo miſerabiliter defunctꝰ eſt. Simile legitur in libro qui dicitur ſcala celi. ꝙ quidam diues multos exceſſit in ſuperbia ⁊ in ornatu ſui corporis cōtra deum. qui etiā ꝓpter ſuam ſublimitatem ⁊ſuperbiā loqui pauperibꝰ homībꝰ ⁊ ſimplicibus dedignabatur. Qui ī breui diuino iuditio ad tantam cecidit miſeriā:ꝙ infirmatus ſe viſitantibꝰ reſponſumdaret ſe eſſe cattum. ⁊ etiā ſub lecto r bāchis abſcondebat ſe ſicut cattus Et qndocūqꝫ admonitiones ſibi fecerunt d̓ ſacramēto. de cōfeſſione: de ꝯtritione. veletiā de quacūqꝫ alia re interrogarēt euꝫnihil reſpondit niſi ſolum verbum Egoſum cattus. Et ſic in tali ſtatu defunctꝰeſt ſine viatico ⁊ ſine om̄i penitētia Un̄in iſto verificatū eſt illud dictū. psͣ: Fcum in honore eſſet non intellexit: cōparatus eſt iumentis inſipientibꝰ ⁊ ſimilisfactus eſt illis. Ergo ſequi debemꝰ beatum hieronimū qui dicit in quadā epl̓aNihil ita a pueritia vitare conatꝰ ſum.quēadmodū tumētē aīm ⁊ erectaꝫ cerui-

cem. dei ꝯͣ ſe odiū ꝓuocātē. noui em̄ magiſtꝝ ⁊ dn̄m meuꝫ in carnis humilitatevixiſſe ⁊ dixiſſe. Diſcite a me. quia mitꝭſum ⁊ humilis corde.¶ De ſpeciebꝰ ſuꝑbie. ⁊ pͥmode interiori.Uperbia diuidit̉ in ſuꝑbiā interioreꝫ ⁊ exteriorē Interior aūtquattuor habꝫ ſpes Prima ſpecies eſt qn̄ aliquiſ credit ſe habere bonaſua a ſe ſcꝫ ſanitatē corporꝭ. honoēs diuitias. auꝝ. argētū. domū. ⁊ cete̓a ſpūalia ſcꝫ gr̄am ⁊ virtutes ⁊ ſapīam. ⁊ ſic dealijs Illa eſt valde mala ſpes. ꝙ homovult eē quaſi deꝰ ſuus. qꝛ dicit apl̓s. qͥdhabes qd̓ non accepiſti. Et chr̄s. vt hr̄Ioannis. 15. Sine me nihil poteſtꝭ facere. Et cū nec habetis nec ſcitis nec poteſtis. qꝛ ẜm apl̓m. non ſumus ſufficiētes aliquid cogitare ex nobis. Ecce qͣꝫmendax eſt illa ſpēs. Sed ſi dice̓s Egolaboraui ꝓ illa re. Tūc ergo quero a te:a quo habes illā fortitudinem ⁊ ſapientiā mediāte qua laboraſti: nōne ab ip̄od̓o. Sed diceres. quis ita fatuuſ eſt: ꝙcrederet illa a ſe habere ⁊ non a deo. Dico ꝙ iſti licet hoc nō dicāt. tn̄ oſtēdūt hͦꝑ oꝑa. quaſi n̄ haberet illa a d̓o. Simili modo loq̄ndo dicit̉ d̓ aliquo ꝙ nō credit eē xp̄m filiū dei. cuꝫ nec terretur cluscōminationibꝰ. nec attrahit̉ ꝓmiſſionibus. nec preceptis obtemperat. nec cōſilijs acqͥeſcit C ¶ Quatuor moīs dicit̉ ſuperbꝰ facere quaſi bona ſua crederet habere a ſe ⁊ nō a deo. Primo qͣntūad hoc quod gloriatur de bonis ſuis: ⁊iactat ſe de illis. Und̓ apl̓s. i. Corint̓.4. Quid habes qd̓ nō accepiſti. ſi autēaccepiſti qͥd gl̓arꝭ qͣſi nō acceꝑis. gͦ noligloriari nec te iactare de bonis a deo tibi collatis. quia hꝫ poteſtatem priuādite illis bonis qn̄cunqꝫ vult. Et qui hecveraciter p̄cogitaret. nequaqͣꝫ de bonisſibi collatis ſe iactaret. Secundo quiade bonis ſuis gr̄as deo nō agit Un̄ hōingratus dicit̉ quaſi nō agnoſcere bene