precepto
non p̄t: tūc ml̓ier ẜm doctores nō debꝫde rapina comedere vl̓ de furto: ſꝫ aliunde ſibi victū querere: vl̓ a cōſanguineis⁊ amicis: vl̓ labore manuū: vt etiā querendo elemoſynas hoſtiatim vt d̓t Hoſtienſis. Si aūt maritus ſit ita malꝰoīno cogat eam viuere d̓ rebꝰ raptꝭ: necetiā poſſit ſibi aliūde victū conqͥrere: tūcne fame moriat̉: reſtat ei tripl̓x remediūPrimū ꝙ viuat d̓ dote vl̓ de ſpōſalitio.Nā vt dicit gloſa. in hoc caſu p̄t recuperare dotē: etiā ſtante matrimonio. Secundū remediū eſt vt denūciet ep̄o qͥ p̄tcōpellere maritū vt paſcat vxore d̓ iuſtoij. q. i. Si peccauerit Ul̓ cōmittat eamalicui ꝑſone honeſte: que de honeſto lucro ſibi prouideat: vt habet̉ extra de pignoribus. Ex litteris. Tertiū remediūeſt ſi ſit tā in arto poſita ꝙ de nullo aliopoſſit ſibi victū exqͥrere vl̓ inuenire: tuncptviuere d̓ rapina: quia neceſſitas legēnon hꝫ Et quicquid ſic expēderit: dolenter ſumat ⁊ vtatur ſcd̓m ꝙ parciꝰ p̄t adſubleuandū ſolū neceſſitate ⁊ ꝓponat firmiter reſtituere qͣꝫ citius poterit quicqͥdinde ſumpſerit. Semꝑ tn̄ vxor tenet̉ viro debitū reddere in caſibꝰ ſupradictis:⁊ econuerſo ¶ Eſt tn̄ ſciendū ꝙ quāuisvxor de oue vel boue vel alia re rapta inſpecie cōmedere non poterit extra caſuꝫvltime neceſſitatis: tamen ea vendita d̓p̄cio nutriri p̄t: cuiꝰ rō eſt. Cū em̄ res rapta venditur: tunc in p̄cio dato vitiū furti vel rapine purgatur ꝑ hoc ꝙ emes voluntarie dando preciuꝫ trāſtulit dn̄iumUnde p̄ciū illud licite quilibet pōt recipere ab eo nec tenet̉ reſtituere. Quidaꝫtamen magni doctores dicūt ꝙ vxor licite p̄t vti rebꝰ ſic ꝑmixtus: dū tn̄ in mētehabeat ꝙ libenter vellet viuere de licitisacquiſitis. ¶ Sciendū aūt ꝙ nulli hoīlicet comedere de rapina ⁊ furto pret̓ qͣꝫin neceſſitatꝭ articulo: nec elemoſyne dāde ſunt de talibus: ſed reſtituende ſtꝭ heredibꝰ. Unde legit̉ ꝙ quidam miles rapuit pauperi vidue vnā yaccā. Que cuꝫ
fleret ⁊ inſtanter peteret vt ei vaceaꝫ reſtitueret ꝓpt̓ paruos pueros qͦs habuit.Rn̄dit. Si ego tibi eam non accipereꝫtunc aliꝰ ſequens me tibi eā acciperet: etſic vaccam retinuit ⁊ receſſit. Poſt mortēeius punitꝰ eſt a diuerſis demonibꝰ Etvnus eū inter ceteros inceſſanter ⁊ infatigabiliter puniuit. Tunc ille dānatusdixit ad talem demonē. Cur me tam cōtinue ꝑſequeris ⁊ punis magis qͣꝫ aliqͥsalioꝝ? Reſpōdit Si ego nō facerē tuncaliꝰ faceret. Hec ſunt ꝟba q̄ ꝓtuliſti dūpauperi vidue vaccam recepiſti ⁊ violenter rapuiſti. ¶ C¶ Scd̓i ſunt qui ꝑīdebitas exactōes a ſubditꝭ bona extorquent. Ubi ſcienduꝫ ꝙ licite vltra debitum cēſum nullꝰ dn̄s p̄t aliquid extorqͣre a ſubditis ſine pcc̄o. Ex cauſis tn̄ rationabilibꝰ p̄t pete̓ moderatū ſubſidiū:dūmo hoc petat ſine exactōe. ¶ Et primus caſus qͦ vltra cēſum dn̄o licet petere moderatū ſubſidiū: eſt ꝓ defenſionepatrie: vtputa cū patria iniuſte ab hoſtibꝰ inuadit̉: tunc em̄ ſubditi non ſoluꝫtenent̉ res ſuas impartiri: ſed etiā tenentur ad hoc corporalit̓ laborare. Scd̓scaſus ſi ſit captꝰ in iuſto bello ¶ Tertiꝰſi ex iuſſu pͥncipis vl̓ pape vl̓ ppl̓i debeat ire ꝯtra hereticos vl̓ paganos Quartus eſt ſi debet filium militare vl̓ filiamdeſponſare. In oībus his ⁊ ſimilibꝰ p̄tlicite a ſubditis petere ſubſidiū moderatum. Sed ſi dn̄s vult ludere in aleis ⁊ īalijs vanitatibꝰ vult expendere vltra vires: ꝓpter tales cauſas non licet quicqͣꝫexigere a ſubditis: ⁊ ſi exegerit tenetur reſtituere ẜm Guil. extra de conſue. ī fine.¶ Sciendū ꝙ qui vltra debitū cenſumaccipiūt a ſubditis niſi in caſibꝰ cōceſſis⁊ iam enumeratis: ꝓditores dicunt̉ Etrō eſt: qꝛ eandē fidem debet dn̄s ſubdito: qua ſubditus dn̄o Sed ſi ſubdituscapi faceret dn̄m: vl̓ aliud malū ei faceret: diceretur ꝓditor. Et ſil̓e eſt de dn̄oquo ad deū. Sed ſi diceres ſi non eſſetmeus ſubditus nō facerem. Reſpōdeo