ſuperbievtit
Ecc̄i.x. Sedes ducum ſuperboꝝ euertit: ⁊ ſedere fecit mites ꝓ eis. Hoc patetpͥmo in lucifero de cuius eiectione ſic dicitur. Qūo cecidiſti lucifer qͥ mane oriebaris. vt habetur Eſa. 14. Et Luc̄. x.Uidebaꝫ ſathanā quaſi fulgur de celocadentem. A d̓o aūt deiectus eſt luciferꝓpter ſuam ſuperbiam vt cum eſſet angelus factus: factus ſit diabolus. Etcum eſſet nobiliſſima ⁊ pulcherrima creatura. iam eſt vilior ⁊ deformior cunctisdemonibꝰ. Scd̓m exemplū eſt in homine qui voluit eſſe ſciens vt deus ⁊ inſciꝰfactus eſt vt pecus. Unde Bern̄. Puto iumenta dicerent ſi loqui fas eſſꝫ. Ecce adam factus eſt quaſi vnus ex nobisEt psͣ. Homo cū in honore eſſet nō intellexit cōparatus eſt iumentis inſipiētibus. Tertiū in ſaule. qui cū hūilis eſſetin regem ſublimatus eſt. Unde .i. regū15. Nonne cū paruus eſſes in oculis tuis: caput in tribubus iſrael factꝰ es Superbꝰ aūt factꝰ a regno eiectꝰ eſt. Und̓ſubditur ibidem. Proieciſti ſermonesdn̄i: ꝓiecit te deus ne ſis rex iſrael. et ſicde alijs. ¶ Secundo deteſtanda eſt ſuꝑbia. qꝛ diabolo valde placet Rō eſt. qꝛſuꝑbia eſt origo oīm criminū. Un̄ Iſi.d̓ ſūmo bono. Principaliū ſeptē viciorūregina ⁊ mater eſt ſuꝑbia. vn̄ maximuꝫpcc̄m vocat̉. Un̄ psͣ. Emūdabor a delicto maximo .i. ſuꝑbia. dicit glo. Sciēdū ꝙ hoc viciū ſuꝑbie habet ſe ſicut rex⁊ regina vicioꝝ. ⁊ gͦ coronam debet habere: ſꝫ maledictā Un̄ Iſa. 28. Ue corōne ſuꝑbie. Et ad modū regis quādohoc viciū venit ad aliquem non venit ſoluꝫ: ſed adducit magnā ſocietatē vicioꝝUn̄ Ecc̄i. x. Initiū oīs pcc̄i ſuꝑbia. qͥtenuerit eā. adimplebit̉ maledictꝭ .i. vicijs. vt dicit glo interlinearis. Ꝙꝛ in oīpeccato inuenit̉ ſuperbia. Iſid̓. d̓ ſummo bo. Oīs peccas ſuꝑbꝰ ē. qꝛ faciēdovetita ꝯteptū habet diuina p̄cepta qꝛ ſicut ſine charitate alie virtutes nihil ſuntita ſine ſuꝑbia alia vicia nihil ſunt. Ab-
ſtrahe ſuꝑbiā ⁊ habeb̓ gr̄am. Quia fuperbis deꝰ reſiſtit: humilibꝰ āt dat gratiā. Ꝙ cōuerū nō ē receptiuū liquorisalicuiꝰ. ſꝫ ꝯcauuꝫ. Itē ſuꝑbia ſignū ē qͦdiabolus ſuus diſtinguit ab alijs Unlegit̉ in iob. 41. de ip̄o. ꝙ ip̄e eſt rex ſuꝑoēs filios ſuꝑbie. Et grego. Euidētiſſimū ſignū reproboꝝ ſuꝑbia ē: electoꝝ humilitas. Cum ergo queꝫ quiſqꝫ habeatdn̄ꝫ cognoſcat ſub quo rege militet. vn̄in magno timore ⁊ dolore debe̓t eſſe q̄ſe cognoſcit eē ſuꝑbū. qꝛ eſt filius diaboli. Un̄ augꝰ. in epl̓a q̄dā. Quē ſuꝑbuꝫvideris: filiū diaboli eē ne dubites. Iſuꝑbia ē velut q̄dā imago diaboli. Un̄homo ſuꝑbꝰ exp̄ſſe ſimiliſ eſt diabolo.Iuxta illud grego. Apoſtate angelo ſimilis efficitur. duꝫ hō hominibꝰ ſimiliseſſe dedignat̉. Exqͦ ſuperbꝰ non poteſteſſe ſimilis deo neqꝫ ſanctis. ⁊ refutat eēſimilis alijs hōibus: tūc oportet. ꝙ habeat etiam aliquem ſibi ſimileꝫ. ⁊ tal̓ eſtdiabolus. Tertio deteſtanda eſt ſuperbia. qꝛ valde nocet homini. qꝛ pͥuat homine oībꝰ ꝟtutibꝰ ⁊ gratijs. Ex quo patet ꝙ argumētuꝫ ſuperbie eſt ſubtractiogratie. Unde gregorius. Sicut humilitas omnia vicia euacuat. om̄eſqꝫ virtites colligit ⁊ roborat. ſic ſuperbia om̄esv̓tutes eneruat ⁊ deſtruit. ꝟ. Si tibi copia. ſaus. ſapiētia. formaqꝫ decor. Inqͥnat oīa ſola ſuꝑbia ſi comitet̉. Item bona opera hominis falſificat. Un̄ augꝰ.Suꝑbia etiā bonis operibꝰ inſidiaturvt pereāt. Chriſoſt. ſuꝑ Ioannem Superbia in nob̓ exiſtente omnis vita noſtra immunda fit. Etiam ſi ſobrietatemſi virginitatem. ſi ieiunium ⁊ orationes⁊ elemoſynam ⁊ quecūqꝫ alia perfecerimus. Itē ſuꝑbia hominē excecat. decipit. ⁊ infatuat. Unde Prouer. xi. Ubihūilitas ibi ſapientia. ⁊ econtrario. vbiſuperbia. ibi ſtulticia. Un̄ Bern̄. Omnis ſuperbia ſtulticia. hoc patet Qꝛ oīsſuperbꝰ ſibijp̄i placet. vnde conſequenseſt ꝙ ip̄e ſtultis ſit. Nec eſt parua ſtulti
N 2